Politica 89.8
Στάδιο Ελευθερίας: Μετά το φιάσκο, τώρα μαζεύουν και υπογραφές-Οι πολίτες ζητούν να τελειώσει επιτέλους ένα έργο που έπρεπε ήδη να έχει παραδοθεί
Από τις κακοτεχνίες, τις αποκολλήσεις και την έκπτωση του πρώτου εργολάβου, στις εξαγγελίες, τις καθυστερήσεις, τη δεύτερη εργολαβία και το νέο «πάγωμα». Το Politica έχει καταγράψει βήμα προς βήμα ένα έργο που εξελίχθηκε σε πολύχρονο σίριαλ. Και τώρα φτάσαμε στο αδιανόητο: αθλητές, γονείς, προπονητές και πολίτες συγκεντρώνουν υπογραφές για να πιέσουν το Υπουργείο Αθλητισμού να τους δώσει πίσω το Στάδιο Ελευθερίας.
Πόσο χειρότερα μπορεί να εξελιχθεί μια υπόθεση που το Politica εδώ και χρόνια περιγράφει ως ένα από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά και διοικητικά φιάσκα στις αθλητικές υποδομές του Ηρακλείου;
Η απάντηση δόθηκε.
Να αναγκαστούν οι ίδιοι οι πολίτες να μαζεύουν υπογραφές για να ζητήσουν από το κράτος να ολοκληρώσει ένα έργο που το ίδιο χρηματοδότησε, δημοπράτησε και ξεκίνησε.
Όχι για να αποκτήσει το Ηράκλειο ένα καινούργιο στάδιο.Όχι για να εξασφαλιστούν εκατομμύρια για ένα νέο έργο.Όχι για να ξεκινήσει μια διαδικασία που δεν έχει ακόμη δρομολογηθεί αλλά για να τελειώσει επιτέλους ένα ταρτάν.
Και αυτή ίσως είναι η πιο αποκαλυπτική εικόνα για το σημείο στο οποίο έχει οδηγηθεί η υπόθεση του Σταδίου Ελευθερίας.
Το Politica προειδοποιούσε:Το φιάσκο εξελισσόταν
Όποιος παρακολουθεί τα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα του Politica γνωρίζει ότι τίποτα από όσα συμβαίνουν σήμερα δεν έπεσε από τον ουρανό.
Έχουμε παρακολουθήσει και καταγράψει με λεπτομέρειες ολόκληρη την απίστευτη διαδρομή του έργου.
Από το πρώτο προβληματικό ταρτάν που εμφάνισε εκτεταμένες αστοχίες και αποκολλήσεις και οδήγησε στην έκπτωση του προηγούμενου αναδόχου, μέχρι την πολυετή περιπέτεια για την επαναδημοπράτησή του.
Τον Σεπτέμβριο του 2024 αποκαλύπταμε ότι, δυόμισι χρόνια μετά τη διαδικασία έκπτωσης του εργολάβου, το έργο οδηγούνταν επιτέλους σε επαναδημοπράτηση. Ακόμη και τότε καταγραφόταν ότι το Ελληνικό Δημόσιο είχε ήδη ταλαιπωρηθεί επί χρόνια για να φτάσει ξανά στο σημείο μηδέν.
Και όταν οι μήνες περνούσαν και οι εξαγγελίες δεν μετατρέπονταν σε έργο, το Politica επανήλθε.
Στις 14 Ιουλίου 2025, το άρθρο με τον απολύτως χαρακτηριστικό τίτλο «Δύο χρόνια μηδέν έργο: Το φιάσκο Βρούτση με το Στάδιο Ελευθερίας και οι τοπικοί βουλευτές της ΝΔ» κατέγραφε τις διαδοχικές δεσμεύσεις, τις ημερομηνίες που πέρασαν και την ασφυξία στην οποία είχε οδηγηθεί η αθλητική κοινότητα του Ηρακλείου.
Τον Οκτώβριο του 2025, όταν τελικά αναδείχθηκε ανάδοχος, γράφαμε «Από το φιάσκο στη δεύτερη ευκαιρία».
Δυστυχώς, αποδείχθηκε προφητικός τίτλος. Γιατί ακόμη και αυτή η δεύτερη ευκαιρία κινδυνεύει σήμερα να χαθεί μέσα σε ένα νέο κύκλο εμπλοκών και καθυστερήσεων.
