Politica 89.8
Αγορά εργασίας: πόσο κοστίζει ένας καθαρός μισθός 1.000 ευρώ
Στην ελληνική αγορά εργασίας, το ποσό που καταλήγει στον τραπεζικό λογαριασμό ενός εργαζόμενου αποτελεί μόνο ένα μέρος της πραγματικής μισθολογικής δαπάνης. Πίσω από έναν καθαρό μισθό 1.000 ευρώ κρύβεται μια σύνθετη αλυσίδα εισφορών και φόρων που αυξάνει σημαντικά το συνολικό κόστος απασχόλησης για την επιχείρηση, αλλά και τη συνολική επιβάρυνση της εργασίας.
Η διαφορά ανάμεσα στο καθαρό εισόδημα και στο συνολικό εργοδοτικό κόστος είναι χαρακτηριστική της δομής του ελληνικού φορολογικού και ασφαλιστικού συστήματος, στο οποίο η εργασία επιβαρύνεται τόσο από εισφορές κοινωνικής ασφάλισης όσο και από φόρους εισοδήματος. Έτσι, η εικόνα που σχηματίζεται για τον μισθό ενός εργαζόμενου είναι πολύ διαφορετική όταν εξετάζεται από την πλευρά του εργοδότη.
Το συνολικό εργοδοτικό κόστος
Για να εισπράξει ένας εργαζόμενος περίπου 1.000 ευρώ καθαρά τον μήνα, απαιτείται σημαντικά υψηλότερος μεικτός μισθός. Ο εργοδότης δεν καλύπτει μόνο τις καθαρές αποδοχές αλλά και ασφαλιστικές εισφορές και φόρους που συνδέονται με την απασχόληση. Το τελικό ποσό που καταβάλλεται συνολικά μπορεί να φθάνει περίπου τα 1.600 ευρώ μηνιαίως, γεγονός που δείχνει τη μεγάλη απόσταση μεταξύ καθαρού μισθού και πραγματικού κόστους εργασίας.
Από το σύνολο της δαπάνης, ένα σημαντικό τμήμα κατευθύνεται στο κράτος μέσω ασφαλιστικών εισφορών και φορολογίας, ενώ το υπόλοιπο αποτελεί την καθαρή αμοιβή του εργαζόμενου. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει την ένταση της φορολογικής επιβάρυνσης της μισθωτής εργασίας, ειδικά για εισοδήματα κοντά στο μέσο επίπεδο αποδοχών της οικονομίας.
Η δομή των κρατήσεων
Οι κρατήσεις στον μισθό περιλαμβάνουν εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλονται τόσο από τον εργαζόμενο όσο και από τον εργοδότη, καθώς και τον φόρο εισοδήματος που υπολογίζεται με βάση την κλίμακα φορολόγησης. Οι ασφαλιστικές εισφορές αποτελούν βασικό στοιχείο χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού και υγειονομικού συστήματος, ενώ ο φόρος εισοδήματος αποτελεί μέρος των γενικών δημοσιονομικών εσόδων.
Το αποτέλεσμα είναι ότι για κάθε ευρώ που λαμβάνει καθαρά ένας εργαζόμενος, ένα σημαντικό επιπλέον ποσό έχει ήδη καταβληθεί σε φόρους και εισφορές. Με τον τρόπο αυτό, η εργασία μετατρέπεται σε έναν από τους βασικούς πυλώνες χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους.
Η εικόνα της αγοράς εργασίας
Η σχέση μεταξύ καθαρών αποδοχών και συνολικού κόστους απασχόλησης επηρεάζει άμεσα την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων αλλά και τις δυνατότητες αύξησης των μισθών.Για πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το υψηλό μη μισθολογικό κόστος λειτουργεί ως περιοριστικός παράγοντας για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ή για την αύξηση των αποδοχών.
Παράλληλα, η απόσταση μεταξύ μεικτού και καθαρού μισθού επηρεάζει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένου κόστους ζωής. Η πραγματική αξία ενός μισθού δεν καθορίζεται μόνο από το ποσό που συμφωνείται στη σύμβαση εργασίας, αλλά και από το φορολογικό και ασφαλιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί η οικονομία.
Η συζήτηση για το μη μισθολογικό κόστος
Το ζήτημα του μη μισθολογικού κόστους βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής και της δημόσιας συζήτησης. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ή των φορολογικών επιβαρύνσεων θεωρείται από πολλούς βασική προϋπόθεση για την αύξηση της απασχόλησης και των καθαρών αποδοχών.
Την ίδια στιγμή, η διατήρηση της χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος και των δημοσίων εσόδων αποτελεί μια δύσκολη ισορροπία για την οικονομική πολιτική.
Ο μισθός των 1.000 ευρώ λειτουργεί ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας, αποκαλύπτοντας πόσο σύνθετη είναι η πραγματική οικονομία της εργασίας στην Ελλάδα και πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η εικόνα ενός μισθού όταν εξετάζεται πέρα από το καθαρό ποσό που λαμβάνει ο εργαζόμενος.
Πηγή: newmoney.gr
