Politica 89.8
Δόμνα Μιχαηλίδου: Απόλυτη προτεραιότητα η στήριξη των παιδιών – Αναβολή πήρε η δίκη του παππού που φέρεται να χτύπησε την εγγονή του
Του Νίκου Τσιλιπουνιδάκη
Σε απόλυτη προτεραιότητα τίθεται η εξασφάλιση μιας ασφαλούς, ζεστής και σταθερής οικογενειακής αγκαλιάς για τα οκτώ παιδιά που φιλοξενούνται προσωρινά στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου, σε ειδικά διαμορφωμένο και πλήρως προστατευμένο χώρο.
Με ρητή εντολή της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνας Μιχαηλίδου, επισπεύδονται όλες οι διαδικασίες για την ανεύρεση οικογενειών που θα μπορέσουν να αναλάβουν τα παιδιά μέσω της διαδικασίας της αναδοχής, με μοναδικό γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον τους και την αποφυγή κάθε περαιτέρω ταλαιπωρίας.
Όπως τονίζεται από αρμόδιες πηγές, στόχος του Υπουργείου είναι τα παιδιά –ιδίως τα μεγαλύτερα, που κουβαλούν ήδη βαρύ ψυχικό φορτίο– να βρεθούν το συντομότερο δυνατό σε ένα υγιές, ήρεμο και υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, όπου θα μπορέσουν σταδιακά να επουλώσουν τα τραύματα από όσα βίωσαν.
«Μακάρι να υπήρχε τρόπος να παραμείνουν όλα μαζί. Όμως αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, ειδικά για τα μεγαλύτερα παιδιά που ενδέχεται να χρειαστεί να αποχωριστούν τα μικρότερα αδέλφια τους», σημειώνεται χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας τη λεπτότητα και τη συναισθηματική βαρύτητα των αποφάσεων που καλούνται να λάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ίδια η Υπουργός επικοινώνησε προσωπικά τόσο με τον Διοικητή του Βενιζέλειου Νοσοκομείου, Κώστα Δανδουλάκη, όσο και με τα στελέχη της Κοινωνικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου, τα οποία βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα παιδιά, λειτουργώντας με φροντίδα και αίσθημα ευθύνης σαν μια προσωρινή οικογένεια.
Συγκινητική είναι και η ανταπόκριση της κοινωνίας. Από τη στιγμή της δημοσίευσης του ρεπορτάζ στο Politica.gr και της συνέντευξης του διοικητή του Βενιζέλειου στον Politica 89,8, το τηλεφωνικό κέντρο του νοσοκομείου έχει κατακλυστεί από πολίτες που εκφράζουν έμπρακτα την επιθυμία τους να βοηθήσουν τα παιδιά, αποδεικνύοντας ότι η κοινωνική αλληλεγγύη παραμένει ζωντανή.
Τα παιδιά είναι απολύτως ασφαλή στο νοσοκομείο και δέχονται συνεχή ιατρική, ψυχολογική και κοινωνική φροντίδα. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν ότι η φιλοξενία αυτή είναι προσωρινή. Τα όσα υπέστησαν –ιδίως τα μεγαλύτερα αδέλφια– μπορούν να ξεχαστούν μόνο μέσα σε οικογένειες που θα τους προσφέρουν σταθερότητα, αγάπη και καθημερινή φροντίδα, μακριά από κακοποιητικές συμπεριφορές που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να βιώνει.
Γι’ αυτό και από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας έχει τεθεί ξεκάθαρα ως απόλυτη προτεραιότητα η ταχεία μετάβαση των παιδιών σε οικογενειακό περιβάλλον.
Αναβολή στη δίκη του παππού
Την ίδια ώρα, αναβλήθηκε για τις 12 Φεβρουαρίου η προκαθορισμένη δίκη του 60χρονου παππού, ο οποίος επρόκειτο να δικαστεί σήμερα, Τετάρτη 28 Ιανουαρίου, στο Αυτόφωρο. Η αναβολή δόθηκε προκειμένου να προσκομιστεί η ιατροδικαστική έκθεση, στο πλαίσιο των καταγγελιών της 13χρονης που οδήγησαν στη σύλληψή του.
Ο παππούς, από την πλευρά της μητέρας, παρουσιάζει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που οδήγησαν τα οκτώ παιδιά της φυλακισμένης κόρης και του γαμπρού του υπό την προστασία της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Βενιζέλειου Νοσοκομείου. Υποστηρίζει ότι βρέθηκε ξαφνικά μόνος, χωρίς ουσιαστική στήριξη και χωρίς οικονομικούς πόρους, αδυνατώντας πρακτικά να ανταπεξέλθει στις τεράστιες ανάγκες φροντίδας.
Μετά τη φυλάκιση των γονέων, η προσωρινή επιμέλεια είχε αρχικά ανατεθεί στη γιαγιά από την πλευρά του πατέρα, η οποία όμως δεν άντεξε την πίεση. Έτσι, τη φροντίδα ανέλαβε ο ίδιος, με καταγωγή από την Κύπρο, χωρίς –όπως ισχυρίζεται– να υπάρχει σταθερό υποστηρικτικό πλαίσιο, πέρα από περιορισμένη ψυχολογική βοήθεια από κοινωνικές υπηρεσίες.
Ο 60χρονος τονίζει ότι δεν διέθετε εισόδημα, καθώς δεν εργαζόταν στο Ηράκλειο, γεγονός που δυσχέρανε δραματικά την καθημερινότητα των παιδιών. Όπως αναφέρει, ακόμη και η κάλυψη βασικών αναγκών, όπως η σίτιση, γινόταν χάρη στη βοήθεια γειτόνισσας που είχε ευαισθητοποιηθεί από την κατάσταση.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είχε εκφράσει την πρόθεση να πάρει τα παιδιά στην Κύπρο, εκτιμώντας ότι εκεί θα μπορούσε να εξασφαλιστεί ένα πιο σταθερό περιβάλλον. Ωστόσο, το ενδεχόμενο αυτό –σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του– προσέκρουσε κυρίως στην κατηγορηματική άρνηση της 13χρονης, η οποία αντιδρούσε έντονα στην προοπτική μετακίνησης.
Ο παππούς επιμένει ότι δεν άσκησε κακοποίηση και αποδίδει την εικόνα που διαμορφώθηκε στην εξάντληση και στην αδυναμία διαχείρισης μιας εξαιρετικά δύσκολης κατάστασης, χωρίς επαρκή στήριξη από τις αρμόδιες δομές.
