Politica 89.8
Η πολιτική έχει την κακή συνήθεια να επιστρέφει τους λογαριασμούς. Και στην περίπτωση της Όλγας Γεροβασίλη, ο κύκλος μοιάζει να έκλεισε με τον πιο ειρωνικό τρόπο.
Ήταν εκείνη που σήκωσε το γάντι απέναντι στον Στέφανο Κασσελάκη στο θυελλώδες συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το 2024, επιχειρώντας να εκφράσει την εσωκομματική αμφισβήτηση απέναντι στον τότε πρόεδρο.
Η αναμέτρηση δεν ολοκληρώθηκε στις κάλπες, όμως η σύγκρουση άφησε βαθιά τραύματα στο κόμμα και επιτάχυνε τη διάλυση της εσωτερικής συνοχής.
Δύο χρόνια αργότερα, η ίδια ανακοινώνει την ανεξαρτητοποίησή της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, εξηγώντας ότι το σημερινό κόμμα δεν εκφράζει πλέον τις αρχές και τον στόχο που υπηρέτησε επί χρόνια.
Η ειρωνεία δεν περνά απαρατήρητη στους διαδρόμους της Βουλής. Πολλοί θυμίζουν ότι η Γεροβασίλη πρωταγωνίστησε στη μάχη εναντίον του Κασσελάκη, όταν εκείνος κατηγορούνταν πως οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε αποσύνθεση. Σήμερα, αποχωρεί από ένα κόμμα που αριθμεί πλέον ελάχιστους βουλευτές, επιβεβαιώνοντας ότι η κρίση δεν έληξε με την απομάκρυνση του τότε προέδρου, αλλά συνεχίστηκε και μετά από αυτήν.
Στην πολιτική, όμως, οι συμβολισμοί έχουν τη σημασία τους. Και ο συμβολισμός της αποχώρησης μιας από τις πιο ιστορικές φυσιογνωμίες του «προεδρικού» ΣΥΡΙΖΑ είναι ίσως πιο βαρύς από την ίδια την αριθμητική των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Γιατί δείχνει ότι το κόμμα που κάποτε κυβέρνησε τη χώρα εξακολουθεί να μετρά περισσότερες αποχωρήσεις παρά νέες αφετηρίες.
