Αντιδήμαρχος Οροπεδίου: «Με ουρλιαχτά εκλιπαρούσαμε τον ΟΑΚ να ανοίξει το θυρόφραγμα για να σωθούμε-Τεχνικός ήρθε μετά από τρεις ημέρες και προκάλεσε ζημιά -Τέρμα τα αστεία, το θυρόφραγμα θα το ορίζει ο Λασιθιώτης»

Δημοσιεύτηκε στις 08/10/2026 16:45

Αντιδήμαρχος Οροπεδίου: «Με ουρλιαχτά εκλιπαρούσαμε τον ΟΑΚ να ανοίξει το θυρόφραγμα για να σωθούμε-Τεχνικός ήρθε μετά από τρεις ημέρες και προκάλεσε ζημιά -Τέρμα τα αστεία, το θυρόφραγμα θα το ορίζει ο Λασιθιώτης»
Προσθήκη του politica.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google

 

Σε μια συγκλονιστική καταγγελία για όσα συνέβησαν στο Οροπέδιο Λασιθίου τις κρίσιμες ώρες της καταστροφικής πλημμύρας προχώρησε ο αντιδήμαρχος Μάνος Περισυνάκης, μιλώντας στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα, στην εκπομπή «Καθαρά Πολιτικά».

Περιέγραψε τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του δημάρχου προς τον Οργανισμό Ανάπτυξης Κρήτης (ΟΑΚ) να ανοίξει το θυρόφραγμα στον Χώνο, την άφιξη τεχνικού μόλις την τρίτη ημέρα και την πρόκληση, όπως καταγγέλλει, βλάβης στον μηχανισμό κατά την προσπάθεια λειτουργίας του.

Παράλληλα, αποκάλυψε το μέγεθος της οικονομικής καταστροφής, μίλησε για χιλιάδες στρέμματα χαμένης παραγωγής, προειδοποίησε ότι οι περισσότεροι αγρότες ενδέχεται να μην μπορέσουν να καλλιεργήσουν ξανά και ξεκαθάρισε ότι η τοπική κοινωνία θα απαιτήσει πλέον αποφασιστικό ρόλο στη διαχείριση του θυροφράγματος.

Η συνέντευξη του Μάνου Περισυνάκη στον Χρήστο Κώνστα ανέδειξε μια ιδιαίτερα σοβαρή διάσταση της καταστροφής: πέρα από την ένταση των καιρικών φαινομένων, υπάρχουν συγκεκριμένα και αναπάντητα ερωτήματα για την ετοιμότητα, τη συντήρηση και τη λειτουργία των υποδομών αποστράγγισης που διαχειρίζεται ο ΟΑΚ.

Ο αντιδήμαρχος δεν απέδωσε στον Οργανισμό την ευθύνη για την ίδια τη θεομηνία. Έθεσε, όμως, ευθέως το ερώτημα εάν οι συνέπειές της θα μπορούσαν να είχαν περιοριστεί, ακόμη και σε μικρό ποσοστό, εφόσον το θυρόφραγμα είχε ανοίξει εγκαίρως και οι εγκαταστάσεις λειτουργούσαν κανονικά.

«Με ουρλιαχτά ο δήμαρχος παρακαλούσε να έρθουν -Την τρίτη ημέρα έσπασε ο μηχανισμός»

Η σοβαρότερη καταγγελία της συνέντευξης αφορούσε όσα διαδραματίστηκαν στο θυρόφραγμα του Χώνου, το οποίο έχει κρίσιμο ρόλο στην απομάκρυνση των υδάτων από τον κάμπο του Οροπεδίου.

Ο Μάνος Περισυνάκης υποστήριξε ότι παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις για την κακοκαιρία, το θυρόφραγμα παρέμεινε κλειστό, ενώ ακόμη και όταν άρχισε η πλημμύρα δεν υπήρξε άμεση παρέμβαση.

