Το «παράθυρο» που αφήνει στο απυρόβλητο την παραβατικότητα στην κρητική ύπαιθρο

Στην Κρήτη, και ιδιαίτερα στο Λασίθι, η παραβατικότητα στον τομέα της κτηνοτροφίας αποτελεί μια «ανοιχτή πληγή» που αιμορραγεί εδώ και δεκαετίες. Όμως, πίσω από τις καταπατήσεις δασικών ή ιδιωτικών εκτάσεων και την αυθαιρεσία, κρύβεται ένα ακόμα μεγαλύτερο σκάνδαλο: ένας μηχανισμός επιβολής προστίμων που μοιάζει περισσότερο με «θέατρο του παραλόγου» παρά με κρατική λειτουργία. Εκατοντάδες πρόστιμα που επιβάλλονται σε κτηνοτρόφους δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους, όχι λόγω τεχνικού λάθους, αλλά λόγω μιας σκόπιμης, όπως όλα δείχνουν, δυσλειτουργίας που επιβραβεύει την παρανομία και περιφρονεί το κράτος δικαίου.
Η διαδικασία που έχει επιλεγεί από το αρμόδιο Υπουργείο για την κοινοποίηση των προστίμων είναι το λιγότερο αναποτελεσματική. Συγκεκριμένα, οι κυρώσεις που αφορούν καταπατήσεις δασικών και άλλων δημόσιων εκτάσεων αποστέλλονται στους παραβάτες με συστημένη επιστολή. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται το «μαγικό παράθυρο» της ατιμωρησίας. Για να θεωρηθεί η επιστολή κοινοποιημένη και να προχωρήσει η διαδικασία βεβαίωσης του προστίμου στην ΑΑΔΕ, ο παραλήπτης πρέπει να υπογράψει κατά την παραλαβή.
Στην πράξη, οι παραβάτες κτηνοτρόφοι, μόλις αντικρίσουν το ειδοποιητήριο για συστημένη επιστολή από την αρμόδια υπηρεσία, γνωρίζουν πολύ καλά περί τίνος πρόκειται. Αρνούμενοι να την παραλάβουν, μπλοκάρουν αυτόματα ολόκληρη τη διοικητική διαδικασία. Χωρίς την υπογραφή αποδοχής, το πρόστιμο δεν βεβαιώνεται ποτέ στην εφορία. Ουσιαστικά, το πρόστιμο παύει να υφίσταται νομικά, δημιουργώντας ένα κενό που επιτρέπει στον παραβάτη να συνεχίζει τη δραστηριότητά του ανενόχλητος.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η επιλογή αυτής της μεθόδου κοινοποίησης δεν φαίνεται να είναι τυχαία ή προϊόν αμέλειας. Αντιθέτως, όπως υποστηρίζουν άνθρωποι που γνωρίζουν, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η πρόβλεψη του νόμου διαμορφώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να «κλείνει το μάτι» σε συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων. Πρόκειται για την κλασική λογική των ρουσφετολογικών εξυπηρετήσεων, όπου οι πολιτικοί που προώθησαν τη διάταξη φρόντισαν να αφήσουν μια «κερκόπορτα» ανοιχτή, εξασφαλίζοντας την ατιμωρησία των ψηφοφόρων τους στην ύπαιθρο.
Το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό, αλλά έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις. Ειδικά στην Κρήτη, όπου το ζήτημα της διαχείρισης της γης είναι διαχρονικά εκρηκτικό, η αίσθηση ότι ορισμένοι είναι «υπεράνω του νόμου» δηλητηριάζει την κοινωνική συνοχή. Οι πληροφορίες μας κάνουν λόγο για πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ που λιμνάζουν στα συρτάρια των υπηρεσιών, χωρίς καμία προοπτική είσπραξης ή έστω επίσημης βεβαίωσης.
Η πιο ακραία περίπτωση που έχει καταγραφεί αφορά γνωστό κτηνοτρόφο με διαρκή και προκλητική παραβατική συμπεριφορά. Παρά τις πάνω από 100 μηνύσεις που έχουν υποβληθεί εναντίον του για αυθαιρεσίες και καταπατήσεις, το σύστημα παραμένει ανίσχυρο να τον περιορίσει. Το σύνολο των προστίμων που του έχουν επιβληθεί, αν συνυπολογιστούν οι προσαυξήσεις ετών, υπερβαίνει το αστρονομικό και προκλητικό ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ! Πρόκειται για έναν αριθμό που προκαλεί ίλιγγο και προσβάλλει κάθε πολίτη που πασχίζει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του.
Είναι προφανές ότι αυτό το τοπίο δεν αντικατοπτρίζει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, αλλά μια παρακμιακή πρακτική πολιτικής συναλλαγής. Είναι αδιανόητο ο ίδιος ο νόμος να δημιουργεί «παράθυρα» για την παρανομία. Η κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο οφείλουν να αλλάξουν άμεσα το πλαίσιο κοινοποίησης των προστίμων. Για παράδειγμα μέσω ηλεκτρονικής βεβαίωσης ή θυροκόλλησης με μάρτυρες, λένε όσοι γνωρίζουν, ώστε να σταματήσει η κοροϊδία. Όσο το κράτος επιτρέπει τη «συστημένη» ατιμωρησία, τόσο η παραβατικότητα θα αποθρασύνεται, εις βάρος του περιβάλλοντος, της δημόσιας περιουσίας και της δικαιοσύνης.
Πηγή: anatolh.com