Politica 89.8
Όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τα μικρά χερσαία χελωνάκια – Τι κάνουμε αν τα συναντήσουμε στο δρόμο
Οι πρώτες καλοκαιρινές εξορμήσεις έχουν ξεκινήσει και οι συναντήσεις με διάφορα ζώα, όλο και πληθαίνουν. Από τις πιο κοινές εμπειρίες είναι όταν δούμε μικρά χερσαία χελωνάκια στο δρόμο, είτε είμαστε πεζοί είτε μέσα στο αυτοκίνητο.
Η μαμά τους, η χερσαία χελώνα είναι ένα ζώο που ζει στα δάση, τα λιβάδια και όπου μπορούν να βρουν τροφή.
Όπως συχνά μας ενημερώνει το Κέντρο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής, η χελώνα δεν είναι κατοικίδιο, αλλά ένα άγριο ζώο και η θέση της είναι στη φύση. Ίσως αν γνωρίζουμε κάποια πράγματα γι’ αυτή, να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά έχει ανάγκη και την επόμενη φορά που τη συναντήσουμε στο δρόμο, να τη βοηθήσουμε ουσιαστικά.
Τα είδη χερσαίας χελώνας που συναντάμε στην Ελλάδα είναι τρία: Η Ελληνική Χελώνα (Testudo graeca), η Μεσογειακή Χελώνα (Testudo hermanni) και η Κρασπεδωτή Χελώνα (Testudo marginata).
Ειδικά τα μικρά χερσαία χελωνάκια κινδυνεύουν περισσότερο, γιατί δεν γίνονται εύκολα και γρήγορα αντιληπτά. Δείτε πώς μπορούμε να τα προστατεύσουμε:
1. Τα μωρά χελωνάκια όταν γεννιούνται έχουν ολικό μήκος σώματος 3 με 3,5 εκατοστά. Εάν βρείτε χελωνάκι μεγαλύτερο από 3 με 3,5 εκατοστά σε μέγεθος, σημαίνει ότι δεν είναι νεογέννητο και ήδη τα έχει καταφέρει μια χαρά μέχρι τώρα, άρα δεν χρειάζεται διάσωση.
2. Αν βρούμε χελώνες στην εξοχή, δεν θα πρέπει να τις απομακρύνουμε από εκεί που είναι, εκτός αν κινδυνεύουν. Τέτοιες περιπτώσεις είναι όταν διασχίζουν δρόμο με κίνηση, όταν βρίσκεται άλλο ζώο από πάνω τους και όταν βρίσκονται κάπου εγκλωβισμένες. Η μετακίνηση όμως δεν θα πρέπει να γίνεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 50 μέτρων από το σημείο που εντοπίστηκαν.
3. Όσο πιο μικρή είναι μια χελώνα, τόσο περισσότερο κινδυνεύει εάν την απομακρύνουμε από το σημείο που την εντοπίσαμε. Τα μικρά χελωνάκια είναι ευαίσθητα στις μεταβολές του περιβάλλοντος και χρειάζονται ειδικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας ώστε να ρυθμίζουν αντίστοιχα τις παραμέτρους αυτές στο σώμα τους μόνα τους, όταν κρύβονται μέσα στο χώμα ή όταν βγαίνουν να λιαστούν.
4. Εάν βρούμε χελωνάκι να τριγυρνάει μέσα σε αστικό ιστό, τότε και μόνον τότε θα πρέπει να παρέμβουμε. Εάν βρίσκεται στα όρια του αστικού ιστού το πιθανότερο είναι να επέλεξε λάθος διαδρομή. Εάν βρίσκεται μέσα σε μεγαλούπολη, τότε σίγουρα μεταφέρθηκε εκεί. Είναι πολύ σύνηθες να το σκάνε από το σημείο που κρατούνταν ή να μεταφέρονται αλλού από άλλα ζώα. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με το ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ. το συντομότερο.