«Δεν είναι θέμα κατηγοριών. Είναι θέμα ερωτημάτων. Αναπάντητων ερωτημάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως ο άνθρωπος ευθύνεται για την ένταση ενός πρωτοφανούς φυσικού φαινομένου.

Έθεσε όμως ένα συγκεκριμένο ερώτημα: ακόμη κι αν μόλις το 5% ή το 10% των πλημμυρικών υδάτων μπορούσε να είχε απομακρυνθεί, πόσες καλλιεργήσιμες εκτάσεις θα είχαν ενδεχομένως γλιτώσει;

Σύμφωνα με τον ίδιο, το θυρόφραγμα ήταν ερμητικά κλειστό, παρότι υπήρχαν προειδοποιήσεις αρκετές ημέρες πριν από την κακοκαιρία.

«Είχαμε ενημερωθεί μία εβδομάδα πριν. Τρεις μέρες πριν την κακοκαιρία είχαμε έκτακτα δελτία. Είχαμε από την Πολιτική Προστασία του υπουργείου ενημερώσεις», τόνισε, διερωτώμενος γιατί δεν υπήρξε προληπτική κινητοποίηση.

Η περιγραφή του για όσα ακολούθησαν ήταν αποκαλυπτική.

Όπως κατήγγειλε, ο δήμαρχος απηύθυνε απεγνωσμένες εκκλήσεις προς τους αρμόδιους να φτάσουν στο σημείο και να ανοίξουν το θυρόφραγμα, την ώρα που ο κάμπος πλημμύριζε.

Ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν παρών στις δραματικές αυτές στιγμές και περιέγραψε τις φωνές και τα ουρλιαχτά με τα οποία ζητούσαν την επέμβαση του Οργανισμού.

Κατά την καταγγελία του, τεχνικός έφτασε τελικά την τρίτη ημέρα, παρουσία κατοίκων που έβλεπαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται.

Εκεί, σύμφωνα με την περιγραφή του αντιδημάρχου, συνέβη κάτι ακόμη σοβαρότερο: κατά την προσπάθεια ανοίγματος του θυροφράγματος, ένας ντόπιος που παρακολουθούσε τη διαδικασία προειδοποίησε τον τεχνικό ότι ο τρόπος χειρισμού του μηχανισμού δεν ήταν σωστός.

Λίγο αργότερα, όπως υποστήριξε, έσπασε η βίδα του μηχανισμού, με αποτέλεσμα το θυρόφραγμα να μην μπορεί πλέον να ανοίξει.

Ο Χρήστος Κώνστας επέμεινε ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο, ζητώντας να διευκρινιστεί εάν πρόκειται για προσωπική εκτίμηση ή για περιστατικό που συνέβη μπροστά σε αυτόπτες μάρτυρες.

Ο αντιδήμαρχος απάντησε κατηγορηματικά ότι υπήρχαν τέσσερις έως πέντε άνθρωποι που παρακολούθησαν το περιστατικό και μπορούν να καταθέσουν όσα συνέβησαν.

«Δεν μιλάμε με υποθέσεις. Εδώ υπάρχουν μαρτυρίες», ήταν η χαρακτηριστική τοποθέτηση που επανέλαβε, επιμένοντας ότι η βλάβη προκλήθηκε κατά τον χειρισμό του μηχανισμού από τον υπάλληλο.

Μάλιστα, όταν ο δημοσιογράφος έθεσε το ζήτημα των εξηγήσεων που έχει δώσει η διοίκηση του ΟΑΚ και της εντύπωσης ότι επιχειρείται να αποδοθεί η βλάβη σε παρέμβαση ντόπιων, ο κ. Περισυνάκης εμφανίστηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος.

Ξεκαθάρισε ότι, κατά την εκτίμησή του, δεν υπήρξε εσκεμμένη ενέργεια, αλλά ακούσια ζημιά από τον τεχνικό του Οργανισμού, πιθανόν λόγω απειρίας.

Και προκάλεσε οποιονδήποτε αμφισβητεί την περιγραφή του να αναζητήσει τις καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων.

Πρόκειται για καταγγελίες που, εφόσον επιβεβαιωθούν, θέτουν κρίσιμα ερωτήματα για την επιχειρησιακή ετοιμότητα του ΟΑΚ και τον τρόπο αντιμετώπισης μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

«Το ανταλλακτικό που περιμένουν από τη Γαλλία δεν έφτασε ποτέ -Να μας δείξουν τα αποδεικτικά συντήρησης»

Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στο θυρόφραγμα.

Ο αντιδήμαρχος αναφέρθηκε και στις δύο μεγάλες σωληνώσεις και στις δικλίδες που χρησιμοποιούνται για τη διοχέτευση των υδάτων προς το φράγμα.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η μία εγκατάσταση λειτουργούσε κανονικά, ενώ η άλλη είχε περιορισμένη λειτουργικότητα εξαιτίας ενός ανταλλακτικού που εκκρεμούσε επί μήνες.

Ο κ. Περισυνάκης αμφισβήτησε ευθέως την επάρκεια των εξηγήσεων που έχουν δοθεί για αυτή την καθυστέρηση, τονίζοντας ότι δεν είναι δυνατόν ένας Οργανισμός με την ευθύνη τόσο σημαντικών υποδομών να επικαλείται επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα την αναμονή ενός ανταλλακτικού από τη Γαλλία.

Το ζήτημα, όπως εξήγησε, δεν είναι μόνο η αποκατάσταση μιας συγκεκριμένης βλάβης, αλλά η συνολική προληπτική συντήρηση των υποδομών.

Επισήμανε ότι οι προειδοποιήσεις για την κακοκαιρία υπήρχαν, ότι η περιοχή είναι εκτεθειμένη σε πλημμυρικά φαινόμενα και ότι οι κρίσιμες εγκαταστάσεις έπρεπε να βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Και έθεσε ένα ακόμη συγκεκριμένο αίτημα: να δημοσιοποιηθούν τα αποδεικτικά στοιχεία των συντηρήσεων.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι ο Δήμος δεν έχει άμεση γνώση για το πότε ο ΟΑΚ πραγματοποιεί ελέγχους, επισκευές και συντηρήσεις, καθώς ο Οργανισμός έχει την ευθύνη διαχείρισης των συγκεκριμένων υποδομών αποστράγγισης.

Ακριβώς γι’ αυτό, υποστήριξε, η επίκληση της συντήρησης δεν αρκεί. Πρέπει να συνοδεύεται από συγκεκριμένα παραστατικά και τεχνικά δεδομένα.

«Τρεις επαναλαμβανόμενες αστοχίες -Δεν ενδιαφέρθηκαν πριν, δεν ήρθαν όταν άρχισε η κακοκαιρία και μετά προκλήθηκε η βλάβη»

Στη διάρκεια της συνέντευξης, ο Μάνος Περισυνάκης συνόψισε όσα καταγγέλλει σε τρεις διαδοχικές αστοχίες.

Η πρώτη, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν η απουσία προληπτικής κινητοποίησης παρά τις μετεωρολογικές προειδοποιήσεις.

Η δεύτερη ήταν η καθυστέρηση επέμβασης όταν η κακοκαιρία είχε ήδη ξεκινήσει και οι εκκλήσεις της δημοτικής αρχής γίνονταν ολοένα πιο πιεστικές.

Και η τρίτη ήταν η αποστολή τεχνικού, μετά από μεγάλη πίεση του δημάρχου, ο οποίος, κατά την καταγγελία του αντιδημάρχου, προκάλεσε άθελά του τη βλάβη στον μηχανισμό.

Ο ίδιος απέφυγε να ποσοτικοποιήσει με βεβαιότητα την επιβάρυνση που προκάλεσαν αυτές οι αστοχίες στην πλημμύρα.