Φεβρουάριος: Μπήκε ο εργολάβος Αύγουστος: Το στάδιο δήλωναν ότι θα ήταν έτοιμο
Τον Νοέμβριο του 2025, ο πρόεδρος του ΕΑΚΗ Μηνάς Καπετανάκης, μιλώντας στον Politica 89.8 και στην εκπομπή «Καθαρά Πολιτικά», είχε θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση της αντικατάστασης του ταρτάν έως τον Αύγουστο του 2026.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2026 οι εργασίες επιτέλους ξεκίνησαν.
Θα περίμενε κανείς ότι, ύστερα από όσα είχαν προηγηθεί, το Υπουργείο Αθλητισμού θα είχε έναν και μοναδικό στόχο:
Αυτό το έργο να τελειώσει χωρίς άλλη περιπέτεια.Δεν συνέβη.
Ήδη τον Μάιο το Politica χτυπούσε ξανά καμπανάκι με το άρθρο «Υπουργέ, ποιος θα μας ξεμπλέξει από τα κανάλια;», επισημαίνοντας ότι ένα έργο που ξεκίνησε ως αποκατάσταση μιας προηγούμενης αθλητικής ντροπής κινδύνευε να μετατραπεί ξανά σε σύμβολο κακού σχεδιασμού και διοικητικής αδυναμίας.
Δυστυχώς, οι φόβοι δεν διαψεύστηκαν.
Αύγουστος: Το Politica αποκαλύπτει το νέο αδιέξοδο
Στις 11 Αυγούστου 2026 επανήλθαμε με ένα ακόμη εκτενές δημοσίευμα:
«Στάδιο Ελευθερίας: Στις ανακοινώσεις πρώτοι, στο φιάσκο άφαντοι – Η σιωπή των τριών βουλευτών της ΝΔ και ο ανήμπορος Βρούτσης».
Το ρεπορτάζ κατέγραψε αναλυτικά πώς φτάσαμε από τις υποσχέσεις για ολοκλήρωση μέσα σε τέσσερις έως πέντε μήνες σε ένα έργο που είχε ξανά βαλτώσει, ενώ έθεσε δημόσια το ερώτημα πού βρίσκονταν πλέον όσοι είχαν εμφανιστεί στις ανακοινώσεις και στις εξαγγελίες.
Και αυτή τη φορά η πίεση έφερε πολιτική αντίδραση.
Μόλις μία ημέρα αργότερα, ο βουλευτής Ηρακλείου της ΝΔ Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ζητώντας απαντήσεις για την πορεία του έργου, τις εμπλοκές και το πραγματικό χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.
Το Politica κατέγραψε τότε ότι αρκετά από τα κρίσιμα ζητήματα που είχαν τεθεί από το ρεπορτάζ μεταφέρονταν πλέον ως ερωτήματα μέσα στη Βουλή.
Και δεν ήταν η τελευταία παρέμβαση.
Στις 28 Αυγούστου ακολούθησε δεύτερη κοινοβουλευτική κίνηση από τον Λευτέρη Αυγενάκη, με το Politica να σημειώνει χαρακτηριστικά ότι τα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα για το πολύμηνο αδιέξοδο δεν μπορούσαν πλέον να προσπεραστούν με σιωπή.
Και τώρα; Οι πολίτες μαζεύουν υπογραφές!
Κι όμως.Μετά από όλα αυτά, φτάσαμε σήμερα σε κάτι ακόμη πιο αδιανόητο.
Να πρέπει να οργανωθεί καμπάνια πολιτών για να πιεστούν οι αρμόδιοι να ολοκληρώσουν το έργο.
Αθλητές, γονείς, προπονητές, σωματεία και πολίτες του Ηρακλείου καλούνται πλέον να υπογράψουν ένα κείμενο που ζητά το αυτονόητο:
«Άμεση ολοκλήρωση των εργασιών στο Στάδιο Ελευθερίας, ώστε να επιστρέψει στους αθλητές, τα παιδιά, τα σωματεία και τους πολίτες του Ηρακλείου».
Και ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το πόσο μετριοπαθές είναι το αίτημά τους.