5. Δεν θα πρέπει να εγκαταλείπουμε χελωνάκια σε αστικά πάρκα. Τα πάρκα αυτά είναι συνήθως οριοθετημένα μεν αλλά έχουν μόνιμα ανοιχτές εξόδους, με κίνδυνο να βγουν και να κινδυνεύσουν από αυτοκίνητα, ενώ μέσα στα πάρκα αυτά μπορούν να γίνουν θήραμα για γάτες και σκύλους που πιθανότατα θα τα δουν σαν παιχνίδια. Τα χελωνάκια θα πρέπει να καταλήγουν αποκλειστικά σε ένα Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων.
6. Παρά την κοινή αντίληψη ότι τα χελωνάκια κινδυνεύουν όταν γυρίσουν ανάποδα, τα ζώα αυτά είναι ικανότατα και μπορούν κάλλιστα να επανέλθουν στην κανονική τους θέση. Πολύς κόσμος βρίσκει χελωνάκια που είναι γυρισμένα ανάποδα και τα παίρνει μαζί του θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο τα βοηθάει. Όπως έχει διαπιστώσει το ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ., τα χελωνάκια γυρίζουν ανάποδα για να αερίζουν και να ζεσταίνουν πιο γρήγορα το κάτω μέρος του σώματός τους και μπορούν να παραμείνουν σε αυτή τη θέση για ώρες.
7. Είναι μύθος ότι οι χελώνες τρέφονται με φρούτα και λαχανικά. Το γαστρεντερικό τους σύστημα λειτουργεί με πολύ ιδιαίτερο τρόπο και οι τροφές αυτές μπορεί να γίνουν επικίνδυνες, ειδικά όταν προσφέρονται σε μεγάλες ποσότητες. Λαχανικά και φρούτα πρέπει να αποκλείονται από το διαιτολόγιο των χερσαίων χελωνών ειδικά των πιο μικρών σε ηλικία, διαφορετικά θα προκαλέσουν ολέθριες επιπτώσεις στην υγεία τους. Η χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα των τροφών αυτών είναι πιθανόν να προκαλέσουν διαταραχή της φυσιολογικής διαδικασίας της διάσπασης των τροφών, σοβαρή διάρροια και να ενθαρρύνουν την ταχεία ανάπτυξη εντερικών παρασίτων.
8. Τα αποτελέσματα της κακής διατροφής δεν εμφανίζονται άμεσα στις χελώνες. Όταν όμως εμφανιστούν, είναι συνήθως αργά για να διορθωθούν. Ειδικά στα πολύ νεαρά σε ηλικία άτομα η κακή διατροφή μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο.
9. Οι χελώνες συγκαταλέγουν στη διατροφή τους ζωική πρωτεΐνη είτε τυχαία τρώγοντας έντομα ή άλλα αρθρόποδα ή και μαλάκια που βρίσκονται επάνω στα φύλλα των φυτών που επιλέγουν, είτε περιστασιακά μπορεί να τραφούν με υπολείμματα κάποιου ζώου που μπορεί να βρουν ευκαιριακά στη φύση. Όμως αυτό συμβαίνει σπάνια και σε πολύ ειδικές συνθήκες. Η ζωική πρωτεΐνη δεν αποτελεί μέρος της κανονικής διατροφής τους και δεν θα πρέπει να τους προσφέρεται. Η ζωική πρωτεΐνη που περιέχεται στις τροφές για κατοικίδια είναι βλαπτική για τις χερσαίες χελώνες και μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και πρόωρο θάνατο.
10. Τα χελωνάκια, ειδικά τα πιο μικρά, κινδυνεύουν από τη «διάσωση», να τα μεταφέρουμε δηλαδή σπίτι μας. Είναι ζώα τα οποία μπορούν να ζήσουν έως τα 150 χρόνια ανάλογα με το είδος. Για όσο χρονικό διάστημα καταφέρουν να επιβιώσουν στην αιχμαλωσία θα είναι καταδικασμένα να ζήσουν σε αφύσικες για αυτά συνθήκες και αναγκασμένα να αλλοιώσουν την φυσιολογική τους συμπεριφορά. Είναι πολύ πιθανό να στερήσουμε υγιή αναπαραγωγικά άτομα από τον πληθυσμό της συγκεκριμένης περιοχής από την οποία τα απομακρύναμε.
topetmou.gr
Με πληροφορίες από το Κέντρο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής
