Politica 89.8
Οι κάμερες,τα ηλεκτρονικά ίχνη και οι θεωρίες συνωμοσίας που πάνε “κουβά”
Με αφορμή όσα έρχονται στο φως μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, υπάρχει ένα ερώτημα που αξίζει να τεθεί σε όλους εσάς:
Αν δεν υπήρχαν κάμερες να καταγράψουν μετακινήσεις, αν δεν υπήρχαν ψηφιακά ίχνη από κινητά και υπολογιστές, αν δεν υπήρχαν στοιχεία που μπορούν να διασταυρωθούν ανεξάρτητα από τις ανθρώπινες αφηγήσεις, πόσο πιο δύσκολο θα ήταν να μάθουμε τι πραγματικά συνέβη;
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε κάμερα, κάθε καταγραφή και κάθε μορφή επιτήρησης είναι αυτομάτως θεμιτή. Σημαίνει όμως ότι η τεχνολογία, όταν χρησιμοποιείται με κανόνες, δικαστικό έλεγχο και σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα, μπορεί να γίνει πολύτιμος σύμμαχος της αλήθειας.
Και κάτι ακόμη για όσους φοβούνται «τσιπαρίσματα» και σενάρια επιστημονικής φαντασίας: δεν χρειάζεται κανένα τσιπ για να αφήνουμε ήδη καθημερινά ένα τεράστιο ψηφιακό αποτύπωμα. Κινητά, κάμερες, συναλλαγές, εφαρμογές, τοποθεσίες, επικοινωνίες.
Το πραγματικό δίλημμα λοιπόν δεν είναι «τεχνολογία ή σκοτάδι».
Είναι αν θα έχουμε τεχνολογία χωρίς όρια ή τεχνολογία με κανόνες, έλεγχο και λογοδοσία.
Περιμένετε λίγο να δούμε και τι θα σκάσει τοπικά τώρα που ανοίγουν στόματα και ξεκινούν έρευνες…
