«Ζω έναν εφιάλτη δύο χρόνια»: Αθώος πατέρας μετά από καταγγελία για κακοποίηση του παιδιού του – Ο δικαστικός γολγοθάς και η μάχη για να αποδείξει την αθωότητά του

Του Νίκου Τσιλιπουνιδάκη
Μετά από νέα καταγγελία της πρώην συζύγου του, ο άνδρας συνελήφθη και οδηγήθηκε στο αυτόφωρο – Το δικαστήριο τον αθώωσε, με τον εισαγγελέα να προτείνει επίσης την απαλλαγή του, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν κακοποίηση του ανηλίκου
Όλα αυτά συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται ομως για μια υπόθεση που μπορεί να λάβει χώρα παντού. Από τον Έβρο εως την Κρήτη.
Έναν εφιάλτη που, όπως ο ίδιος περιγράφει, διαρκεί εδώ και δύο χρόνια υποστηρίζει ότι βιώνει ένας πατέρας στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη έπειτα από καταγγελία της πρώην συζύγου του για κακοποίηση του ανήλικου παιδιού τους. Η υπόθεση έφτασε στο ακροατήριο με τη διαδικασία του αυτοφώρου, με τον κατηγορούμενο να αρνείται τις κατηγορίες και να υποστηρίζει ότι οι καταγγελίες σε βάρος του έχουν μετατρέψει τη ζωή του σε μια διαρκή δικαστική περιπέτεια.
Η δικαστική κατάληξη ήταν αθωωτική για τον πατέρα. Τόσο ο εισαγγελέας της έδρας όσο και το δικαστήριο έκριναν ότι δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν πως κακοποίησε το παιδί του.
Η καταγγελία που οδήγησε στη σύλληψη
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν η πρώην σύζυγος του άνδρα πήγε στο δημοτικό σχολείο για να παραλάβει το παιδί τους και, όπως κατέθεσε, παρατήρησε ένα κοκκινωπό σημάδι στον λαιμό του. Σύμφωνα με την ίδια, το παιδί τής είπε ότι ο πατέρας του το είχε σπρώξει στον καναπέ και το είχε πιάσει από τον λαιμό, έπειτα από ένταση που προκλήθηκε επειδή φώναζε.
Η μητέρα υποστήριξε ακόμη ότι και το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας της μετέφερε ανάλογη περιγραφή του περιστατικού. Με βάση την καταγγελία, οι αστυνομικές Αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του πατέρα, ο οποίος οδηγήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Η ίδια ανέφερε ότι είχε απευθυνθεί και στο παρελθόν στις Αρχές για αντίστοιχες συμπεριφορές, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην σύζυγός της είχε επιδείξει βίαιη συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στο δικαστήριο, ο άνδρας είχε αθωωθεί και στις δύο προηγούμενες υποθέσεις.
Η εκδοχή του πατέρα και η υπερασπιστική γραμμή
Από την πρώτη στιγμή, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι άσκησε βία στο παιδί του. Κατά την απολογία του, περιέγραψε ένα διαφορετικό περιστατικό, υποστηρίζοντας ότι εκείνο το πρωί προσπαθούσε να σταματήσει έναν καβγά ανάμεσα στα δύο αδέλφια.
Όπως είπε, έπιασε τον μικρό και άρχισε να τον γαργαλά, όπως συνήθιζε να κάνει μαζί του όταν ήταν μικρότερος, με σκοπό να εκτονωθεί η ένταση. Στη συνέχεια, όπως ανέφερε, τον φίλησε, έφαγαν πρωινό και τον πήγε στο σχολείο, χωρίς να αντιληφθεί κάτι που να παραπέμπει σε τραυματισμό.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι το σημάδι στον λαιμό θα μπορούσε να προκλήθηκε από το φούτερ που φορούσε το παιδί ή κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αμφισβητώντας ότι συνδέεται με οποιαδήποτε πράξη βίας από μέρους του.
Η μαρτυρία για τη διαμάχη μετά το διαζύγιο
Στο δικαστήριο κατέθεσε και η αδελφή του κατηγορουμένου, η οποία περιέγραψε μια παρατεταμένη αντιπαράθεση ανάμεσα στον αδελφό της και την πρώην σύζυγό του.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η διαμάχη συνδέεται και με ζητήματα επιμέλειας και διατροφής των παιδιών. Η ίδια υποστήριξε ότι η πρώην σύζυγος επιδιώκει την αποκλειστική επιμέλεια, αναφερόμενη σε προηγούμενες οικονομικές αξιώσεις στο πλαίσιο της δικαστικής διαμάχης.
Οι ισχυρισμοί αυτοί αποτελούν μέρος της κατάθεσής της και δεν συνιστούν αυτοτελή δικαστική διαπίστωση για τα κίνητρα της καταγγέλλουσας.
Η αθώωση και ο εφιάλτης των δύο ετών
Η τελική κρίση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική. Ο εισαγγελέας είχε εισηγηθεί την απαλλαγή του κατηγορουμένου, επισημαίνοντας ότι δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν την αποδιδόμενη κακοποίηση.
Για τον πατέρα, ωστόσο, η δικαστική απόφαση έρχεται έπειτα από μια περίοδο που, όπως ο ίδιος περιγράφει, χαρακτηρίζεται από αλλεπάλληλες καταγγελίες, δικαστικές περιπέτειες και αγωνία για τη σχέση του με τα παιδιά του.
«Ζω έναν εφιάλτη δύο χρόνια», ανέφερε στην απολογία του, αρνούμενος τις κατηγορίες και περιγράφοντας τη δική του πλευρά της οικογενειακής σύγκρουσης.
Η αθώωση κλείνει τη συγκεκριμένη ποινική υπόθεση υπέρ του πατέρα, χωρίς να αναιρεί το γεγονός ότι η οικογενειακή διαμάχη και τα ζητήματα συνεπιμέλειας εξακολουθούν να αποτελούν ένα ιδιαίτερα δύσκολο πεδίο για όλους τους εμπλεκομένους.