Αναγνώρισε μάλιστα ότι το μέρος του συνολικού πλημμυρικού φαινομένου που συνδέεται με τη λειτουργία των υποδομών μπορεί να ήταν μικρό.

Επέμεινε, όμως, ότι ακόμη και μια μικρή πρόσθετη επιβάρυνση δεν μπορεί να θεωρείται αποδεκτή όταν υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν την παραγωγή, τις περιουσίες και τη δυνατότητα να συνεχίσουν να ζουν στον τόπο τους.

«Το Οροπέδιο θυσιάστηκε -Έγινε το φράγμα, αλλά δεν έγιναν τα απαραίτητα συνοδευτικά έργα»

Μια από τις σημαντικότερες ενότητες της συνέντευξης αφορούσε τη σχέση του φράγματος Αποσελέμη με το Οροπέδιο Λασιθίου και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκε η αξιοποίηση των πλημμυρικών υδάτων.

Ο Χρήστος Κώνστας έθεσε το ερώτημα εάν, με τον σχεδιασμό και την κατασκευή του έργου, θεωρήθηκε εξαρχής δεδομένο ότι τμήμα του κάμπου θα πλημμυρίζει προκειμένου τα νερά να διοχετεύονται μέσω της σήραγγας προς το φράγμα.

Έθεσε επίσης το ζήτημα των απαλλοτριώσεων, ρωτώντας εάν είχαν απαλλοτριωθεί εκτάσεις στην περιοχή που απαιτείται να κατακλύζεται για τη λειτουργία του συστήματος.

Η απάντηση του αντιδημάρχου ήταν αρνητική.

Ο κ. Περισυνάκης επιβεβαίωσε ότι απαιτείται να συγκεντρώνεται νερό σε τμήμα του κάμπου για να λειτουργεί η μεταφορά προς το φράγμα, αλλά επέμεινε ότι αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει σε βάρος των καλλιεργειών.

Όπως εξήγησε, υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στη συγκράτηση νερού κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν δεν υπάρχουν καλλιέργειες, και στη διατήρηση πλημμυρισμένων εκτάσεων κατά την παραγωγική περίοδο.

Υποστήριξε ότι το θυρόφραγμα μπορεί να παραμένει κλειστό από τον Νοέμβριο έως τον Απρίλιο, αλλά κατά την καλλιεργητική περίοδο πρέπει να διασφαλίζεται η αποστράγγιση του κάμπου.

Αναφέρθηκε επίσης σε συνοδευτικά έργα αποστράγγισης που, όπως είπε, αποτελούσαν προϋποθέσεις για την κατασκευή και λειτουργία του φράγματος, αλλά δεν υλοποιήθηκαν.

Απέφυγε να ανατρέξει στις ευθύνες προηγούμενων ετών, από το 2010 ή το 2014, επιμένοντας ότι η σημερινή προτεραιότητα είναι να αντιμετωπιστεί οριστικά το πρόβλημα.

Η ουσία της παρέμβασής του ήταν ότι το Οροπέδιο Λασιθίου δεν μπορεί να λειτουργεί ως χώρος συγκέντρωσης νερού για την εξυπηρέτηση άλλων περιοχών, χωρίς να προστατεύεται η δική του παραγωγική δραστηριότητα.

«Το φράγμα είχε περίπου 10 εκατομμύρια κυβικά- Γιατί κρατούσαν κλειστό το θυρόφραγμα;»

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η αναφορά του αντιδημάρχου στα αποθέματα νερού του φράγματος Αποσελέμη πριν από την κακοκαιρία.

Όπως υποστήριξε, το φράγμα διέθετε περίπου 10 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, ποσότητα που, σύμφωνα με τις αναφορές των αρμοδίων τις οποίες επικαλέστηκε, επαρκούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Με βάση αυτή την εκτίμηση, ο κ. Περισυνάκης αμφισβήτησε ότι υπήρχε επιτακτική ανάγκη να διατηρείται κλειστό το θυρόφραγμα προκειμένου να συγκεντρωθεί επιπλέον νερό.

