Politica 89.8
Όταν η απεργία γίνεται εργαλείο αποκλεισμού – Τοποθέτηση του Συνδέσμου Εκμισθωτών Επιβατικών Οχημάτων Ηρακλείου για την κινητοποίηση των ταξί
Στην καρδιά του χειμώνα, το Ηράκλειο έρχεται ξανά αντιμέτωπο με ακόμη μία απεργία των ΤΑΞΙ. Μία απεργία που δεν στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών του ίδιου του κλάδου, αλλά χρησιμοποιείται ξεκάθαρα ως μοχλός πίεσης και αποκλεισμού ενός άλλου, απολύτως νόμιμου και αδειοδοτημένου κλάδου: των Ε.Ι.Χ. με οδηγό.
Οι συνδικαλιστές των ΤΑΞΙ στο Ηράκλειο, αντί να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του χώρου τους, επιλέγουν για ακόμη μία φορά τον εύκολο δρόμο της στοχοποίησης και της προπαγάνδας. Μεθοδικά και πονηρά, επιχειρούν να μας βγάλουν εκτός αγοράς, όχι μέσω υγιούς ανταγωνισμού, αλλά μέσω ασφυκτικών και παράλογων περιορισμών.
Ένας σοβαρός κλάδος παλεύει για να γίνει καλύτερος. Αγωνίζεται για ποιοτικότερες υπηρεσίες, καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη, σύγχρονες λύσεις. Στο Ηράκλειο, όμως, παρακολουθούμε το ακριβώς αντίθετο: προτάσεις που δεν στοχεύουν στη βελτίωση, αλλά στον αφανισμό.
Τι ζητούν, λοιπόν; Ζητούν τεχνητή αύξηση της κατώτατης χρέωσης των Ε.Ι.Χ. με οδηγό και ταυτόχρονη αύξηση του ελάχιστου χρόνου μίσθωσης ανα πελατη. Δηλαδή, ζητούν να καταστήσουν την υπηρεσία μας απαγορευτική για τον πολίτη.
Σήμερα, η ελάχιστη χρέωση είναι 82 ευρώ. Οι ίδιοι προτείνουν να εκτοξευθεί στα 150 ευρώ, την ώρα που σε ΟΛΑ τα νησιά της χώρας η αντίστοιχη τιμή είναι 36 ευρώ. Παράλληλα, ζητούν ο ελάχιστος χρόνος μίσθωσης να αυξηθεί από 3 σε 4 ώρες, όταν παντού αλλού αρκούν 30 λεπτά για καθε μισθωση.
Και αναρωτιόμαστε: αυτό λέγεται διαχωρισμός υπηρεσιών ή ωμή προσπάθεια στραγγαλισμού ενός κλάδου;
Ας είμαστε ειλικρινείς. Όσο αυξάνεται η ελάχιστη χρέωση, τόσο περιορίζεται η ακτίνα εξυπηρέτησης. Στη Ρόδο για παραδειγμα, τα 20 χιλιόμετρα κοστολογούνται στα 36 ευρώ. Στο Ηράκλειο, για μία απλή διαδρομή αναλογη σε χιλιομετρα οπως στην Ανάληψη, απαιτούν να χρεώνουμε 82 ευρώ – και με τις προτάσεις τους, 150. Όχι για να προστατευθεί ο πολίτης, αλλά για να αποκλειστεί.
Ο δεύτερος περιορισμός είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικός.
Με τη σημερινή νομοθεσία, μία εταιρεία στην Κρήτη μπορεί να πραγματοποιήσει έως 8 μισθώσεις την ημέρα. Με τις προτάσεις των συνδικαλιστών, αυτός ο αριθμός πέφτει στις 6 ανα αυτοκινητο. Την ίδια στιγμή, σε όλα τα υπόλοιπα νησιά, μία εταιρεία μπορεί να εξυπηρετήσει έως και 48 πελάτες ημερησίως με το ιδιο αμαξι.
Δηλαδή, στην «ηπειρωτική Κρήτη» των συνδικαλιστικών απαιτήσεων, οι εταιρείες τιμωρούνται επειδή απλώς υπάρχουν.
Η τιμή συνδέεται άμεσα με την ακτίνα εξυπηρέτησης και ο χρόνος με τον όγκο εργασίας. Κανένας από αυτούς τους περιορισμούς δεν διαχωρίζει πραγματικά τις υπηρεσίες. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν τεχνητή ασφυξία, να πλήττουν τον ανταγωνισμό και τελικά να ζημιώνουν τον πολίτη-τουρίστα.
Υπάρχουν λύσεις για ουσιαστικό και ξεκάθαρο διαχωρισμό των υπηρεσιών. Αυτό όμως απαιτεί διάλογο, σοβαρότητα και πολιτική βούληση. Όχι απεργίες που ταλαιπωρούν την κοινωνία και όχι συνδικαλιστικά καπρίτσια που βαφτίζονται «αγώνας».
Ο πολίτης του Ηρακλείου οφείλει να γνωρίζει ότι σήμερα και αύριο θα ταλαιπωρηθεί, όχι για το κοινό συμφέρον, αλλά για να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Όσο για τα περί «υποκλοπής», πρόκειται για ένα κουρασμένο αφήγημα, μία κακογραμμένη ταινία που παίζεται ξανά και ξανά, χωρίς κανένα νέο σενάριο.
Σύλλογος Ε.Ι.Χ. με Οδηγό Ηρακλείου
Σ.Ε.Ε.Μ.Ο. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
