Politica 89.8
Άγιος Βαλεντίνος: Πώς βρέθηκαν τα λείψανα του στη Μυτιλήνη από την Ιταλία
Ο Δημήτρης Παπαδάκης – Περαθωράκης, ο οποίος έγραφε άρθρα εκκλησιαστικής ιστορίας στη «Χανιώτικη Ελευθεροτυπία», κυκλοφόρησε κάποτε ένα βιβλίο για την ιστορία ενός Αγίου Βαλεντίνου και το λόγο για τον οποίο τα λείψανα του βρέθηκαν στην Ελλάδα.
Οι Αγίοι Βαλεντίνοι μαρτύρησαν σε πόλεις όπως η Γένοβα, η Ρώμη και το Στρασβούργο και εικάζεται ότι κάποιοι ήταν Ελληνες.
Και, αξίζει να σημειωθεί ότι, η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ξεκίνησε ως εορτασμός των Χριστιανών μαρτύρων που ονομάζονταν Βαλεντίνοι. Ωστόσο, με το πέρασμα των χρόνων προσωποποιήθηκε και αφορά έναν καθολικό ιερέα, ο οποίος μαρτύρησε το 270 μ.Χ. στους διωγμούς του αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Η ιστορία
Η ιστορία των λειψάνων ενός εκ των Βαλεντίνων, ξεκινά το 1825, όταν ο καρδινάλιος Ιούλιος ντι Σομάλια, κατόπιν εντολής του Ποντίφικα, επέτρεψε την αφαίρεση των λειψάνων, για να δοθούν στον Ιωάννη – Βαπτιστή Longarini di San Constanzo, ο οποίος ήταν υπεύθυνος στο παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού του Ispali στη Σεβίλλη της Ισπανίας.
Στη λειψανοθήκη, είχε τοποθετηθεί και φιαλίδιο με το αίμα που χύθηκε από τον αποκεφαλισμό του, καθώς και έγγραφα, σύμφωνα με τα οποία κάθε νέος κάτοχος είχε δικαίωμα στη φύλαξη αλλά και στην τοποθέτηση σε οποιαδήποτε εκκλησία.
Το 1907 τα λείψανα βρέθηκαν στη Μυτιλήνη, όπου υπήρχε μια πολυπληθής καθολική κοινότητα – γεγονός που αποδίδεται στον θάνατο του προαναφερθέντος ιερέα και στην κληροδότηση σε κάποιον οικείο του και στη συνέχεια σε κάποιον απόγονο που μετανάστευσε στη Μυτιλήνη.
Τελευταίος κάτοχος των λειψάνων υπήρξε η Λουκία Θεοφανοπούλου – Bongigli, η οποία τα είχε δωρίσει στον καθολικό ναό της Μυτιλήνης – ωστόσο, κατέληξαν στην πρωτεύουσα.
Η αποκάλυψη
To 1990, o φραγκισκανός μοναχός Τορκουάτο Μορίνι, ήδη μεγάλης ηλικίας και μόνιμος κάτοικος της Αθήνας, βοήθησε στην μετακομιδή των λειψάνων στο ναό των Αγίων Φραγκίσκου και Κλάρας στην οδό Γκυϊλφόρδου, στην πλατεία Βικτωρίας.
Ωστόσο, ο π. Μορίνι δεν γνωστοποίησε το γεγονός.
Το 1994, ο Δ. Παπαδάκης – Περαθωράκης απευθύνθηκε στον προϊστάμενο του ναού με σκοπό να διασταυρώσει στοιχεία μελέτης του για την παρουσία των Ιταλών στον ελληνικό χώρο.
Ανάμεσα στα έγγραφα υπήρχε ένας φάκελος με λατινική ένδειξη «αποδεικτικά στοιχεία αυθεντικότητας των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου».
Έτσι, όπως αναφέρει ο Δημήτρης Λεβαντής σε άρθρο του στην ιστοσελίδα της Καθολικής Επισκοπής Σύρου, το μυστικό αποκαλύφθηκε.
«[Στον] αδικοχαμένο Δημήτρη Παπαδάκη – Περαθωράκη οφείλουμε τη δημοσιοποίηση ύπαρξης των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου και στον άξιο Ιεράρχη, πρώην Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Νάξου – Τήνου κλπ και Τοποτηρητή της Επισκοπής Χίου Σεβασνιότατο Νικόλαο Πρίντεζη, την αναδιοργάνωση της Επισκοπής Χίου, την ανακαίνιση του ναού της Μυτιλήνης και την επιστροφή των λειψάνων του Αγίου στο νησί. Οι τοπικές αρχές και οι κάτοικοι αγκάλιασαν την “επιστροφή” των λειψάνων στη Μυτιλήνη με ανοιχτό πνεύμα και οργανώνουν, κάθε χρόνο, καλόγουστες εκδηλώσεις προς τιμή του Αγίου των Ερωτευμένων», υποστήριξε ο Λεβαντής.