Το ερώτημα που προέκυψε στη συζήτηση ήταν συγκεκριμένο: εφόσον δεν υπήρχε άμεση ανάγκη πρόσθετων αποθεμάτων, γιατί δεν άνοιξε εγκαίρως το θυρόφραγμα για να προστατευτούν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις;

Ο Χρήστος Κώνστας υπογράμμισε μάλιστα τη διαφορά ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικά ενδεχόμενα: να επιλέχθηκε συνειδητά η συγκράτηση των υδάτων ή να υπήρχε αδυναμία αποστράγγισης επειδή ο μηχανισμός δεν λειτουργούσε.

Ο αντιδήμαρχος επέμεινε ότι η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι καθοριστική και ότι η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει ακριβώς τι συνέβη.

«Δεν χαμογελά κανείς στο Οροπέδιο -Αν είχαμε χάσει τους δρόμους και όχι την παραγωγή, θα ήμασταν καλύτερα»

Πέρα από την αντιπαράθεση με τον ΟΑΚ, ο Μάνος Περισυνάκης περιέγραψε με δραματικούς όρους την κατάσταση που επικρατεί στα χωριά του Οροπεδίου Λασιθίου.

Η εικόνα, όπως είπε, γίνεται καθημερινά πιο αποκαρδιωτική, καθώς οι παραγωγοί συνειδητοποιούν ότι ο κόπος μιας ολόκληρης χρονιάς έχει χαθεί.

Τόνισε ότι οι ζημιές δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως ένα συνηθισμένο πρόβλημα αγροτικής οδοποιίας ή τοπικών υποδομών.

Είναι, όπως εξήγησε, μια καταστροφή που απειλεί τη βιωσιμότητα ολόκληρου του τόπου.

Για να περιγράψει το μέγεθος του προβλήματος, έκανε μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική σύγκριση: εάν οι κάτοικοι καλούνταν να επιλέξουν ανάμεσα στην καταστροφή όλων των δρόμων και στην καταστροφή της αγροτικής παραγωγής, θα προτιμούσαν να είχαν χάσει τους δρόμους.

Και αυτό γιατί ένας κατεστραμμένος δρόμος μπορεί να αποκατασταθεί, ενώ η απώλεια ολόκληρου του εισοδήματος μιας αγροτικής οικογένειας μπορεί να σημαίνει αδυναμία κάλυψης ακόμη και των στοιχειωδών αναγκών της.

Η ανησυχία του δεν περιορίστηκε στη φετινή χρονιά. Εστίασε κυρίως στον κίνδυνο να μην μπορέσουν οι αγρότες να επιστρέψουν στα χωράφια τους την επόμενη άνοιξη.

«Χιλιάδες στρέμματα πατάτας και κηπευτικών καταστράφηκαν-Ζημιές 30 εκατομμυρίων»

Στην ερώτηση του Χρήστου Κώνστα για την οικονομική αποτίμηση της καταστροφής, ο αντιδήμαρχος παρουσίασε τις πρώτες εκτιμήσεις που προκύπτουν από τις επαφές της δημοτικής αρχής με τους παραγωγούς.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η καταστροφή αφορά περίπου 5.000 έως 6.000 στρέμματα πατάτας και αντίστοιχης τάξης μεγέθους εκτάσεις με κηπευτικά.

Επισήμανε ότι η παραγωγικότητα της πατάτας μπορεί να φτάνει τους 3,5 έως 4 τόνους ανά στρέμμα, γεγονός που αποτυπώνει το μέγεθος της απώλειας όταν καταστρέφονται χιλιάδες στρέμματα.

Αναφέρθηκε ακόμη στις καλλιέργειες ντομάτας, σημειώνοντας ότι πριν από την καταστροφή η χονδρική τιμή είχε φτάσει περίπου στο 1,10 ευρώ το κιλό.

