Ανοσοποιητικό: Ανακαλύφθηκε ο φυσικός «διακόπτης» του

Ανοσοποιητικό και φλεγμονή συνδέονται στενά, καθώς η φλεγμονώδης αντίδραση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού. Ενεργοποιείται όταν το σώμα αντιμετωπίζει μια λοίμωξη ή έναν τραυματισμό, συμβάλλοντας στην καταπολέμηση της απειλής και στην αποκατάσταση των κατεστραμμένων ιστών. Όταν όμως παραμένει ενεργή για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να βλάψει υγιείς ιστούς και να συμβάλει στην ανάπτυξη χρόνιων παθήσεων.
Σε νέα μελέτη, ερευνητές από το University College London (UCL) εντόπισαν έναν φυσικό μηχανισμό του ανοσοποιητικού που φαίνεται να λειτουργεί σαν «φρένο» στη φλεγμονώδη αντίδραση, βοηθώντας τον οργανισμό να την περιορίζει και να επανέρχεται ταχύτερα σε κατάσταση ισορροπίας.
Ο φυσικός «διακόπτης» που έχει το ανοσοποιητικό σύστημα
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, επικεντρώθηκε σε μια ομάδα μικρών μορίων που προέρχονται από λιπαρές ουσίες του οργανισμού. Οι ουσίες αυτές φαίνεται να βοηθούν στον περιορισμό της υπερβολικής ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού.
Συγκεκριμένα, εμποδίζουν τη συσσώρευση ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων, των ενδιάμεσων μονοκυττάρων, τα οποία σε φυσιολογικές συνθήκες συμμετέχουν στην άμυνα και την επούλωση, αλλά όταν παραμένουν ενεργά για μεγάλο διάστημα μπορεί να συμβάλλουν στη χρόνια φλεγμονή.
Για να μελετήσουν τον μηχανισμό σε ανθρώπους, οι ερευνητές προκάλεσαν μια προσωρινή φλεγμονώδη αντίδραση σε υγιείς εθελοντές χρησιμοποιώντας μια μικρή έγχυση αδρανοποιημένων βακτηρίων E. coli. Τα βακτήρια δεν μπορούσαν να προκαλέσουν λοίμωξη, αλλά ενεργοποιούσαν προσωρινά το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας πόνο, ερυθρότητα, θερμότητα και πρήξιμο.
Το φάρμακο επιτάχυνε την υποχώρηση του πόνου
Στη συνέχεια χορηγήθηκε στους συμμετέχοντες ένα φάρμακο, το οποίο μπλοκάρει το ένζυμο που διασπά φυσιολογικά τα λιπιδικά μόρια. Επομένως, η αναστολή του εν λόγω ενζύμου επιτρέπει στις συγκεκριμένες ουσίες να παραμένουν σε υψηλότερα επίπεδα στον οργανισμό.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η παρέμβαση αύξησε τα επίπεδα των λιπιδικών μορίων, επιτάχυνε την υποχώρηση του πόνου και μείωσε σημαντικά τον αριθμό των ενδιάμεσων μονοκυττάρων στο αίμα και στους ιστούς.
Ωστόσο, η θεραπεία δεν προκάλεσε σημαντική αλλαγή στα εμφανή σημάδια της φλεγμονής, όπως η ερυθρότητα και το πρήξιμο. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί να επηρεάζει κυρίως βαθύτερες ανοσολογικές διαδικασίες.
Ο φυσικός μηχανισμός στο ανοσοποιητικό που ίσως ανοίγει δρόμο για νέες θεραπείες
Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα επειδή πολλές σημερινές θεραπείες για αυτοάνοσα και φλεγμονώδη νοσήματα καταστέλλουν γενικότερα το ανοσοποιητικό σύστημα, γεγονός που μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία σε λοιμώξεις.
Η ενίσχυση ενός φυσικού μηχανισμού που «σβήνει» τη φλεγμονή θα μπορούσε θεωρητικά να προσφέρει μια πιο στοχευμένη προσέγγιση. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι στο μέλλον θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν κλινικές δοκιμές σε παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Προς το παρόν, πάντως, πρόκειται για πρώιμα ευρήματα σε ανθρώπους και απαιτούνται μεγαλύτερες κλινικές μελέτες για να διαπιστωθεί αν ο συγκεκριμένος μηχανισμός μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες για τη χρόνια φλεγμονή.
vita.gr