Politica 89.8
Σχεδόν 23 εκατομμύρια επιπλέον θάνατοι παγκοσμίως έως το 2030 – Ποιος ο λόγος
Οι περικοπές στην οικονομική βοήθεια θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε 23 εκατομμύρια θανάτους που θα μπορούσαν να αποφευχθούν έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων 5,4 εκατομμυρίων παιδιών κάτω των πέντε ετών, σύμφωνα με την πιο ολοκληρωμένη ανάλυση δεδομένων μέχρι σήμερα.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν σημειωθεί δραματικές μειώσεις στον αριθμό των μικρών παιδιών που πεθαίνουν από μολυσματικές ασθένειες, λόγω της βοήθειας που απευθύνεται στον αναπτυσσόμενο κόσμο, έγραψαν ερευνητές στο Lancet Global Health. Ωστόσο, αυτή η πρόοδος κινδύνευε να αντιστραφεί λόγω των απότομων περικοπών στον προϋπολογισμό από τις χώρες δωρητές, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ του ποσού της βοήθειας που έλαβαν οι χώρες και των ποσοστών θνησιμότητας μεταξύ 2002 και 2021 και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τα δεδομένα για να προβλέψουν τρία μελλοντικά σενάρια.
Η μία ήταν η «συνέχιση της κανονικής λειτουργίας», η δεύτερη προέβλεπε «ήπια αποχρηματοδότηση», όπου η βοήθεια μειώθηκε κατά παρόμοιο ποσό με αυτό που είχε σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, και η τρίτη «σοβαρή αποχρηματοδότηση», όπου η βοήθεια μειώθηκε περίπου στο μισό των επιπέδων του 2025 μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Ζοφερές προβλέψεις με περίπου 22,6 εκατομμύρια περισσότερους θανάτους έως το 2030
Στο πλαίσιο μιας σοβαρής μείωσης της χρηματοδότησης, προβλέπονται περίπου 22,6 εκατομμύρια περισσότεροι θάνατοι έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων 5,4 εκατομμυρίων σε παιδιά κάτω των πέντε ετών. Η ήπια μείωση της χρηματοδότησης θα σήμαινε 9,4 εκατομμύρια επιπλέον θανάτους, εκ των οποίων τα 2,5 εκατομμύρια θα ήταν μικρά παιδιά.
Αυτό το ήπιο σενάριο «δεν ήταν απίθανο», με βάση τις τρέχουσες τάσεις, δήλωσε, σύμφωνα με τον Guardian, ο επικεφαλής συγγραφέας καθηγητής Davide Rasella του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), ενώ το «πιο δραστικό» σενάριο ταίριαζε με τις πολιτικές που σκιαγραφούν τα δεξιά πολιτικά κόμματα που βρίσκονται σε άνοδο σε πολλές χώρες. Η Reform UK έχει προτείνει τη μείωση του προϋπολογισμού βοήθειας της Βρετανίας κατά περαιτέρω 90% .
Οι περισσότερες παραδοσιακές χώρες δωρητές, συμπεριλαμβανομένων της Γερμανίας, των ΗΠΑ και της Σουηδίας, έχουν ανακοινώσει μεγάλες περικοπές. Οι ΗΠΑ μείωσαν τις δαπάνες για βοήθεια κατά περισσότερο από το μισό το 2025, από 68 δισεκατομμύρια δολάρια σε 32 δισεκατομμύρια δολάρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι δαπάνες θα μειωθούν από 0,5% σε 0,3% του ΑΕΠ έως το 2028 – περίπου 6 δισεκατομμύρια λίρες χαμηλότερες – για τη χρηματοδότηση αυξημένων στρατιωτικών δαπανών.
Η βοήθεια από το εξωτερικό στο παρελθόν έχει συνδεθεί άμεσα με μείωση κατά 39% των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών και με «ιδιαίτερα ισχυρές επιπτώσεις» στη θνησιμότητα από μολυσματικές ασθένειες, όπως ο HIV/AIDS και η ελονοσία, καθώς και από διατροφικές ελλείψεις, σύμφωνα με τους ερευνητές.
«Δυστυχώς, κανείς δεν ξέρει σε αυτό το στάδιο τι θα συμβεί στο μέλλον, ειδικά όσον αφορά την ξένη βοήθεια και βοήθεια», δήλωσε ο Rasella.