Με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις των παραγωγών, η συνολική οικονομική ζημιά τοποθετείται στην περιοχή των 25 έως 30 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να πρόκειται ακόμη για οριστική και επίσημη αποτίμηση.

Ο αντιδήμαρχος τόνισε ότι ένα τέτοιο ποσό είναι τεράστιο για την τοπική οικονομία του Οροπεδίου, αλλά διαχειρίσιμο σε επίπεδο κρατικού προϋπολογισμού, εφόσον υπάρξει η πολιτική βούληση να στηριχθούν ουσιαστικά οι πληγέντες.

«Ο αγρότης από τον Μάιο μόνο ξοδεύει-Τώρα δεν έχει ούτε συγκομιδή ούτε χρήματα να ζήσει τον χειμώνα»

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές παρεμβάσεις του κ. Περισυνάκη αφορούσε την οικονομική πραγματικότητα των αγροτικών οικογενειών.

Εξήγησε ότι οι παραγωγοί είχαν πραγματοποιήσει όλες τις δαπάνες της καλλιεργητικής περιόδου, περιμένοντας τη συγκομιδή του Οκτωβρίου για να εισπράξουν το εισόδημά τους.

Αντί γι’ αυτό, βρέθηκαν με κατεστραμμένη παραγωγή και συσσωρευμένες υποχρεώσεις.

Χρέη σε γεωπόνους, προμηθευτές καυσίμων, εργάτες και παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, χωρίς την αναμενόμενη δυνατότητα αποπληρωμής.

Στην εξίσωση πρόσθεσε και το ιδιαίτερα υψηλό κόστος διαβίωσης στο Οροπέδιο, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 850 μέτρων.

Αναφέρθηκε στις μεγάλες ανάγκες θέρμανσης των νοικοκυριών, υπολογίζοντας ότι ένα μέσο σπίτι μπορεί να χρειάζεται τρεις έως τέσσερις τόνους πετρελαίου για να αντιμετωπίσει τον χειμώνα.

Με αυτά τα δεδομένα, προειδοποίησε ότι η οικονομική πίεση δεν αφορά απλώς την επόμενη καλλιεργητική περίοδο, αλλά την ίδια την επιβίωση των κατοίκων τους αμέσως επόμενους μήνες.

Η εκτίμησή του για το μέλλον της αγροτικής δραστηριότητας ήταν εξαιρετικά ανησυχητική: εάν δεν υπάρξει ουσιαστική βοήθεια, θεωρεί πιθανό μόλις το 20% έως 30% των σημερινών παραγωγών να μπορέσει να επιστρέψει στις καλλιέργειες την επόμενη χρονιά.

Πρόκειται για μια προειδοποίηση που υπερβαίνει κατά πολύ τη φετινή απώλεια εισοδήματος, καθώς περιγράφει τον κίνδυνο μακροχρόνιας συρρίκνωσης της παραγωγικής βάσης του Οροπεδίου.

«Να μη ζήσουμε όσα έγιναν στο Αρκαλοχώρι-Χρειαζόμαστε μια πρωτόγνωρη λύση»

Ο αντιδήμαρχος εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις προθέσεις της κυβέρνησης, μετά την επίσκεψη κυβερνητικού κλιμακίου στην περιοχή.

Αναγνώρισε ότι υπάρχει διάθεση να αναζητηθεί λύση, υπογράμμισε όμως ότι το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα μπορέσουν να αποζημιωθούν οι παραγωγοί.

Όπως ανέφερε, ο υφιστάμενος κανονισμός του ΕΛΓΑ δημιουργεί δυσκολίες στην κάλυψη της συγκεκριμένης καταστροφής, γεγονός που καθιστά αναγκαία μια ειδική αντιμετώπιση.

