Politica 89.8
H Κίνα περιμένει «στην όχθη να δει το πτώμα του εχθρού να επιπλέει», σύμφωνα με τον Κομφούκιο
«Χιλή- Κίνα Εξπρές»: Η Κίνα φέρεται να έχει καταλήξει σε συμφωνία με τη Χιλή για την ανάπτυξη ενός τεράστιου υποθαλάσσιου έργου με καλώδια οπτικών ινών για τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ των δύο ακτών του Ειρηνικού Ωκεανού.
Η υποθαλάσσια αυτή υποδομή θα συνδέσει τη Χιλή με το Χονγκ Κονγκ και θα μπορούσε να αποτελέσει καταλύτη για την ψηφιακή ανάπτυξη στη Λατινική Αμερική.
Στην Ουάσιγκτον ήδη χτυπούν κώδωνες κινδύνου. Εάν η διαχείριση του «Chile-China Express» πέσει στα χέρια Κινέζων φορέων εκμετάλλευσης, οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στην ίδια τους την αυλή. Σε μια περίοδο μάλιστα που ο πρόεδρος Τραμπ με το νέο αμυντικό δόγμα «Ντονρόε», έχει βάλει στόχο να ελέγξει πλήρως τον «Κώνο» της Αμερικής.
«Όποιος κατέχει το κλειδί για το σύστημα διαχείρισης του καλωδίου μεταφοράς δεδομένων θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τις ροές data, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης τους για γεωπολιτικούς σκοπούς», λένε στη Ναυτεμπορική, Αμερικανοί αναλυτές.
«Η κινεζική νομοθεσία απαιτεί από τις εθνικές εταιρείες να συνεργάζονται με την κυβέρνηση σε θέματα πληροφοριών και η Ουάσιγκτον φοβάται ότι η Κίνα θα μπορούσε να συλλέξει ευαίσθητες πληροφορίες που διακινούνται μέσω της υποθαλάσσιας υποδομής, δεδομένων των σημαντικών συμφερόντων των ΗΠΑ στη Λατινική μερική», προσθέτουν οι ίδιες πηγές.
Κίνηση δεδομένων κάτω από τη θάλασσα
«Όταν πραγματοποιούμε μια κλήση ή στέλνουμε ένα email, συχνά δεν γνωρίζουμε ότι κάθε εισερχόμενο μήνυμα ταξιδεύει μέσω υπόγειων και υποθαλάσσιων δικτύων. Τα δεδομένα μας μετατρέπονται σε φωτεινά σήματα μέσα σε καλώδια οπτικών ινών και φτάνουν στον προορισμό τους σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, εξασφαλίζοντας ταχύτητα, αξιοπιστία και ασφάλεια των επικοινωνιών. Αν σε αυτά προσθέσουμε τραπεζικές συναλλαγές, εμπορικές συμφωνίες και στρατιωτικές πληροφορίες, περίπου το 95% της παγκόσμιας κίνησης δεδομένων περνάει μέσω υποθαλάσσιων υποδομών και το Πεκίνο το γνωρίζει καλά», εξηγούν οι ίδιες πηγές.
Σε αυτό το σενάριο, η Ουάσιγκτον αναμένεται να ασκήσει πίεση στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Χιλής Χοσέ Αντόνιο Κάστ και στενό σύμμαχο του Τραμπ, ακόμη να εγκαταλείψει ένα έργο που θα επέτρεπε τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό σε ολόκληρη την περιοχή της Νότιας Αμερικής.
«Ψηφιακός δρόμος του Μεταξιού»
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η Κίνα παίζει «σκάκι» στο σκοτάδι των ωκεανών για να ανταγωνιστούν για κρίσιμες υποδομές. Το έργο Chile-China Express είναι ένα κομμάτι παζλ που το Πεκίνο συναρμολογεί στο όνομα της τεχνολογικής ανταγωνιστικότητας: ο Ψηφιακός Δρόμος του Μεταξιού, που επεκτείνει την πρωτοβουλία “One Belt one road”, που ξεκίνησε το 2013 ο πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ, επεκτείνονταςτη σφαίρα επιρροής της Κίνας σε διάφορα μέρη του πλανήτη μέσω επενδύσεων σε αυτοκινητόδρομους, λιμάνια και σιδηροδρόμους.
Η Κίνα θέλει να διαμορφώσει παγκόσμια δίκτυα επικοινωνιών, συλλογή δεδομένων και δορυφορικά συστήματα προσφέροντας την τεχνολογική του εμπειρογνωμοσύνη στις αναπτυσσόμενες χώρες, λειτουργώντας ως αντίβαρο στη Δύση.
