Politica 89.8
10 σημάδια που «προδίδουν» ότι μεγαλώσατε χωρίς πολλή αγάπη
Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που χαρακτηρίζονται ως εξαιρετικά… δυνατοί: αυτάρκεις, ψύχραιμοι, ικανοί, διαθέσιμοι για τους άλλους. Συχνά, όμως, πίσω από αυτή την εικόνα δεν κρύβεται μόνο αντοχή ή ωριμότητα, αλλά μια πιο παλιά μορφή προσαρμογής. Όταν η συναισθηματική ζεστασιά δεν ήταν δεδομένη στην παιδική ηλικία, πολλά από τα στοιχεία της προσωπικότητας στην ενήλικη ζωή χτίστηκαν πρώτα ως μηχανισμοί επιβίωσης.
Ψυχολόγοι έχουν καταγράψει ότι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν σε καθεστώς συναισθηματικής στέρησης εμφανίζουν ορισμένα κοινά μοτίβα συμπεριφοράς. Ακολουθούν τα 10 πιο συνηθισμένα.
1. Τα καταφέρνουν όλα μόνοι τους
Η απόλυτη αυτονομία είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό τους. Δεν ζητούν εύκολα βοήθεια και έχουν μάθει να βασίζονται κυρίως στον εαυτό τους. Αυτό που μοιάζει με δύναμη, όμως, πηγάζει από τη δυσπιστία ότι οι άλλοι θα είναι πραγματικά διαθέσιμοι.
2. «Διαβάζουν» αμέσως την ατμόσφαιρα
Είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στον τόνο, στις σιωπές, στις εκφράσεις του προσώπου και στις αλλαγές διάθεσης των άλλων. Πρόκειται για μια ικανότητα που μοιάζει με κοινωνική ευφυΐα, αλλά πολλές φορές αναπτύσσεται ως ανάγκη έγκαιρης προσαρμογής σε ένα απρόβλεπτο περιβάλλον.
3. Ζητούν λιγότερα απ’ όσα χρειάζονται
Τείνουν να μικραίνουν τις ανάγκες τους, να μη ζητούν πολλά και να βολεύονται με λιγότερα. Η στάση αυτή μοιάζει με ευελιξία, αλλά συνδέεται με την πρώιμη μάθηση ότι το να χρειάζεσαι πράγματα μπορεί να σε κάνει «βάρος».
4. Νιώθουν άβολα όταν οι άλλοι τους φροντίζουν
Η σταθερή μέριμνα, η τρυφερότητα ή ακόμα και ένα απλό κομπλιμέντο μπορεί να τους προκαλέσει αμηχανία. Συχνά αποφεύγουν, ελαχιστοποιούν ή επιστρέφουν αμέσως τη φροντίδα προς τους άλλους, επειδή δεν έχουν μάθει να τη δέχονται με ασφάλεια.
5. Δίνουν περισσότερα από όσα τους αναλογούν
Σε πολλές σχέσεις γίνονται εκείνοι που προσφέρουν περισσότερη προσοχή, περισσότερη παρουσία, περισσότερη φροντίδα. Είναι γενναιόδωροι, αλλά αυτή η υπερπροσφορά συνδέεται με μια βαθιά ανάγκη να παραμείνουν πολύτιμοι και αναγκαίοι.
6. Δυσκολεύονται να πουν τι πραγματικά νιώθουν
Όταν ερωτώνται πώς είναι, οι απαντήσεις τους μένουν γενικές: «καλά», «κουρασμένος», «εντάξει». Δεν σημαίνει ότι δεν αισθάνονται βαθιά αλλά ότι ενδεχομένως δεν έμαθαν να αναγνωρίζουν και να ονομάζουν με ακρίβεια τον εσωτερικό τους κόσμο.
7. Θέτουν εξαντλητικά υψηλά στάνταρ για τον εαυτό τους
Η τελειομανία είναι συχνή. Η επιτυχία δεν αρκεί, γιατί το βλέμμα πέφτει πρώτα στο λάθος και μετά στο επίτευγμα. Πίσω από αυτό κρύβεται πολλές φορές η πεποίθηση ότι η αξία, η αποδοχή ή η αγάπη πρέπει να κερδηθούν.
8. Είναι διαρκώς, έστω και λίγο, σε εγρήγορση
Μοιάζουν προνοητικοί, οργανωμένοι, διαισθητικοί. Στην πράξη, όμως, πολλοί ζουν σε μια διαρκή εσωτερική επιφυλακή, σαν να περιμένουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ξαφνικά προς το χειρότερο. Η εγρήγορση αυτή δεν είναι πάντα ορατή, αλλά είναι εξαντλητική.
9. Υποβαθμίζουν τον δικό τους πόνο
Έχουν την τάση να λένε γρήγορα ότι «δεν είναι τίποτα» ή ότι «άλλοι περνούν χειρότερα». Μειώνουν τη σοβαρότητα όσων βιώνουν πριν καν κάποιος άλλος προλάβει να τους στηρίξει. Από έξω αυτό μοιάζει με ψυχραιμία. Από μέσα, αντικατοπτρίζει μια συνήθεια αυτο-ακύρωσης.
10. Συμπονούν πιο εύκολα τους άλλους απ’ ό,τι τον εαυτό τους
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία αυτών των ανθρώπων αποτελεί ότι είναι με εξαιρετική ακρίβεια παρόντες στον πόνο των άλλων. Ξέρουν το συναίσθημα του να μη σε βλέπουν ή να μη σε στηρίζουν αρκετά. Κι έτσι, προσφέρουν στους γύρω τους αυτό που οι ίδιοι στερήθηκαν.
Συμπέρασμα
Αυτά τα στοιχεία δεν είναι τυχαία. Η αυτάρκεια, η υπερ-εγρήγορση, η τελειομανία ή η υπερβολική φροντίδα προς τους άλλους δεν είναι πάντα απλές ιδιότητες ενός ατόμου αλλά ενδέχεται να αποτελούν την… ενήλικη μορφή μιας παιδικής προσαρμογής.
Πηγή: ygeiamou.gr
