Politica 89.8
Ένα φτύσιμο δρόμος από την πολιτική αντιπαράθεση στο χάος – Τι συνέβη στο Νοσοκομείο Χανίων και ποιος κέρδισε τελικά το «debate»
Του Νίκου Τσιλιπουνιδάκη
Τι κρύβει μέσα του ένας τραμπούκος; Κακομοιριά, μιζέρια, μίσος και απέχθεια για οτιδήποτε δεν βρίσκεται στην ίδια πλευρά με εκείνον. Πόσους τέτοιους ανθρώπους μπορεί να συναντήσει κανείς μέσα σε μία ημέρα; Άνδρες, γυναίκες, ανεξαρτήτως ιδιότητας και πολιτικής τοποθέτησης.
«Περάστε από εδώ για να πάτε απέναντι». «Δεν μπορώ να περάσω από εκεί. Δεν θέλω να περάσω μπροστά από τον Άδωνι, γιατί μετά θα τον φτύσω».
Δεν πρόκειται για μια φράση που ακούστηκε από κάποιον περαστικό, ούτε για μια τυχαία κουβέντα στον δρόμο. Ακούστηκε και καταγραφθηκε από μια γυναίκα που καθόταν κοντά στο πάνελ , μέσα στον χώρο του Νοσοκομείου Χανίων, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη.
Και δεν ήταν μια τυχαία παρουσία. Η συγκεκριμένη γυναίκα είχε ρόλο εκεί, εργαζόταν για πολιτικό πρόσωπο που ήταν στον χώρο, ενώ μαζί της βρισκόταν και ένας άνδρας. Κινούνταν με τα κινητά τους, κατέγραφαν, παρακολουθούσαν. Αρχικά δεν είχαν αντιληφθεί ποιος βρισκόταν δίπλα τους.
«Αν περάσω από μπροστά του, θα τον φτύσω», είπε αναφερόμενη στον Άδωνι Γεωργιάδη.
Δεν ξέρω αν θα το έκανε. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ξέρω, όμως, ότι για μια στιγμή αναρωτήθηκα: Γιατί τόσο μίσος; Πώς φτάνει ένας άνθρωπος στο σημείο να θεωρεί φυσιολογικό να εκφράζει μια τέτοια πρόθεση για κάποιον που έχει διαφορετική πολιτική άποψη;
Αργότερα, μια άλλη κοπέλα μού εξήγησε ποια ήταν η κυρία που είχε εκφράσει αυτή την επιθυμία. Δεν σάστισα. Ήταν από εκείνες τις μικρές, αλλά αποκαλυπτικές διαφορές ανάμεσα στις ομάδες της μιζέριας και τις ομάδες αλήθειας.
Ένα φτύσιμο δρόμος. Τόσο κοντά βρέθηκε η πολιτική αντιπαράθεση στο να μετατραπεί σε κάτι πολύ πιο άσχημο.
Και ένιωσα την ανάγκη να το γράψω. Όχι για να δημιουργήσω εντυπώσεις, αλλά γιατί πραγματικά δεν θέλω να ζω σε έναν κόσμο όπου η πολιτική διαφωνία μετατρέπεται σε προσωπικό μίσος και η προσβολή παρουσιάζεται ως πολιτική στάση.
Οι εντάσεις, οι αντιδράσεις και οι πρωταγωνιστές
Η επίσκεψη στο Νοσοκομείο Χανίων είχε αρκετές στιγμές έντασης.
Η Ντόρα Μπακογιάννη εξερράγη όταν μια συγκεκριμένη γυναίκα την διέκοπτε επανειλημμένα. Η βουλευτής Χανίων Σέβη Βολουδάκη δέχθηκε την πρόκληση του Παύλου Πολάκη, απάντησε κοφτά και επέλεξε να μη δώσει συνέχεια.
Ο Παύλος Πολάκης, από την πλευρά του, είχε συνεχή επικοινωνία με μια συγκεκριμένη κυρία, που αργότερα μετά το τέλος φωνασκούσε άσχετα συνθήματα . Όσο για τον Πολάκη,έδωσε τη δική του εκδοχή για όσα συνέβησαν.
Σε βίντεο που ανάρτησε στα σοσιαλ , υποστήριξε: «Εμένα με χειροκρότησαν, τον Άδωνι τον γιουχάραν».
Εδώ, όμως, υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια που δεν πρέπει να χαθεί.
Ναι, υπήρξαν αποδοκιμασίες κατά την είσοδο του Άδωνι Γεωργιάδη στο νοσοκομείο. Ναι, υπήρξαν και χειροκροτήματα. Όμως το χειροκρότημα που ακούστηκε στην αίθουσα δεν ήταν αυτό που ενδεχομένως θα ήθελε να παρουσιάσει ο Παύλος Πολάκης.
