Κρήτη: Μόλις δύο οικογένειες επαγγελματικής αναδοχής στο νησί – Η ανάγκη για περισσότερα σπίτια για παιδιά με αναπηρία

Μόλις δύο από τις συνολικά 11 οικογένειες επαγγελματικής αναδοχής που υπάρχουν σε ολόκληρη την Ελλάδα βρίσκονται στην Κρήτη, αναδεικνύοντας τις σημαντικές ελλείψεις στην παιδική προστασία και την ανάγκη να βρεθούν περισσότερες οικογένειες για παιδιά με αυξημένες ανάγκες φροντίδας.
Το ζήτημα ανέδειξε η προϊσταμένη του Τμήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Μέριμνας, Μαρία Φραγκιουδάκη, υπογραμμίζοντας ότι η δημιουργία νέων ιδρυματικών δομών δεν αποτελεί τη μοναδική λύση για την προστασία των παιδιών.
Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε, προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η εξεύρεση οικογενειών που μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον, με αγάπη και ουσιαστική φροντίδα.
Μικρός ο αριθμός των ανάδοχων οικογενειών στην Κρήτη
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην επαγγελματική αναδοχή, η οποία αφορά κυρίως παιδιά με αναπηρία και αυξημένες ανάγκες υποστήριξης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η κ. Φραγκιουδάκη, σε πανελλαδικό επίπεδο μόλις 11 οικογένειες έχουν αναλάβει τον συγκεκριμένο ρόλο, με τις δύο να βρίσκονται στην Κρήτη.
Η περιορισμένη αυτή παρουσία αναδεικνύει τη δυσκολία κάλυψης των αναγκών, καθώς αρκετά παιδιά εξακολουθούν να περιμένουν την κατάλληλη οικογενειακή φροντίδα.
Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η αναζήτηση οικογενειών για παιδιά με αναπηρία και σύνδρομο Down, τα οποία χρειάζονται εξειδικευμένη και σταθερή υποστήριξη.
Παιδιά παραμένουν σε νοσοκομεία και δομές μέχρι να βρεθεί λύση
Σύμφωνα με την κ. Φραγκιουδάκη, στις παιδιατρικές κλινικές των νοσοκομείων φιλοξενούνται συχνά παιδιά για τα οποία εκκρεμεί η ολοκλήρωση των απαραίτητων διαδικασιών προστασίας.
Ωστόσο, πριν ξεκινήσει η αναζήτηση ανάδοχης ή θετής οικογένειας, εξετάζεται κατά προτεραιότητα εάν υπάρχει δυνατότητα ασφαλούς παραμονής του παιδιού στο οικογενειακό ή συγγενικό του περιβάλλον.
Εφόσον δεν προκύψει κατάλληλη λύση και υπάρξει η σχετική εισαγγελική εντολή, ενεργοποιείται η διαδικασία αναζήτησης ανάδοχης οικογένειας.
Η παρακαταθήκη της Μαίρης Θεοδωροπούλου
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης έγινε ιδιαίτερη μνεία και στη Μαίρη Θεοδωροπούλου, ιδρύτρια του μη κυβερνητικού φορέα «Ρίζες», η οποία άφησε σημαντικό έργο στον τομέα της αναδοχής, της υιοθεσίας και της προστασίας των δικαιωμάτων των υιοθετημένων ανθρώπων.
Η Μαρία Φραγκιουδάκη, η οποία συνεργάστηκε μαζί της για περίπου 24 χρόνια, αναφέρθηκε στη σημαντική συμβολή της στην προσπάθεια κατοχύρωσης του δικαιώματος των ενηλίκων υιοθετημένων να αναζητούν και να γνωρίζουν τη βιολογική τους καταγωγή.
Μέσα από την προσωπική της εμπειρία ως υιοθετημένη, η Μαίρη Θεοδωροπούλου μετέτρεψε τη δική της διαδρομή σε συλλογική διεκδίκηση, συμβάλλοντας στις νομοθετικές αλλαγές του 1996.
Παράλληλα, ο φορέας «Ρίζες» ανέπτυξε δράσεις ενημέρωσης και εκπαίδευσης υποψήφιων ανάδοχων και θετών γονέων, καθώς και επιμόρφωσης επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της παιδικής προστασίας.
«Δεν είναι λύση να δημιουργούμε συνεχώς νέες δομές»
Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασης της κ. Φραγκιουδάκη ήταν η ανάγκη ενίσχυσης της οικογενειακής αναδοχής και αλλαγής της προσέγγισης στην παιδική προστασία.
Όπως εξήγησε, η διαμονή σε μια δομή μπορεί να καλύπτει βασικές ανάγκες, ωστόσο δεν μπορεί πάντα να προσφέρει τη σταθερότητα και τους συναισθηματικούς δεσμούς που χρειάζεται ένα παιδί για να αναπτυχθεί.
Η δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης με σταθερά πρόσωπα φροντίδας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, κάτι που είναι δυσκολότερο να επιτευχθεί σε ένα ιδρυματικό περιβάλλον.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι η προσέλκυση και υποστήριξη περισσότερων ανάδοχων οικογενειών στην Κρήτη, ώστε κανένα παιδί να μη στερείται την ευκαιρία να μεγαλώσει σε ένα ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον.