Η δημοσκόπηση της Alco έδειξε, Κανένας – Κανένα – Καθόλου.

Αν έπρεπε να χωρέσει κανείς τα ευρήματα της μέτρησης σε τρεις λέξεις, αυτές θα ήταν μάλλον οι εξής: κανένας, κανένα, καθόλου.
Στο ερώτημα ποιο από τα κομματικά προγράμματα που παρουσιάστηκαν στη Θεσσαλονίκη θεωρείται το πιο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο, η πρώτη απάντηση δεν είναι κάποιο κόμμα αλλά το… «κανένα», με 32%.
Ακολουθούν η Νέα Δημοκρατία με 23%, το ΠΑΣΟΚ με 12%, το «δεν γνωρίζω/δεν απαντώ» επίσης με 12%, η ΕΛΑΣ με 10%, το ΚΚΕ με 4%, η Ελληνική Λύση με 3%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 2%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία με 1% και άλλο κόμμα επίσης με 1%.
Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στη σύγκριση των πολιτικών αρχηγών ως προς το ποιος θεωρείται περισσότερο αξιόπιστος για να εφαρμόσει όσα ανακοίνωσε. Και εδώ προηγείται ο «κανένας» με 40%. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 27%, ο Αλέξης Τσίπρας 14,5%, ο Νίκος Ανδρουλάκης 12,5%, ενώ το 6% δηλώνει ότι δεν γνωρίζει ή δεν απαντά.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα στο πεδίο της οικονομίας και της καθημερινότητας.
Στην ερώτηση για το όφελος που είδαν οι πολίτες από τα μέτρα σε σχέση με την ακρίβεια, το 82% απαντά «κανένα όφελος».
Η δυσφορία αποτυπώνεται και στη συνολική αξιολόγηση του κυβερνητικού έργου. Το 58% δηλώνει «καθόλου» ικανοποιημένο, έναντι 55% τον Ιούνιο. «Λίγο» ικανοποιημένο δηλώνει το 21%, ενώ το «πολύ ή αρκετά» περιορίζεται στο 20%, από 22% τον Ιούνιο.
Το ίδιο μοτίβο επανέρχεται και στην ερώτηση για το ποιος πολιτικός αντιλαμβάνεται καλύτερα τα προβλήματα της κοινωνίας. Στην πρώτη θέση βρίσκεται και πάλι ο «κανένας» με 27%.
Ακολουθούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 22%, ο Αλέξης Τσίπρας με 14%, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 8%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 6%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 5%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 4% και ο Γιάνης Βαρουφάκης με 2%, ενώ οι λοιποί συγκεντρώνουν 12%.
Το πολιτικό μήνυμα της μέτρησης δεν βρίσκεται, λοιπόν, μόνο στις επιδόσεις των κομμάτων και των προσώπων. Βρίσκεται κυρίως στις απαντήσεις που προηγούνται όλων των υπολοίπων: κανένας, κανένα, καθόλου. Ένα τρίπτυχο που αποτυπώνει, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη έρευνα, τη σημαντική απόσταση ενός μεγάλου μέρους των πολιτών από το πολιτικό σύστημα και τις εξαγγελίες του.
Μάκης ο κανένας