Politica 89.8
Αποκλειστικό: Επιστολή-κόλαφος στην Ολυμπιακή Επιτροπή για τη «σφαγή» στο Λίντο
Μια επιστολή-κόλαφος, που φέρνει σήμερα στο φως αποκλειστικά το Politica, αποκαλύπτει τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχει πάρει για ακόμη μία χρονιά η μάχη για τις ώρες και τις διαδρομές στο Εθνικό Κολυμβητήριο Ηρακλείου στο Λίντο.
Μόνο που αυτή τη φορά η υπόθεση ξεπερνά κατά πολύ μια ακόμη σύγκρουση μεταξύ συλλόγων για το ποιος θα πάρει περισσότερο χρόνο στην πισίνα.
Φτάνει μέχρι την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή.
Και αφορά ευθέως την προετοιμασία μιας αθλήτριας που βρίσκεται στον δρόμο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.
Οι γονείς της Άρτεμις Βασιλάκη αναγκάζονται να απευθυνθούν ακόμη και στον πρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Ισίδωρο Κούβελο και ζητούν την προσωπική του παρέμβαση, καταγγέλλοντας ότι η νέα κατανομή του χωροχρόνου στο Λίντο παρεμποδίζει την Ολυμπιακή προετοιμασία της αθλήτριας.
Η επιστολή κοινοποιείται μάλιστα στην Επιτροπή Ολυμπιακής Προετοιμασίας και έχει ως θέμα:
«Κατεπείγον αίτημα παρέμβασης για την παρεμπόδιση της Ολυμπιακής προετοιμασίας της αθλήτριας Βασιλάκη Άρτεμις-Απειλείται άμεσα η Ολυμπιακή προετοιμασία»
Η διατύπωση της επιστολής είναι εξαιρετικά σκληρή.
Η μητέρα και κηδεμόνας της αθλήτριας, Δήμητρα Θεοδοσίου, αναφέρει ότι θέτει υπόψη του προέδρου της ΕΟΕ ένα ζήτημα που, όπως υποστηρίζει, «απειλεί άμεσα την Ολυμπιακή προετοιμασία» της κόρης της για την επόμενη Ολυμπιάδα.
Υπογραμμίζει ότι η Άρτεμις Βασιλάκη βρίσκεται επισήμως στον σχεδιασμό των Εθνικών Ομάδων της ΚΟΕ, έχει ήδη επιτύχει το επίσημο Ολυμπιακό όριο και έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής «Υιοθετήστε έναν αθλητή».
Και κάπου εδώ αρχίζει η μεγάλη αντίφαση.
Από τη μία πλευρά, η χώρα επενδύει θεσμικά στην Ολυμπιακή προοπτική της αθλήτριας.
Από την άλλη, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, στο Ηράκλειο δεν της εξασφαλίζονται οι συνθήκες προπόνησης που απαιτεί το επίπεδο στο οποίο πλέον αγωνίζεται.
Το «ταβάνι» των 7,5 ωρών
Στην καρδιά της σύγκρουσης βρίσκεται η κατανομή του χωροχρόνου της πισίνας.
Σύμφωνα με την επιστολή, την 1η Σεπτεμβρίου η τοπική Περιφερειακή Επιτροπή, με την κάλυψη –όπως καταγγέλλεται– της ΚΟΕ και τη συνυπογραφή της διοίκησης του Εθνικού Κολυμβητηρίου Ηρακλείου, προχώρησε σε κατανομή με οριζόντιο «ταβάνι» 7,5 ωρών χρήσης της πισίνας.
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα πάντα με την οικογένεια της αθλήτριας, ήταν να μειωθεί κατά τέσσερις ώρες το εβδομαδιαίο πρόγραμμα του σωματείου στο οποίο προπονείται η Βασιλάκη.