«Πρόκειται για ένα εργαλείο ήπιας ισχύος για την Κίνα, καθώς είναι πλέον σαφές ότι οι επόμενοι πόλεμοι δεν θα διεξαχθούν με συμβατικά όπλα, κάτι που σήμερα θα οδηγούσε σε πυρηνικό ολοκαύτωμα, αλλά με υβριδικές μεθόδους, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα γράψει τα κεφάλαια της μελλοντικής γεωπολιτικής ισχύος με το «μελάνι» των ψηφιακών δεδομένων
Ο άγνωστος παράγοντας Σι Τζινπίνγκ
Οι τελευταίες κινήσεις του Τραμπ στη Βενεζουέλα, αλλά και οι απειλές για επέμβαση στο Ιράν και την προσάρτηση της Γροιλανδίας, έχουν επιδεινώσει την παγκόσμια κρίση μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Η Κίνα αντιδρά βέβαια με σκληρή ρητορική στις κινήσεις της Ουάσιγκτον, αλλά προς το παρόν ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος φαίνεται να είναι ένας τέλειος ερμηνευτής του Κομφούκιου, ο οποίος δίδαξε: «Περίμενε στην όχθη του ποταμού και αργά ή γρήγορα θα δεις το πτώμα του εχθρού σου να επιπλέει».
Ο Σι Τζινπίνγκ δεν κρύβει βέβαια την επιθυμία του να γίνει η Κίνα η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο. Η Κίνα έχει πλέον μεγάλο έλεγχο στην Αφρική, είναι επίσημα μέρος των BRICS, αλλά στην πραγματικότητα επεκτείνει συνεχώς την επιρροή της, ως η δεύτερη παγκόσμια δύναμη και, προωθώντας επίσημα τη συνύπαρξη με τους Αμερικανούς. Ισως όμως περιμένει «στην όχθη του ποταμού» όπως δίδαξε ο Κομφούκιος.
«Το μεγάλο παιχνίδι του παγκόσμιου ελέγχου γκρεμίζει τους παλιούς πυλώνες του διεθνούς δικαίου, οι οποίοι πρέπει να ξαναγραφτούν πλήρως, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές», λένε στη Ναυτεμπορική, Ευρωπαίοι διπλωμάτες. «Η σύγκρουση στην Ουκρανία συνεχίζεται, η Ρωσία προκαλεί τις χώρες της Βαλτικής και η Κίνα συνεχίζει να εκφοβίζει την Ταϊβάν. Με λίγα λόγια, η ασφάλεια είναι ένα άπιαστο όνειρο», προσθέτουν.
Το μέτωπο της οικονομίας
Την ίδια ώρα, σημαντικές εξελίξεις ταράζουν και το μέτωπο της οικονομίας. Η Ευρωζώνη παραμείνει πάνω κάτω στάσιμη, οι Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται με ρυθμούς χελώνας, ενώ η Κίνα αποτελεί ένα τεράστιο αίνιγμα. Ο επίσημος στόχος του Πεκίνου είναι αύξηση του ΑΕΠ κατά το 5% ετησίως, με βάση το νέα πενατετές πλάνο. Ορισμένοι αναλυτές λένε όμως ότι οι τεράστιες κινεζικές επενδύσεις στην τεχνολογία θα μπορούσαν να προσθέσουν έως και δύο ποσοστιαίες μονάδες στην αύξηση του ΑΕΠ της Κίνας
Σύμφωνα πάντως με την Rhodium Group, έναν από τους πιο έγκυρους ανεξάρτητους παρατηρητές της Κίνας, η πραγματική ανάπτυξη στην Κίνα κυμαίνεται μεταξύ 2,4% και 2,8%. Τα επίσημα στοιχεία γενικά υπερεκτιμώνται κατά περίπου 20%. Η Oxford Economics εξηγεί ότι «η αναιμική δυναμική των τιμών φαίνεται να τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την ασθενή εγχώρια ζήτηση, σε αντίθεση με την περίοδο 2012-2015, όταν η καθοδική πίεση προήλθε από την προσφορά».
Σε κάθε περίπτωση, η παγκόσμια ζήτηση επικεντρώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Κίνα. Ωστόσο, αυτές οι τρεις γιγάντιες ατμομηχανές εξαντλούνται και, στις αρχές του 2026, δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν ούτε επαρκή ανάπτυξη ούτε την απαραίτητη ασφάλεια. Ανάμεσα σε συζητήσεις για την ανάπτυξη στρατευμάτων από ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, τον επανεξοπλισμό και τα τριμερή παιχνίδια μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας. Ένα πραγματικό πανδαιμόνιο στο οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται σαν πολιτικός νάνος, θεατής στο περιθώριο μιας νέας παγκόσμιας τάξης που άλλοι προσπαθούν να οικοδομήσουν, διαφυλάσσοντας πάνω απ’ όλα τα δικά τους συμφέροντα.
Πηγή: naftemporiki.gr