Δεν ζητούν να καταλογιστούν ευθύνες.Δεν ζητούν να πέσουν κεφάλια.Δεν ζητούν κάτι παράλογο.
Ζητούν ενημέρωση και σαφές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.
Δηλαδή ζητούν αυτά που σε ένα στοιχειωδώς λειτουργικό κράτος θα έπρεπε να τους έχουν δοθεί χωρίς να χρειαστεί ούτε μία υπογραφή.
Πόσες ακόμη υπογραφές χρειάζονται για να ξυπνήσει το Υπουργείο;
Και κάπου εδώ τα ερωτήματα παύουν πλέον να είναι τεχνικά.
Τι ακριβώς πρέπει να συμβεί για να τελειώσει αυτό το έργο;
Έχουμε περάσει από κακοτεχνίες.Από έκπτωση εργολάβου.Από χρόνια αναμονής.Από επαναδημοπράτηση.Από νέα χρηματοδότηση.Από δεύτερο ανάδοχο.Από νέα έναρξη εργασιών.Από νέες εμπλοκές.Από αλλεπάλληλα δημοσιεύματα.Από κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.
Και τώρα φτάσαμε και στις υπογραφές των πολιτών.
Τι απομένει;
Να κατέβουν οι αθλητές στους δρόμους για να μπορέσουν κάποτε να ξαναμπούν στο στάδιο;
Το πρόβλημα δεν είναι πια το ταρτάν
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα από όσα το Politica καταγράφει όλα αυτά τα χρόνια.
Το πρόβλημα στο Στάδιο Ελευθερίας έχει πάψει προ πολλού να είναι μερικές λωρίδες συνθετικού τάπητα.
Είναι πλέον πρόβλημα διοίκησης.Συντονισμού.Ελέγχου.Λογοδοσίας.Και τελικά αξιοπιστίας.
Γιατί ένα δημόσιο έργο δεν ολοκληρώνεται όταν εξαγγέλλεται.Δεν ολοκληρώνεται όταν εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση.Δεν ολοκληρώνεται όταν γίνεται η δημοπράτηση.Δεν ολοκληρώνεται όταν εγκαθίσταται ο εργολάβος.Και σίγουρα δεν ολοκληρώνεται με δελτία Τύπου και φωτογραφίες.
Ολοκληρώνεται όταν παραδίδεται στους πολίτες.
Και το Στάδιο Ελευθερίας δεν έχει παραδοθεί.
Από τα δημοσιεύματα, στις ερωτήσεις της Βουλής και τώρα στις υπογραφές
Καταγράψαμε επί χρόνια κάθε επεισόδιο αυτής της ιστορίας.Προειδοποιήσαμε όταν το πρώτο έργο κατέρρεε.Παρακολουθήσαμε την έκπτωση του αναδόχου.Αναδείξαμε την πολύχρονη καθυστέρηση.Καταγράψαμε τις εξαγγελίες.Πιέσαμε για την επαναδημοπράτηση.Αναδείξαμε το νέο αδιέξοδο.Θέσαμε δημόσια τα ερωτήματα όταν το έργο βάλτωσε ξανά.
Και τα ερωτήματα αυτά έφτασαν τελικά μέχρι τη Βουλή.
Τώρα όμως γράφεται ίσως το πιο αποκαλυπτικό κεφάλαιο.
Οι ίδιοι οι πολίτες αναγκάζονται να πάρουν τη σκυτάλη.
Να συγκεντρώσουν υπογραφές για να ζητήσουν από την Πολιτεία να κάνει αυτό που είχε δεσμευτεί ότι θα είχε ήδη κάνει.
Και γι’ αυτό πλέον το ερώτημα προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση δεν μπορεί να απαντηθεί με άλλη μία εξαγγελία:
Πότε ακριβώς επανεκκινούν πλήρως οι εργασίες και ποια είναι η συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία το Στάδιο Ελευθερίας θα παραδοθεί ξανά στους αθλητές;
Γιατί ύστερα από τόσα χρόνια, δύο εργολαβίες, αλλεπάλληλες εξαγγελίες, δημοσιεύματα, κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και τώρα ακόμη και συγκέντρωση υπογραφών, το Ηράκλειο δεν χρειάζεται άλλη μία υπόσχεση.
Χρειάζεται επιτέλους το Στάδιο Ελευθερίας πίσω.
