Τραμπ, πόλεμος στο Ιράν, ηχηρό «όχι» των Ιταλών – Η Τζόρτζια Μελόνι σε τεντωμένο σχοινί

Η συγκυρία της πρώτης σημαντικής πολιτικής ήττα της, στο δημοψήφισμα για την μεταρρύθμιση της ιταλικής Δικαιοσύνης, δεν θα μπορούσε να είναι πιο κρίσιμη και σύνθετη για τη Τζόρτζια Μελόνι.

Ίσως και για τις φιλοδοξίες της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς εν γένει.

Πολιτικός «χαμαιλέοντας» στα σχεδόν τρεισήμισι χρόνια που έχει συμπληρώσει στον πρωθυπουργικό θώκο στη Ρώμη -η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα και η πρώτη ακροδεξιά επικεφαλής κυβέρνησης στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας- η 49χρονη Μελόνι προβάλλει εαυτόν ως παράγοντα σπάνιας πολιτικής σταθερότητας σε μια χώρα με εύθραυστες κυβερνήσεις.

Ελισσόμενη στη ρευστή συνοχή της ελλειμματικής ηγεσίας Ευρώπης, αναβαθμίζει τον ρόλο της χώρας της στην ΕΕ και απολαμβάνει τη στήριξη του MAGA προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Λειτουργεί ως… μπαλαντέρ «γεφυροποιός» μεταξύ Δεξιάς και Ακροδεξιάς, αλλά και στο διευρυνόμενο ευρωατλαντικό ρήγμα, ενισχύοντας και λειαίνοντας μεθοδικά το πολιτικό προφίλ της.

Στο εσωτερικό της Ιταλίας, η κυβέρνησή της -ένας συνασπισμός μεταξύ του μεταφασιστικού κόμματός της «Αδέλφια της Ιταλίας», της ακροδεξιάς Λέγκα και της κεντροδεξιάς Φόρτσα Ιτάλια- εφαρμόζει δημοσιονομική πειθαρχία και υπερσυντηρητική ατζέντα, προωθώντας επίμαχα σχέδια ενίσχυσης της εκτελεστικής εξουσίας, με την κεντροαριστερή αντιπολίτευση κατακερματισμένη.

Σε αυτό το φόντο προκηρύχθηκε τον περασμένο Ιανουάριο το διχαστικό δημοψήφισμα επί των αμφιλεγόμενων κυβερνητικών προτάσεων για τη μεταρρύθμιση του δικαστικού σώματος, με αναθεώρηση του μεταφασιστικού Συντάγματος.

Διεξήχθη αυτήν την Κυριακή και τη Δευτέρα, εν μέσω του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, ανησυχιών για το κόστος ζωής και αυξανόμενων φόβων για «τραμποποίηση» της Ιταλίας.

Τελικά, η ψηφοφορία εξελίχθηκε σε δημοψήφισμα για την κυβέρνηση και προσωπικά για την πρωθυπουργό.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα ηχηρό «όχι», όπως ζητούσαν η αντιπολίτευση, δικαστές και συνδικάτα.

Από το πιο κρίσιμο πολιτικό τεστ πριν από τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που (εκτός απροόπτου) αναμένονται το 2027, η «τεφλόν» Μελόνι βγήκε πολιτικά φθαρμένη.

Αν και παραδέχθηκε την ήττα της, αρνείται να παραιτηθεί.

Ακροβασίες στο κενό

Με την κυβερνητική πρόταση για τη δικαστική μεταρρύθμιση να διχάζει εξαρχής το ιταλικό εκλογικό σώμα -οι μεν υποστηρικτές της μιλούσαν για εκσυγχρονισμό της Δικαιοσύνης, οι δε επικριτές της για προσπάθεια πολιτικού ελέγχου των δικαστών και κατάλυσης του κράτους δικαίου- η Τζόρζια Μελόνι διατήρησε σχετικά χαμηλό προφίλ κατά τη διάρκεια μιας έντονης προεκλογικής εκστρατείας.

Από τα μέσα Μαρτίου, ωστόσο, ρίχτηκε προσωπικά στη μάχη για την επικράτηση του «ναι», καθώς στους κυβερνητικούς κύκλους στη Ρώμη άρχισε να γίνεται εμφανής η ανησυχία ότι η κρίσιμη εκλογική διαδικασία είχε αρχίσει να παίρνει μια μορφή άτυπου δημοψηφίσματος για την κυβερνητική πολιτική εν γένει.

Στην όξυνση της πολιτικής πόλωσης λόγω του δημοψηφίσματος για τη Δικαιοσύνη -με φόντο τις διαρκείς επιθέσεις της κυβέρνησης κατά των «κόκκινων δικαστών» και την ανοιχτή ρήξη με άξονα την κυβερνητική (αντι)μεταναστευτική πολιτική- ήρθε τις τελευταίες ημέρες να προστεθεί και ο παράγοντας της εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής της Ρώμης.

