Politica 89.8
Συντάξεις: Πέντε τρόποι αύξησης της τελικής παροχής έως και 60% του μισθού
Η σύνταξη δεν διαμορφώνεται τυχαία, αλλά αποτελεί αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και παραμέτρων που επηρεάζουν τον τελικό υπολογισμό της παροχής. Στο ασφαλιστικό σύστημα θεωρείται ότι μια σύνταξη που πλησιάζει ή υπερβαίνει το 60% του συντάξιμου μισθού διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στις εισφορές που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου και στο εισόδημα που λαμβάνεται μετά τη συνταξιοδότηση.
Παρά το γεγονός ότι αυτό το ποσοστό θεωρείται σημείο αναφοράς, πολλοί ασφαλισμένοι λαμβάνουν χαμηλότερες συντάξεις, κυρίως επειδή δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που αυξάνουν το ποσοστό αναπλήρωσης. Η ενίσχυση της σύνταξης προϋποθέτει συνδυασμό επιλογών που σχετίζονται με τα χρόνια ασφάλισης, το ύψος των αποδοχών και τον χρόνο αποχώρησης από την εργασία.
Τα βασικά στοιχεία που επηρεάζουν τη σύνταξη
Ο σημαντικότερος παράγοντας στον υπολογισμό της ανταποδοτικής σύνταξης είναι ο συνολικός χρόνος ασφάλισης. Τα έτη εργασίας μεταξύ 36 και 40 θεωρούνται καθοριστικά για την αύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης, καθώς κάθε επιπλέον χρόνος ασφάλισης αυξάνει τον συντελεστή υπολογισμού της σύνταξης.
Ενδεικτικά, με 36 έτη ασφάλισης ο συντελεστής αναπλήρωσης διαμορφώνεται περίπου στο 39,81%, ενώ με 40 έτη φτάνει στο 50%. Η διαφορά αυτή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της τελικής παροχής.
Η εθνική σύνταξη αποτελεί το δεύτερο βασικό στοιχείο του συστήματος. Το πλήρες ποσό για το 2026 ανέρχεται σε 446,87 ευρώ για όσους έχουν τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης, ενώ για 15 έτη διαμορφώνεται στα 402 ευρώ. Η διάρκεια παραμονής στη χώρα επηρεάζει επίσης το ποσό, καθώς κάθε έτος κάτω από τα 40 χρόνια διαμονής επιφέρει αναλογική μείωση.
Πλήρης ή μειωμένη σύνταξη
Η επιλογή του χρόνου συνταξιοδότησης επηρεάζει άμεσα το τελικό ποσό. Στην περίπτωση της μειωμένης σύνταξης, η εθνική σύνταξη περιορίζεται κατά περίπου 30%, ενώ μειωμένη είναι και η ανταποδοτική παροχή.
Αντίθετα, η επιλογή πλήρους συνταξιοδότησης επιτρέπει τη διατήρηση του συνολικού ποσού, αυξάνοντας τις πιθανότητες η σύνταξη να προσεγγίσει υψηλότερο ποσοστό του συντάξιμου μισθού.
Εξαγορά χρόνου ασφάλισης
Η αναγνώριση πλασματικών ετών ασφάλισης αποτελεί έναν ακόμη τρόπο ενίσχυσης της σύνταξης. Μέσω της εξαγοράς χρόνου, ο ασφαλισμένος μπορεί να αυξήσει τα συνολικά έτη ασφάλισης και συνεπώς το ποσοστό αναπλήρωσης. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί ως εργαλείο βελτίωσης της τελικής παροχής, ιδιαίτερα για όσους βρίσκονται κοντά σε κρίσιμα όρια ετών ασφάλισης. Η αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης μπορεί να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στο ύψος της σύνταξης.
Ο ρόλος των αποδοχών
Το επίπεδο των αποδοχών κατά τη διάρκεια της εργασιακής ζωής επηρεάζει επίσης καθοριστικά το τελικό αποτέλεσμα. Ο συνδυασμός υψηλότερου συντάξιμου μισθού και πολλών ετών ασφάλισης οδηγεί σε σημαντικά υψηλότερη σύνταξη.
Για παράδειγμα, με συντάξιμο μισθό περίπου 1.500 ευρώ και 40 έτη ασφάλισης, η σύνταξη μπορεί να φτάσει περίπου τα 1.196,87 ευρώ, ενώ με μισθό 1.800 ευρώ διαμορφώνεται περίπου στα 1.346,87 ευρώ. Τα ποσά αυτά αντιστοιχούν σε ποσοστά αναπλήρωσης που πλησιάζουν ή υπερβαίνουν το 70%.
Συνδυασμός παραγόντων
Η επίτευξη υψηλότερης σύνταξης δεν εξαρτάται από έναν μόνο παράγοντα, αλλά από τονσυνδυασμό πολλών στοιχείων. Ακόμη και σε περιπτώσεις υψηλών αποδοχών, αν δεν υπάρχουν αρκετά χρόνια ασφάλισης ή αν επιλεγεί μειωμένη σύνταξη, το τελικό ποσό μπορεί να παραμείνει χαμηλότερο από το επιθυμητό επίπεδο.
Για τον λόγο αυτό, ο σχεδιασμός της συνταξιοδότησης αποτελεί σημαντικό μέρος του οικονομικού προγραμματισμού κάθε εργαζομένου. Η κατανόηση των κανόνων του ασφαλιστικού συστήματος και των επιλογών που υπάρχουν μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη αξιοποίηση των εισφορών και σε υψηλότερη μελλοντική παροχή.
Σε ένα περιβάλλον όπου το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται και οι εργασιακές διαδρομές μεταβάλλονται, η σύνταξη μετατρέπεται σε αποτέλεσμα μακροχρόνιου σχεδιασμού. Η προσεκτική αξιολόγηση των διαθέσιμων επιλογών μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά στο εισόδημα μετά την αποχώρηση από την εργασία.
Πηγή: newmoney.gr