Η οικογένεια υποστηρίζει μάλιστα ότι πρόκειται για πρακτική που εφαρμόζεται επί πέντε χρόνια και θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα:
Με ποια αγωνιστικά, βαθμολογικά και αντικειμενικά κριτήρια κατανέμεται τελικά ο λιγοστός διαθέσιμος χρόνος;
Στην επιστολή σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο σωματείο είναι το πρώτο επαρχιακό σωματείο στη βαθμολογία της χώρας, ενώ καταγγέλλεται ότι η εφαρμογή του ίδιου ανώτατου ορίου οδηγεί ουσιαστικά στην εξίσωσή του με σωματεία πολύ μικρότερης ή ακόμη και μηδενικής, κατά τους συντάκτες της επιστολής, αγωνιστικής δραστηριότητας.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα από τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της υπόθεσης: ποια είναι η επίσημη βαθμολογία όλων των σωματείων που χρησιμοποιούν το ΕΑΚΗ και πόσες ώρες και διαδρομές αναλογούν πραγματικά στο καθένα βάσει των ισχυόντων κριτηρίων της ΚΟΕ;
Γιατί εάν η αγωνιστική παρουσία, η βαθμολογία και οι ανάγκες αθλητών Εθνικών και Προεθνικών ομάδων αποτελούν κριτήρια, τότε πρέπει να είναι απολύτως διαφανές πώς εφαρμόζονται στην πράξη.
Και εάν δεν αποτελούν, πρέπει επίσης να εξηγηθεί δημόσια με ποια ακριβώς κριτήρια μοιράζεται τελικά η πισίνα.
«Ποιος αποφάσισε τις 7,5 ώρες;»
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα.Από πού προκύπτει το πλαφόν των 7,5 ωρών;Με ποια κανονιστική ή άλλη απόφαση θεσπίστηκε;Προβλέπεται πράγματι τέτοιος οριζόντιος περιορισμός από τους κανονισμούς της ΚΟΕ;Και εάν προβλέπεται, εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις και σε όλα τα σωματεία;
Τα ερωτήματα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή η συγκεκριμένη κατανομή δεν αφορά απλώς τη λειτουργία ακαδημιών ή τον καθημερινό προγραμματισμό των συλλόγων. Ακουμπά πλέον αθλητές που στελεχώνουν Εθνικές ομάδες και βρίσκονται σε προετοιμασία διεθνών διοργανώσεων και Ολυμπιακών Αγώνων.
Βαριά καταγγελία για «αθλητικό στραγγαλισμό»
Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται στην επιστολή δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας.
Η συγκεκριμένη κατανομή χαρακτηρίζεται ως στερούμενη «νόμιμης και επιστημονικής αιτιολογίας», ενώ γίνεται λόγος ακόμη και για εξυπηρέτηση «τοπικών σκοπιμοτήτων».
Και ακολουθεί η βαρύτερη ίσως καταγγελία:«Το αποτέλεσμα είναι ο αθλητικός στραγγαλισμός μιας αθλήτριας με Ολυμπιακό όριο, η οποία στερείται τις απαραίτητες ώρες και διαδρομές για προπόνηση υψηλού επιπέδου».Πρόκειται ασφαλώς για ισχυρισμούς της οικογένειας, οι οποίοι θέτουν όμως πλέον δημόσια συγκεκριμένα ερωτήματα προς όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Ποιος αποφασίζει;Με ποια κριτήρια;Γιατί υπάρχει το συγκεκριμένο πλαφόν;Πώς λαμβάνεται υπόψη η βαθμολογία των συλλόγων;Και κυρίως: υπάρχει ειδική μέριμνα για αθλητές Εθνικών ομάδων και αθλητές που βρίσκονται σε Ολυμπιακή προετοιμασία;
Ζητούν από τον πρόεδρο της Ε.Ο.Ε να παρέμβει προσωπικά
Η οικογένεια δεν περιορίζεται στην περιγραφή του προβλήματος.Ζητά από τον πρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής άμεση προσωπική παρέμβαση προς τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και την ΚΟΕ, προκειμένου να ανατραπεί η συγκεκριμένη κατανομή και να εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος χωροχρόνος για την προετοιμασία της Βασιλάκη.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται:«Η ζημιά στην προετοιμασία της ενόψει των επερχόμενων διεθνών υποχρεώσεων θα είναι άμεση και μη αναστρέψιμη εάν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση».