Όταν ο Σφακιανός βουλευτής μπήκε στο αμφιθέατρο, η υποδοχή ήταν μάλλον χλιαρή. Το ουσιαστικό χειροκρότημα ήρθε αργότερα, όταν ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε τις αποφάσεις για την ένταξη του Νοσοκομείου Χανίων στις άγονες περιοχές. Αλλά δεν ήθελε να συγκρίνει προφανώς τα… χειροκροτήματα!
Η ανακοίνωση του Υπουργού Υγείας, αφορούσε την έκδοση του σχετικού ΦΕΚ, την προκήρυξη οκτώ θέσεων παθολόγων και την παροχή πρόσθετων οικονομικών κινήτρων, μεταξύ των οποίων και η κάλυψη δύο ενοικίων.
Τότε ήταν που ακούστηκε το χειροκρότημα.
Ίσως ο Παύλος Πολάκης να είχε βγει από την αίθουσα για να μιλήσει στο τηλέφωνο. Ίσως να μην άκουσε την ανακοίνωση. Ίσως πάλι να θεώρησε ότι το χειροκρότημα αφορούσε τον ίδιο. Ποιος ξέρει;
Το βέβαιο είναι ότι οι παρευρισκόμενοι χειροκρότησαν μια ανακοίνωση που αφορά ένα πραγματικό και διαχρονικό πρόβλημα του νοσοκομείου: την προσέλκυση και στελέχωση με γιατρούς.
Το πολυδιαφημισμένο debate και η ψυχραιμία
Όσο για το πολυδιαφημισμένο debate, η πραγματικότητα ήταν αρκετά διαφορετική από αυτήν που κάποιοι ενδεχομένως περίμεναν.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, παρά τις συνεχείς οχλήσεις και τις προσπάθειες να ανέβουν οι τόνοι, παρέμεινε ήρεμος και στη θέση του. Θα έλεγε κανείς ότι είχε καταναλώσει πέντε ή έξι χαμομήλια πριν από την επίσκεψη!
Ο Παύλος Πολάκης επιχείρησε να δώσει ένταση στην ατμόσφαιρα. Δεν κατάφερε, όμως, να μετατρέψει το αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Χανίων σε Κούγκι.
Και ίσως αυτό να ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ημέρας. Οι περισσότεροι από όσους βρίσκονταν εκεί δεν είχαν πάει για να παρακολουθήσουν έναν πολιτικό καβγά. Είχαν πάει για να ακούσουν απαντήσεις. Για να μάθουν τι πρόκειται να αλλάξει. Για να δουν αν υπάρχει σχέδιο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς. Για το ήρεμο κλίμα φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν επέτρεψαν σε «στημένους» να χαλάσουν το Debate αλλά και ο Υπουργός Υγείας που κρατήθηκε όσες γλύπτες προκλήθηκε. Είπαμε, το διακύβευμα ήταν οι λύσεις στα προβλήματα κ όχι να ανέβει το ποσοστό του Πολάκη.
Αν η συνάντηση μετατρεπόταν σε ένα πεδίο ανεξέλεγκτης σύγκρουσης, ο Παύλος Πολάκης πιθανότατα θα μπορούσε να κερδίσει τις εντυπώσεις στο κοινό των Σφακίων. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, όμως, θα έχανε την ευκαιρία να παρουσιάσει τις παρεμβάσεις που σχεδιάζονται για το νοσοκομείο, μαζί με τον διοικητή του, Γιώργο Μπέα. Ο οποίος στο τέλος έβαλε τα κλάμματα.
Και το σημαντικότερο: ενδεχομένως να μην περνούσε το μήνυμα για τις αλλαγές που φιλοδοξούν να βελτιώσουν τις υπηρεσίες του ΕΣΥ στα Χανιά.
Ίσως, αν γινόταν Κούγκι, να κέρδιζαν τα μέσα ενημέρωσης με εικόνες και ατάκες. Ίσως να είχαμε περισσότερα βίντεο, περισσότερους τίτλους και μεγαλύτερη τηλεοπτική ένταση.
Όμως ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Σταμάτης Πουλής που ήταν διακριτικά δίπλα και απέναντι του, επέλεξαν να κινηθούν διαφορετικά. Με ηρεμία και συγκεκριμένο σχέδιο: να εξηγήσουν, να ακούσουν, να καταγράψουν τα προβλήματα και να επιχειρήσουν να δώσουν λύσεις.
Αν θα τα καταφέρουν, αυτό δεν θα κριθεί από τις ανακοινώσεις μιας ημέρας. Θα φανεί στην πράξη, τους επόμενους μήνες, από το αν θα καλυφθούν οι θέσεις, αν θα έρθουν γιατροί και αν θα βελτιωθεί η καθημερινότητα των ανθρώπων που υπηρετούν και χρειάζονται το νοσοκομείο.
