Η σχέση Τραμπ – Πούτιν με φόντο το Ιράν και οι ανησυχίες της Ευρώπης για την Ουκρανία

Έμφαση των Ευρωπαίων στην Ουκρανία

Σε αυτή την εξίσωση η πλέον σημαντική ανησυχία για τους Ευρωπαίους είναι η υποβάθμιση του ουκρανικού και την αναβάθμιση της Ρωσίας, με την υποστήριξη του αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ.

Καθώς το θέμα του Ιράν απασχολεί την Ευρώπη όσον αφορά τις επιπτώσεις και όχι μία νίκη των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Με διπλωμάτες να σημειώνουν στο in πως η ανησυχία για μία ολική επαναφορά του Βλαντιμίρ Πούτιν στη Μέση Ανατολή – από όπου στην πραγματικότητα δεν έλειψε ποτέ – παρά τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος έχει ήδη κλείσει τέσσερα χρόνια και βαδίζει στον πέμπτο.

Υπενθυμίζουν δε το ρόλο του Πούτιν στη Συρία, όταν η Ρωσία απέσυρε τα μαχητικά της από τη χώρα, επέτρεψε το χτύπημα και την ανατροπή του Άσαντ, ο οποίος κατόπιν συμφωνίας πήρε άσυλο στη Μόσχα.

Θεωρούν ως εκ τούτου ότι η Ρωσία μπορεί να λειτουργήσει κατόπιν συμφωνίας με τον Τραμπ, και ενδεχομένως με ανταλλάγματα στο ουκρανικό, με ανάλογο τρόπο και στο Ιράν.

Το παιχνίδι Τραμπ – Πούτιν

Οι διπλωμάτες μιλούν για ένα παιχνίδι δούναι και λαβείν που είναι σε εξέλιξη ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν, σε όλα τα επίπεδα, που θα μπορούσε να λειτουργήσει εναντίον των στόχων και της έκθεσης της Ευρώπης στην Ουκρανία.

Το να βρεθεί ο Πούτιν άλλωστε ως συνομιλητής σε ένα τραπέζι για το μέλλον του Ιράν δεν θα ήταν αντίθετο στα όσα έχει δείξει μέχρι σήμερα ο Τραμπ, ενώ δεν πρέπει να παραβλέπονται και οι άριστες σχέσεις Ρωσίας – Ισραήλ.

Την ίδια στιγμή αναλυτές που διαβάζουν την κοινή δήλωση των έξι χωρών, Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Ιταλίας, Ολλανδίας και Ιαπωνίας στην οποία εκφράζουν «την ετοιμότητά μας να συμβάλουμε στις κατάλληλες προσπάθειες για την εξασφάλιση ασφαλούς διέλευσης μέσω του Στενού» και χαιρετίζουν «τη δέσμευση των χωρών που συμμετέχουν στην προετοιμασία των σχεδίων» την πίεση που ασκείται από την Ουάσιγκτον, όσον αφορά την Ευρώπη.

Θεωρούν δε ότι η δήλωση είναι πολύ γενική και δεν διευκρινίζει τους τρόπους συμβολής στην προσπάθεια, που αφήνει περιθώρεια ερμηνειών. Και σε κάθε περίπτωση όπως λένε είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα.

Στην εξίσωση βάζουν και τον παράγοντα Γροιλανδία, που όπως τονίζουν δεν έχει τελειώσει για τον Τραμπ.

Οι προτάσεις Τσίπρα για το ουκρανικό

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την παρουσίαση της «Ιθάκης» στην Αλεξανδρούπολη, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στο ουκρανικό ζητώντας απο την ελληνική κυβέρνηση μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, η οποία θα συνδυάζει άνοιγμα διαύλων επικοινωνίας της Ελλάδας με τη Ρωσία, ανάληψη ρόλου της Αθήνας εντός του πλαισίου της ΕΕ, αλλά και κινητοποίηση των  μεσογειακών χωρών νοτου στην πρωτη γραμμη διαμόρφωσης ευρωπαικών θέσεων σε μία περίοδο που αυτό διαμορφώνεται απόλυτα από Γερμανια και Πολωνία σε συμμαχία με βόρεις χώρες (Σκανδιναβία Βαλτικες).

Στην πρόταση Τσίπρα σημειώνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

– Η άμεση κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία με καμία de jure αναγνώριση αλλαγής συνόρων δια της βίας

– Η ευρωπαική προοπτική για την Ουκρανία

– Και τέλος η σαφής θέση ότι Ουκρανία δεν θα μπει ΝΑΤΟ.

Μία πρόταση για την Ουκρανία η οποία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο προτάσεων του για τις δραστικές αλλαγές που απαιτούνται από την ΕΕ και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας.

Στα προτάγματα της είναι η διαμόρφωση κοινής πρότασης από ευρωμεσογειακές χώρες και άλλες χωρες της ΕΕ προκειμένου να καταστεί επιχειρησιακό το άρθρο 42.7, δηλαδή η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της Συνθήκης της Λισαβόνας.

Καθώς επίσης και η μετεξέλιξη της ισπανικής πρότασης για μια Κοινή Πολιτική Άμυνας, με βάση την ειρήνη και το διεθνές δίκαιο, που θα ενσωματώνει τα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό στις ευρωτουρκικές θέσεις.

Πηγή: in.gr