Στο σημείο αυτό ο Χρήστος Κώνστας υπενθύμισε την εμπειρία του σεισμόπληκτου Αρκαλοχωρίου το 2021, όταν επίσης είχαν δοθεί κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για άμεση αποκατάσταση και αποζημιώσεις, ενώ πέντε χρόνια αργότερα εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες.

Ο κ. Περισυνάκης συμφώνησε ότι αυτή η εμπειρία δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι οι άνθρωποι του Οροπεδίου έχουν ανάγκη να πιστεύουν πως αυτή τη φορά η κρατική παρέμβαση θα είναι άμεση και αποτελεσματική.

Η χαρακτηριστική του θέση ήταν πως, αφού η περιοχή αντιμετώπισε μια πρωτόγνωρη καταστροφή, πρέπει να υπάρξει και μια αντίστοιχα πρωτόγνωρη λύση.

«Τέρμα τα αστεία :Τα κλειδιά στον τόπο τους, το θυρόφραγμα θα το ορίζει ο Λασιθιώτης»

Στο πιο αποφασιστικό πολιτικά σημείο της συνέντευξης, ο Μάνος Περισυνάκης έθεσε ευθέως ζήτημα αλλαγής του τρόπου διαχείρισης του θυροφράγματος.

Με αφορμή όσα συνέβησαν, υποστήριξε ότι δεν μπορεί μια εγκατάσταση από την οποία εξαρτάται η ασφάλεια των κατοίκων και η επιβίωση της τοπικής παραγωγής να λειτουργεί χωρίς καθοριστικό λόγο της δημοτικής αρχής.

Επικαλέστηκε μάλιστα μια παλιά λαϊκή έκφραση, σύμφωνα με την οποία τα κλειδιά πρέπει να βρίσκονται στον τόπο τους.

Η θέση του ήταν ότι, τουλάχιστον σε καταστάσεις πολιτικής προστασίας, οι άνθρωποι που ζουν στην περιοχή και γνωρίζουν άμεσα τις συνθήκες πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο.

Δεν περιορίστηκε σε μια απλή πρόταση συνεργασίας.

Ξεκαθάρισε ότι η δημοτική αρχή οφείλει να διεκδικήσει αποφασιστική αρμοδιότητα για το πότε θα ανοίγει και πότε θα κλείνει το θυρόφραγμα, ώστε να μην επαναληφθούν τα γεγονότα.

Προανήγγειλε ότι το ζήτημα αναμένεται να τεθεί σε συνάντηση με τους αρμοδίους και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο δήμαρχος θα το διεκδικήσει.

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά του στο γεγονός ότι, όπως περιέγραψε, οι άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με το πλημμυρικό φαινόμενο δεν έχουν την αποφασιστική αρμοδιότητα, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να αξιολογεί από απόσταση, ακόμη και μέσω κάμερας, εάν η στάθμη του νερού είναι αποδεκτή.

Για τον αντιδήμαρχο, αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει.

Διευκρίνισε ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και ότι δεν αμφισβητεί την ανάγκη υδροδότησης των άλλων περιοχών της Κρήτης.

Αρνήθηκε, όμως, τη λογική να καταστρέφεται η παραγωγή του Οροπεδίου προκειμένου να εξυπηρετούνται άλλες ανάγκες, όταν υπάρχουν δυνατότητες διαφορετικής διαχείρισης.

«Μας απαλλάσσουν από τα τέλη νερού για το 2026; Αν υπάρχουν αγρότες το 2027 και το 2028!»

Η τελευταία ενότητα της συνέντευξης αφορούσε την ανακοίνωση του ΟΑΚ για απαλλαγή των πληγέντων από τα τέλη νερού του 2026.

Ο Χρήστος Κώνστας έθεσε το ζήτημα με εμφανή ειρωνεία, διερωτώμενος εάν πρόκειται για ουσιαστικό μέτρο στήριξης ή για μια ελάχιστη διευκόλυνση μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής.

