
Στην σελίδα στο Facebook του γνωστού και με ανοιχτούς ορίζοντες πάντα Ξενοδόχου, Φώτη Κοκοτού, βρήκα μια ανάρτηση με ενδιαφέρουσα πληροφορία.
Διαβάστε:
Τους κάλεσε ο Τούρκος υπουργός Τουρισμού, συνολικά είκοσι ειδικούς της πεζοπορίας και της ποδηλασίας από την Ολλανδία και την Ιταλία, τους έδωσε όλο το χρόνο και όλα τα χρήματα που ζήτησαν, και τους άφησε ελεύθερους να σχεδιάσουν πεζοπορικές και ποδηλατικές διαδρομές και να προτείνουν υλικά και τεχνικές σηματοδότησης, με μόνο κριτήριο να ικανοποιούν με τον καλύτερο τρόπο ακόμα και τους πιο απαιτητικούς πεζοπόρους και ποδηλάτες. Ούτε μελέτες από άσχετους, ούτε ένας δαίδαλος εγκρίσεων από αδιάφορους γραφειοκράτες, ούτε αρτηριοσκληρωτικά αρχαιολογικά συμβούλια που απαγορεύουν τη διέλευση πεζοπορικών διαδρομών από περιοχές όπου υπάρχει έστω και η υπόνοια μνημείου, ούτε εργολάβοι με μοναδικό στόχο το κέρδος, ούτε ΚΙΝΣΕΠ, ούτε ΣΕΠΟΔ, ούτε ΟΦΥΠΕΚΑ, ούτε τεύχη δημοπράτησης, ούτε προγραμματικές συμβάσεις, ούτε η Σάρα η Μάρα και το κακό συναπάντημα.

Κι έτσι, με μια κίνηση ματ, οι Τούρκοι απέκτησαν εντυπωσιακά δίκτυα πεζοπορικών διαδρομών όπως το Lycian Way (760 χιλιόμετρα!), το Carian Trail, ακόμα και το St Paul Trail (!), προσφέροντας στους Ευρωπαίους πεζοπόρους τη δυνατότητα να απολαύσουν ακριβώς αυτό που αναζητούν: όμορφα φυσικά τοπία, πολιτιστικά μνημεία, τοπική κουζίνα, ήλιο και θάλασσα. Όλα αυτά που έχει και η Ελλάδα δηλαδή, και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Αλλά οι πεζοπόροι πάνε στην Τουρκία για πεζοπορία, όχι στην Ελλάδα.
Γιατί εμείς, ο εξυπνότερος λαός του κόσμου, έχουμε, διαχρονικά, ως υπουργούς Τουρισμού τους πλέον ανίκανους και αδιάφορους…
Εδώ έμαθα επίσης ότι πρόσφατα ήρθε μια ξένη αποστολή,πήγε προς Άγιο Νικόλαο και Ελούντα μεριά και κάποιες δαπάνες που έγιναν για την φιλοξενία και αναψυχή τους,και πληρώθηκαν από Περιφέρεια Κρήτης πήγαν σε επιχειρήσεις και τσέπες αυτοδιοικητικών.
Έχει γούστο να είναι αλήθεια…
Εμείς εδώ τι κάνουμε ;
Ερώτημα μάλλον για φιλολογικά απογεύματα…
Φαύλος Κύκλος