Ο Σταμάτης Πουλής διακριτικά καθόταν στο πάνελ με τους βουλευτές των Χανίων αλλά και το δήμαρχο σε απόσταση αναπνοής από τον Παύλο Πολάκη παρόλο που κάποιες στιγμές η ένταση πήγε να ανέβει ο Σταμάτης Πούλης ο εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου υγείας είχε το ρόλο να σημειώνει και να κρατάει στο τεφτέρι του όλα όσα ακούγονταν από τους εκπροσώπους του Νοσοκομείου. Απόλυτα ήρεμος παρά τη δικαστική διαμάχη και τον πόλεμο των τελευταίων χρόνων που είχε με τον Παύλο Πολάκη. Ίσως κι αυτός είχε πιει παρέα με τον υπουργό χαμομήλια για να διατηρείται ήρεμος. Η ουσία είναι ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης στο πρόσωπο του Σταμάτη που έχει βρει έναν εξαιρετικό συνεργάτη που συντονίζει τα πάντα με ιδιαίτερη επιτυχία α αξίζει να το σημειώσουμε.
Τα παραπολιτικά της ημέρας…
Η φωνασκούσα κυρία που δεν άφηνε να γίνουν ούτε δηλώσεις είχε ένα πολύ περίεργο ρόλο. Πριν το debate παρακινούσε για συνθήματα κατά του ΝΑΤΟ, μετά το Debate είχε απομείνει μόνη της να φωνάζει στον Υπουργό συνθήματα του Σοβιετ. Καθόλη τη διάρκεια του Debate καθόταν κοντά στον Παύλο Πολάκη.
Μια πολίτης, η οποία ζητούσε συνεχώς το λόγο και όταν τον πήρε μίλησε για φάρμακα που πληρώνει μόνη της… Ο Υπουργός ρώτησε ποια φάρμακα, ο Διοικητής, ο εκπρόσωπος των εργαζομενων αλλά και οι γιατροι που δεν είναι φίλα προσκείμενοι στον Υπουργό, τόνισαν ότι αυτό δεν ίσχυε. Τελικά, στο τέλος όταν έμαθαν που ανήκει η γυναίκα με τα παράπονα χάθηκε από την αίθουσα.
-Ο διοικητής του Νοσοκομείου Γιώργος Μπεας έβαλα τα κλάμματα μπροστά στη κάμερα του Politica.gr. Η πίεση και ο πυρετός του τον κατέβαλαν. Κατάφερε όμως να φέρει εις πέρας μια δύσκολη δοκιμασία.
Η Ντορα Μπακογιάννη ήταν χαρούμενη στο τέλος της ημέρας. Το Νοσοκομείο θα ενισχυθεί και ο Αδωνης Γεωργιαδης σημείωσε τις προτάσεις της και όπως φαίνεται θα ανακοινωθούν σύντομα πράγματα.
Η Σέβη Βολουδακη, είχε μια έξτρα πρόκληση απέναντι της, πέρα από τον Παύλο Πολάκη, το μεταναστευτικο. Εξήγησε στους Εκπροσώπους των Γιατρών τα μέτρα που παίρνουν πλέον στην ανεξέλεγκτη ροή από την Λιβυη. Ήταν ουσιαστικη και απόλυτη.
Ο Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης, έδωσε το στίγμα για τις απαιτήσεις της κοινωνίας των Χανίων.
Ο Σταματης Πουλής.
Τελικά, ποιος κέρδισε;
Υπάρχει κάτι που αξίζει να θυμόμαστε: τον ήρεμο άνθρωπο οφείλεις να τον σέβεσαι. Ιδιαίτερα όταν απέναντί του βρίσκεται κάποιος που επιχειρεί να τον προκαλέσει ή ακόμη και κάποιος που δηλώνει ότι θέλει να τον φτύσει.
Και επειδή ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι ακριβώς γνωστός για την ευκολία με την οποία αφήνει αναπάντητες τις προκλήσεις, η στάση του στη συγκεκριμένη επίσκεψη είχε τη δική της σημασία.
Το αμφιθέατρο δεν έγινε Κούγκι. Το debate δεν εξελίχθηκε στην πολιτική μονομαχία που κάποιοι είχαν προαναγγείλει. Οι εργαζόμενοι, όμως, βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας συζήτησης για το μέλλον του νοσοκομείου τους.
Και αυτή είναι η ουσία.
Ούτε οι φωνές, ούτε οι αποδοκιμασίες, ούτε οι απειλές για φτυσίματα μπορούν να στελεχώσουν ένα νοσοκομείο. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς χρειάζονται λύσεις, όχι θεατρικές παραστάσεις.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Σταμάτης Πουλής έφυγαν έχοντας παρουσιάσει συγκεκριμένες παρεμβάσεις. Ο Παύλος Πολάκης έδωσε τη δική του πολιτική μάχη. Ο καθένας θα κριθεί για όσα είπε και, κυρίως, για όσα θα κάνει.
Αλλά, αν πρέπει να αναζητήσουμε έναν πραγματικό νικητή από τη συγκεκριμένη ημέρα, αυτός δεν ήταν κανένας πολιτικός.
Ήταν οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Χανίων. Και χαμένη, η Κυρία του αψύ, που δεν κατάφερε να φτύσει το άχρηστο σάλιο. Ελπίζουμε να μη το καταπιε…
