Politica 89.8
Συγκλονίζει το δράμα των οκτώ παιδιών – «Είναι δυνατά, αλλά χρειάζονται μια αγκαλιά»
Του Νίκου Τσιλιπουνιδάκη
Βαθιά ανθρώπινες στιγμές εκτυλίσσονται στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου, όπου φιλοξενούνται προσωρινά, με εισαγγελική παραγγελία, οκτώ αδέλφια ηλικίας από 3 έως 13 ετών, τα οποία βιώνουν ένα αδιανόητο οικογενειακό δράμα. Η ιστορία τους έχει συγκινήσει την τοπική κοινωνία, με δεκάδες συμπολίτες μας να επικοινωνούν με το Politica.gr αναζητώντας τρόπους στήριξης των παιδιών.
Τα τρία αγοράκια και τα πέντε κοριτσάκια φιλοξενούνται από το απόγευμα της Δευτέρας σε ειδικά διαμορφωμένο θάλαμο του Παιδιατρικού Τμήματος, έως ότου οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν για το μέλλον τους.
«Θέλουν να είναι όλα μαζί – είναι ενωμένα, αγαπημένα, πληγωμένα»
Με φωνή που τρέμει από συγκίνηση, ο διοικητής του Βενιζέλειου Νοσοκομείου, Κώστας Δανδουλάκης, περιγράφει στον Νίκο Τσιλιπουνιδάκη τις συνθήκες φιλοξενίας των παιδιών, αλλά κυρίως τη βαθιά συναισθηματική τους κατάσταση:
«Έχουμε διαμορφώσει τον χώρο έτσι ώστε και τα οκτώ παιδιά να είναι μαζί, στον ίδιο θάλαμο. Υπάρχουν κούνιες για να κοιμούνται τα πιο μικρά, τα δίδυμα, και κανονικά κρεβάτια για τα μεγαλύτερα. Αυτό που μας συγκλονίζει όλους είναι ότι τα παιδιά αυτά θέλουν συνεχώς να είναι μαζί. Είναι δεμένα μεταξύ τους, αγαπημένα. Οι δυσκολίες που έχουν βιώσει τα ένωσαν ακόμη περισσότερο. Έμαθαν να σκέφτονται το ένα το άλλο. Είναι δυνατά παιδιά… αλλά χρειάζονται μια αγκαλιά».
Η φράση αυτή – «χρειάζονται μια αγκαλιά» – συμπυκνώνει το μέγεθος της ανθρώπινης δοκιμασίας που βιώνουν.
«Έχουν κινητοποιηθεί όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες, τόσο του νοσοκομείου όσο και εκτός. Αυτά τα παιδιά χρειάζονται φροντίδα, παρουσία, στοργή. Ήρθε μια γιαγιά – δεν γνωρίζω από ποια πλευρά – και ζήτησε να είναι κοντά τους τα απογεύματα. Είναι αδέλφια και αυτό τα κρατά όρθια. Τα προσέχουμε, τα αγαπάμε, είμαστε δίπλα τους. Με την κοινωνική υπηρεσία προσπαθούμε να τους παρέχουμε τα πάντα. Ευχαριστώ τον κόσμο που θέλει να προσφέρει. Η Πολιτεία θα κάνει αυτό που πρέπει, αλλά όλοι μας οφείλουμε να είμαστε κοντά στα παιδιά».
Η συνέντευξη του διοικητή αποτυπώνει όχι μόνο τη μέριμνα του νοσοκομείου, αλλά και την ανάγκη τα παιδιά αυτά να μη νιώσουν ούτε στιγμή μόνα.
Πώς έφτασαν τα παιδιά στο νοσοκομείο
Οι γονείς των παιδιών οδηγήθηκαν στις αρχές Δεκεμβρίου στη φυλακή, μετά από καταδικαστική απόφαση για ενδοοικογενειακή βία κατ’ εξακολούθηση.
Στον 44χρονο πατέρα επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών και 6 μηνών, ενώ στη 32χρονη μητέρα συνολική ποινή 7 ετών και 3 μηνών.
Αρχικά, η προσωρινή επιμέλεια ανατέθηκε στη γιαγιά από την πλευρά του πατέρα. Ωστόσο, η τεράστια ευθύνη και η ψυχολογική πίεση την ξεπέρασαν. Τη φροντίδα ανέλαβε στη συνέχεια ο 60χρονος παππούς από την πλευρά της μητέρας, ο οποίος ταξίδεψε εκτάκτως από την Κύπρο στην Κρήτη. Και εκείνος, όμως, δήλωσε αδυναμία να συνεχίσει.
Τη Δευτέρα, εμφανώς εξαντλημένος, επικοινώνησε με το Γραφείο Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας του Α’ Αστυνομικού Τμήματος Ηρακλείου, ζητώντας την παρέμβαση των αρχών, λέγοντας πως οι δυνάμεις του τον έχουν εγκαταλείψει.