Οι επιπτώσεις της ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή έφεραν στην επιφάνεια την ευαλωτότητα της ιταλικής οικονομίας, τρίτης μεγαλύτερης στην ευρωζώνη και μέλους των G7, αποκαλύπτοντας τα τρωτά σημεία της πίσω από την εικόνα της δημοσιονομικής εξυγίανσης επί διακυβέρνησης Μελόνι.

Σε μια χώρα, οι ενεργειακές ανάγκες της οποίας καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές φυσικού αερίου από το Κατάρ -ακόμη και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας- ο πόλεμος στο Ιράν θέτει σε κίνδυνο τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ιταλίας.

Ο βαθμός έκθεσης της οικονομίας της στον «πόλεμο επιλογής» των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και ο φόβος τυχόν χρήσης των αμερικανικών βάσεων στην Ιταλία έρχονται σε πλήρη αντιδιαστολή με την έως τώρα στενή συμμαχία και ιδεολογική συγγένεια της Μελόνι με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, παραμονές του δημοψηφίσματος, η Ιταλίδα πρωθυπουργός έσπευσε να ανακοινώσει μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα και να χαρακτηρίσει όψιμα την αμερικανοϊσραηλινή επέμβαση «εκτός πεδίου του διεθνούς δικαίου».

Με μέντορα τον Τραμπ

Παρά τη διαφοροποίησή της από την Ουάσιγκτον στον πόλεμο στο Ιράν, η Τζόρτζια Μελόνι παραμένει πιστή στον τραμπισμό.

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, φέρεται να εξέφρασε κατανόηση για το βέτο του -επίσης ακροδεξιού και φιλοτραμπικού- Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν στο ευρωπαϊκό δάνειο των 90 δισ. ευρώ προς την Ουκρανία.

Αυτά, ενόψει των κρίσιμων ουγγρικών βουλευτικών εκλογών της 12ης Απριλίου και εν μέσω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, με το εμπόλεμο Κίεβο ένα βήμα πριν από την οικονομική κατάρρευση και με τον Ντόναλντ Τραμπ να απαξιώνει το ΝΑΤΟ και τους Ευρωπαίους, επειδή δεν έσπευσαν να «βγάλουν το φίδι» στα Στενά του Ορμούζ.

Εντός της Ιταλίας, εν τω μεταξύ, η Μελόνι δείχνει να ακολουθεί ένα «τραμπικό μοντέλο».

Βρίσκεται εξαρχής στο ίδιο στρατόπεδο με τον Αμερικανό πρόεδρο στο μεταναστευτικό, προωθώντας τη σκληρή πολιτική της στην Ευρώπη.

Έχει ανάλογη υπερσυντηρητική κοινωνική ατζέντα, με στοιχεία χριστιανικού εθνικισμού, αλλά και όρεξη για διατάραξη των ισορροπιών στη διάκριση των εξουσιών.

Αν και το ιταλικό δικαστικό σύστημα θεωρείται ευρέως ότι πράγματι χρειάζεται εκσυγχρονισμό -οι νομικές διαδικασίες είναι μακρόσυρτες και πολλή η γραφειοκρατία- η μεταρρύθμιση που πρότεινε η κυβέρνηση Μελόνι δεν προσέφερε λύσεις, παρά αναδιάρθρωση και αποδυνάμωση του δικαστικού σώματος.

Αναλυτές, η αντιπολίτευση, οι δικαστές, ακόμη και οι πιο γνωστοί εισαγγελείς κατά της μαφίας καταγγέλλουν ότι στόχευε επί της ουσίας στην ποδηγέτηση της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης.

Όχι τυχαία, πολλοί μιλούν για συνέχεια των προσπαθειών του εκλιπόντα δεξιού πρωθυπουργού-μεγιστάνα Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που μιλούσε για «δικαστές εχθρούς».

Η δε διεξαγωγή του συνταγματικού δημοψηφίσματος για τη δικαστική μεταρρύθμιση δεν ήταν δημοκρατική επιλογή, αλλά αναγκαιότητα, καθώς η κυβέρνηση Μελόνι δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία δύο τρίτων για να την επιβάλλει.

Τώρα, εν μέσω ενδοκυβερνητικού αναβρασμού, γράφεται ότι τίθενται εν αμφιβόλω ακόμη και τα σχέδια για αλλαγή του εκλογικού νόμου, «κομμένου και ραμμένου» για την επανεκλογή της ακροδεξιάς πρωθυπουργού.

 

---

Περισσότερα Video

Ακολουθήστε το Politica στο Google News και στο Facebook