Η επιστολή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς απευθύνεται στον ίδιο τον θεσμό που έχει εντάξει την αθλήτρια στο πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν Αθλητή στον Δρόμο για το Λος Άντζελες».
Με απλά λόγια, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή καλείται πλέον να απαντήσει εάν ένας αθλητής μπορεί να υποστηρίζεται θεσμικά ως Ολυμπιακή προοπτική και ταυτόχρονα να μην έχει στην πόλη όπου ζει και προπονείται τον αναγκαίο χώρο και χρόνο μέσα στην πισίνα.
Δεν είναι μόνο η Βασιλάκη
Και εδώ βρίσκεται η πραγματική διάσταση της υπόθεσης.Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο μία αθλήτρια ή έναν σύλλογο.
Το Λίντο βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπο με το ίδιο αδιέξοδο: πολλοί σύλλογοι, εκατοντάδες αθλητές και μία εγκατάσταση που δεν επαρκεί για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες του υγρού στίβου στο Ηράκλειο.
Κάθε νέα αγωνιστική περίοδος μετατρέπει έτσι την κατανομή των ωρών και των διαδρομών σε πεδίο σύγκρουσης.
Σύλλογοι διεκδικούν περισσότερο χωροχρόνο, άλλοι καταγγέλλουν άνιση μεταχείριση και στη μέση βρίσκονται οι αθλητές, από παιδιά των ακαδημιών μέχρι πρωταθλητές με διεθνείς υποχρεώσεις.
Και οι αριθμοί δείχνουν το μέγεθος της πίεσης. Το ίδιο το ΕΑΚΗ αναφέρει ότι στις εγκαταστάσεις του κολυμβητηρίου καταγράφονται κατά μέσο όρο 1.500 παρουσίες αθλητών, ότι στον χώρο στεγάζονται 8 σωματεία, ενώ συνολικά δραστηριοποιούνται 11 σωματεία κολύμβησης, υδατοσφαίρισης και καλλιτεχνικής κολύμβησης.
Όλοι αυτοί καλούνται ουσιαστικά να χωρέσουν σε μια εγκατάσταση της οποίας η βασική εξωτερική δεξαμενή είναι Ολυμπιακών διαστάσεων 50×25 μέτρων.
Στην κορυφή αυτής της πυραμίδας βρίσκονται σήμερα δύο από τα σημαντικότερα ταλέντα της ελληνικής κολύμβησης, η Άρτεμις Βασιλάκη και ο Κωνσταντής Χουρδάκης, που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα της ΕΟΕ «Υιοθετήστε έναν Αθλητή στον Δρόμο για το Λος Άντζελες».
Η Βασιλάκη έχει ήδη πετύχει το απαιτούμενο όριο και βρίσκεται στη διαδικασία επιβεβαίωσης της πρόκρισης για το 2028, έχοντας μέσα στο 2026 σημαντικές επιτυχίες, μεταξύ των οποίων νίκες στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Open.
Ο Χουρδάκης έχει επίσης καταγράψει κορυφαίες επιδόσεις, με πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων και 4η θέση στα 7,5 χιλιόμετρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων ανοιχτής θάλασσας.
Κι όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί, οι αθλητές αυτού του επιπέδου αναγκάζονται να μοιράζονται διαδρομές με μεγάλο αριθμό άλλων αθλητών, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινή προπονητική διαδικασία.
Το ερώτημα συνεπώς δεν είναι εάν ένας σύλλογος θα πάρει μισή ή μία ώρα περισσότερο.
Είναι πώς διασφαλίζεται ότι η κατανομή του χωροχρόνου δεν λειτουργεί τελικά εις βάρος αθλητών Εθνικών και Προεθνικών ομάδων, οι οποίοι έχουν αντικειμενικά πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις προπόνησης.