«Τα πράγματα είναι χαοτικά»
Προηγούμενες μελέτες σχετικά με τις περικοπές έχουν επικεντρωθεί σε «προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ, σε μικρότερο αριθμό δικαιούχων χωρών ή έχουν αναλύσει ένα μικρότερο χρονικό πλαίσιο, αφήνοντας τις επιπτώσεις της συνολικής επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας στην παγκόσμια θνησιμότητα και τις προβλέψεις της λιγότερο κατανοητές», ανέφεραν οι ερευνητές.
«Ως επιστήμονας, προσπαθούμε να παρέχουμε στοιχεία», είπε o Rasella. «Το πρόβλημα ήταν ότι υπήρχαν πολύ λίγα στοιχεία».
Η ανακατανομή των εγχώριων πόρων των δικαιούχων χωρών «δεν θα φτάσει ποτέ στο επίπεδο βοήθειας που έχουμε δει», είπε, ενώ «η κατάρρευση ορισμένων συστημάτων υγείας» ήταν ένα πιθανό σενάριο.
Ο Rasella eίπε ότι είχε επισκεφθεί γιατρούς σε αγροτικές περιοχές της Μοζαμβίκης. «Μου έλεγαν ότι δεν είχαν πλέον αντιβιοτικά για παιδιά, επειδή όλο το απόθεμα διανεμόταν από την USAID», είπε. «Έχουν διαλύσει 300 μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης στο Αφγανιστάν επειδή συντηρούνταν επίσης από την USAID. Η κατάσταση εξελίσσεται και τώρα σε πολλές χώρες τα πράγματα είναι χαοτικά».
Ο Eric Pelofsky αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Ροκφέλερ, το οποίο βοήθησε στη χρηματοδότηση της έρευνας, δήλωσε ότι το χάσμα των χρηματοδοτικών κενών ήταν «πολύ τεράστιο για να το αντιμετωπίσει οποιαδήποτε μη κυβερνητική οργάνωση» και έτσι οι φιλανθρωπικοί οργανισμοί επικεντρώθηκαν τόσο στην εύρεση νέων καινοτομιών όσο και στην «εστίαση της προσοχής των υπευθύνων λήψης αποφάσεων στο πραγματικό πρόβλημα».
Είπε ότι οι δαπάνες για την οικονομική βοήθεια θα μπορούσαν να είναι δύσκολο να εξηγηθούν από τους πολιτικούς ηγέτες στους φορολογούμενους.
«Αλλά νομίζω ότι αυτό που λέει αυτή η έκθεση είναι ότι υπάρχει μια πραγματικά συγκεκριμένη πραγματικότητα σε αυτές τις αποφάσεις, η οποία είναι συνεπής για την παγκόσμια σταθερότητα, συνεπής για την ηθική και πολιτική μας ηγεσία στον κόσμο».
«Οι επιλογές τους κοστίζουν ζωές»
Ο Gideon Rabinowitz, διευθυντής πολιτικής και υπεράσπισης στο Bond, το δίκτυο ΜΚΟ του Ηνωμένου Βασιλείου, δήλωσε ότι ο αντίκτυπος των περικοπών στον προϋπολογισμό βοήθειας από κυβερνήσεις όπως αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν ήδη αισθητός, με το κλείσιμο προγραμμάτων που επικεντρώνονταν σε ζητήματα όπως ο HIV, η αναπαραγωγική υγειονομική περίθαλψη και ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων.
«Τα στοιχεία είναι σαφή», είπε.
«Η χρηματοδότηση της Επίσημης Αναπτυξιακής Βοήθειας (ODA) είναι μια από τις πιο μακροπρόθεσμες και οικονομικά αποδοτικές δημόσιες επενδύσεις που μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις. Συμβάλλει επίσης στο να καταστεί τόσο το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και ο κόσμος ένα ασφαλέστερο και υγιέστερο μέρος για όλους μας – ενισχύοντας τα παγκόσμια συστήματα υγείας, αποτρέποντας μελλοντικές πανδημίες και σταματώντας τις ασθένειες πριν εξαπλωθούν» ανέφερε.
Τέλος είπε ότι: «Προτρέπουμε το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες κυβερνήσεις να λάβουν υπόψη αυτά τα στοιχεία, να επανεξετάσουν αυτές τις περικοπές και να αναγνωρίσουν ότι οι επιλογές τους κοστίζουν ζωές».