Ο αντιδήμαρχος αντιμετώπισε με αντίστοιχο τρόπο την ανακοίνωση, αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι η απαλλαγή μόνο για το 2026 είναι ανεπαρκής.

Υποστήριξε ότι οι παραγωγοί θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο πολύ καλές καλλιεργητικές χρονιές για να μπορέσουν να καλύψουν τις ζημιές και τα έξοδα που συσσωρεύτηκαν φέτος.

Αυτό σημαίνει, όπως εξήγησε, ότι ακόμη και εάν οι χρονιές 2027 και 2028 εξελιχθούν ομαλά, οι αγρότες θα προσπαθούν ουσιαστικά να ανακτήσουν όσα έχασαν.

Γι’ αυτό και τάχθηκε υπέρ της επέκτασης της απαλλαγής από τα τέλη νερού και στα επόμενα χρόνια, πέρα από την κάλυψη των αναγκαίων λειτουργικών εξόδων του συστήματος.

Το κρισιμότερο, όμως, όπως προέκυψε από τη συζήτηση, είναι να υπάρξουν ακόμη αγρότες που θα μπορούν να καλλιεργούν τα επόμενα χρόνια.

Το μεγάλο ερώτημα μετά την καταστροφή: Ποιος αποφάσιζε, ποιος συντηρούσε και ποιος θα λογοδοτήσει;

Η συνέντευξη του Μάνου Περισυνάκη στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα δεν περιορίστηκε στην καταγραφή των καταστροφών που άφησε πίσω της η κακοκαιρία.

Ανέδειξε μια σειρά συγκεκριμένων ζητημάτων που απαιτούν τεκμηριωμένες απαντήσεις από τον Οργανισμό Ανάπτυξης Κρήτης.

Γιατί το θυρόφραγμα παρέμεινε κλειστό παρά τις προειδοποιήσεις; Γιατί, σύμφωνα με την καταγγελία, χρειάστηκε να περάσουν τρεις ημέρες για να φτάσει τεχνικός; Τι ακριβώς συνέβη κατά τον χειρισμό του μηχανισμού; Πότε πραγματοποιήθηκαν οι τελευταίες συντηρήσεις; Γιατί παρέμενε σε εκκρεμότητα η προμήθεια ανταλλακτικού; Και ποιος είχε την ευθύνη για την επιχειρησιακή ετοιμότητα των εγκαταστάσεων;

Οι καταγγελίες του αντιδημάρχου, ιδίως για την πρόκληση βλάβης παρουσία αυτοπτών μαρτύρων, χρειάζονται τεχνική διερεύνηση και επίσημη απάντηση του ΟΑΚ. Δεν συνιστούν από μόνες τους οριστική απόδειξη για την αιτία ή την έκταση της πλημμυρικής καταστροφής.

Το βέβαιο είναι ότι η τοπική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά οικονομική και παραγωγική κρίση.

Χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών έχουν πληγεί, οι αγροτικές οικογένειες αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές υποχρεώσεις και η αγωνία για το εάν θα υπάρξει επόμενη καλλιεργητική χρονιά είναι πλέον πραγματική.

Ο Μάνος Περισυνάκης έκλεισε τη συνέντευξη εκφράζοντας την προσδοκία ότι θα υπάρξουν σύντομα θετικές εξελίξεις από την Αθήνα για τις αποζημιώσεις, αλλά και ουσιαστικές αλλαγές στη διαχείριση των υδάτων.

Για το Οροπέδιο Λασιθίου, όμως, το ζήτημα δεν είναι μόνο να αποζημιωθεί η φετινή καταστροφή. Είναι να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι που παράγουν, εργάζονται και ζουν σε αυτόν τον τόπο δεν θα βρεθούν ξανά αντιμέτωποι με τον ίδιο κίνδυνο χωρίς τις αναγκαίες υποδομές προστασίας.


Περισσότερα Video

Ακολουθήστε το Politica στο Google News και στο Facebook