Το παράδοξο του Ηρακλείου
Εδώ βρίσκεται ίσως και η πιο σκληρή εικόνα της υπόθεσης.Η Πολιτεία, οι ομοσπονδίες και οι αθλητικοί φορείς πανηγυρίζουν τις επιτυχίες των νέων αθλητών.Τους εντάσσουν σε προγράμματα Ολυμπιακής προετοιμασίας.Τους παρουσιάζουν ως το μέλλον του ελληνικού αθλητισμού.
Και την ίδια στιγμή, στο Ηράκλειο, οι αθλητές αυτοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τη μάχη για λίγες ώρες και λίγα μέτρα πισίνας.Ένα πρόβλημα που δεν γεννήθηκε φέτος.
Η κατανομή των διαδρομών αποτελεί εδώ και χρόνια πεδίο διαβουλεύσεων και αντιπαραθέσεων ανάμεσα στα σωματεία, τη διοίκηση του ΕΑΚΗ και τα αρμόδια όργανα της ΚΟΕ.
Παρά τις παρεμβάσεις και τις κατά καιρούς δεσμεύσεις για μόνιμη λύση, το πρόβλημα επιστρέφει σχεδόν κάθε χρόνο στην αρχή κάθε νέας προπονητικής περιόδου.
Και πλέον δημιουργείται ένα παράδοξο που δύσκολα εξηγείται: η Πολιτεία επενδύει στην Ολυμπιακή προοπτική αθλητών οι οποίοι, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν διαθέτουν στην ίδια τους την πόλη τις στοιχειώδεις συνθήκες προπόνησης που απαιτεί το επίπεδό τους.
Σκέψεις να εγκαταλείψουν την Κρήτη
Αυτό είναι και το πιο ανησυχητικό σημείο.Όταν ένας αθλητής υψηλού επιπέδου δεν μπορεί να βρει τον απαιτούμενο χωροχρόνο προπόνησης, οι επιλογές περιορίζονται δραματικά.
Είτε προσαρμόζει την προπόνησή του στις δυνατότητες της εγκατάστασης και όχι στις πραγματικές αγωνιστικές του ανάγκες, είτε αναζητεί άλλες εγκαταστάσεις.
Και αυτό για έναν αθλητή που βρίσκεται σε πορεία Ολυμπιακής προετοιμασίας μπορεί να σημαίνει ακόμη και αναζήτηση προπονητικής βάσης εκτός Ηρακλείου ή εκτός Κρήτης.
Μπορεί λοιπόν μια πόλη που παράγει αθλητές διεθνούς επιπέδου να τους αναγκάζει τελικά να φύγουν επειδή δεν υπάρχει χώρος στην πισίνα;
Η πισίνα των 25 μέτρων που ακόμη περιμένουν
Η μόνιμη λύση υποτίθεται ότι θα έρθει μέσα από την επέκταση των εγκαταστάσεων.Τον Φεβρουάριο του 2026 υπεγράφη Προγραμματική Σύμβαση για την κατασκευή νέας κολυμβητικής δεξαμενής 25 μέτρων, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.
Ωστόσο,μέχρι και σήμερα και παρά τις εξαγγελίες για δημοπράτηση του έργου εντός Αυγούστου ,όλα παραμένουν στον ¨αέρα¨.
Και εδώ πλέον απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις.Πότε δημοπρατείται η νέα πισίνα; Πότε ξεκινούν τα έργα; Πότε προβλέπεται να ολοκληρωθούν;Και, κυρίως, τι θα γίνει μέχρι τότε;
Γιατί η νέα δεξαμενή αποτελεί τη μελλοντική λύση. Οι αθλητές όμως πρέπει να προπονηθούν σήμερα.Και όσο η νέα υποδομή παραμένει στα χαρτιά, το πρόβλημα επιστρέφει στην ίδια αφετηρία.
Μία πισίνα.Πολλοί σύλλογοι.Περισσότεροι αθλητές από όσους μπορεί να εξυπηρετήσει.Και μια ετήσια «σφαγή» για το ποιος θα πάρει τις ώρες και τις διαδρομές.
Ωστόσο δεν αρκεί να γίνει ακόμη μία προσωρινή μοιρασιά για να περάσει και η φετινή χρονιά.Πρέπει να γίνει γνωστή η επίσημη βαθμολογία όλων των σωματείων που χρησιμοποιούν το κολυμβητήριο και να εξηγηθεί πώς αυτή συνδέεται με τις ώρες και τις διαδρομές που λαμβάνει το καθένα.
Πρέπει να εξηγηθεί ποιος αποφάσισε το ανώτατο όριο των 7,5 ωρών, με ποια απόφαση, βάσει ποιου κανονισμού και εάν τέτοιο πλαφόν προβλέπεται πράγματι από τα ισχύοντα κριτήρια της ΚΟΕ.
Πρέπει να απαντηθεί πώς προστατεύονται οι ανάγκες των αθλητών Εθνικών και Προεθνικών ομάδων.
Πρέπει να γίνει γνωστό εάν η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή γνωρίζει ότι αθλητές που η ίδια έχει εντάξει στο πρόγραμμα για τον δρόμο προς το Λος Άντζελες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην καθημερινή τους προετοιμασία.
Πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τη νέα πισίνα των 25 μέτρων.
Και, μέχρι αυτή να κατασκευαστεί, πρέπει να υπάρξει σχέδιο άμεσης αντιμετώπισης, ώστε κανένας αθλητής Εθνικής ομάδας και κανένας αθλητής σε Ολυμπιακή προετοιμασία να μη στερείται τον χρόνο και τον χώρο που απαιτεί η προπόνησή του.
Πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να απαντηθεί ένα θεσμικό ερώτημα που ξεπερνά ακόμη και το ίδιο το Λίντο:
Γιατί δεν υπάρχει ένα ενιαίο, διαφανές και αντικειμενικό πλαίσιο κατανομής του χωροχρόνου στις δημόσιες αθλητικές εγκαταστάσεις, ώστε κάθε Σεπτέμβριο να μη μετατρέπεται η πισίνα σε πεδίο πολέμου μεταξύ των σωματείων;
Γιατί το πρόβλημα του Λίντο δεν μπορεί να λύνεται κάθε χρόνο με ένα νέο μοίρασμα της ανεπάρκειας.
Γίνεται εύκολα κατανοητό οτι η υπόθεση της Άρτεμις Βασιλάκη είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία διαφωνία για τέσσερις ώρες προπόνησης.
Αποκαλύπτει τα όρια μιας αθλητικής υποδομής που καλείται να εξυπηρετήσει ανάγκες πολύ μεγαλύτερες από τις δυνατότητές της και ενός συστήματος κατανομής που κάθε χρόνο γεννά αντιδράσεις, καταγγελίες και συγκρούσεις.
Και αποκαλύπτει ταυτόχρονα μια βαθύτερη αντίφαση:Δεν μπορεί η Πολιτεία από τη μία να ζητά μετάλλια, διεθνείς διακρίσεις και Ολυμπιακές προκρίσεις και από την άλλη να αφήνει τους ίδιους τους αθλητές να δίνουν κάθε χρόνο έναν διαφορετικό αγώνα πριν καν πέσουν στο νερό.
Τον αγώνα για το αυτονόητο.Για έναν διάδρομο. Για λίγες ώρες προπόνησης. Για το δικαίωμα να προετοιμαστούν στο επίπεδο που απαιτεί η ίδια η χώρα από αυτούς.
Και τώρα υπάρχει ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να προσπεραστεί:Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να ζητά από ένα νέο παιδί να κυνηγήσει το Ολυμπιακό όνειρο στο Λος Άντζελες, όταν στο Ηράκλειο πρέπει πρώτα να κερδίσει τη μάχη για να βρει… μια διαδρομή να προπονηθεί;
