Politica 89.8
Η ανάλυση της χθεσινής ομιλίας του Αντώνη Σαμαρά στο Ηράκλειο
Η κάθοδος του Αντώνη Σαμαρά στις επερχόμενες εκλογές είναι πλέον δεδομένη. Το είπε ο ίδιος, κλείνοντας την περιεκτική ομιλία του.
Εχθές, στο Επιμελητήριο Ηρακλείου, έλαμψαν διά της απουσίας τους πολλοί Νεοδημοκράτες, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο. Υπήρξαν όμως και πρόσωπα που βρέθηκαν εκεί, όχι βέβαια στις πρώτες θέσεις, αλλά διακριτικά, επιλέγοντας να καθίσουν από τη δεύτερη ή τρίτη σειρά και πίσω.
Πρόκειται για ανθρώπους πιστούς στις δεξιές αρχές και ιδέες, οι οποίοι έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Υπήρξαν επίσης αρκετοί, όπως διαπίστωσα σήμερα, που παρακολούθησαν τη ζωντανή μετάδοση από το γραφείο ή το σπίτι τους. Έναν καθαρόαιμο δεξιό λόγο, που η αλήθεια είναι ότι δεν ακούγεται συχνά το τελευταίο διάστημα.
Σήμερα κάνουν τους λογαριασμούς τους και τους πολιτικούς τους υπολογισμούς.
Ο Αντώνης Σαμαράς, εν ολίγοις, σε μια παραδοσιακά δύσκολη εκλογική περιφέρεια για τον ίδιο, όπως είναι η Κρήτη, έδειξε ότι δεν θα δυσκολευτεί καθόλου να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο.
Για να μην πω ότι θα έχει και τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στους πρόθυμους που θα θελήσουν να κατέβουν μαζί του.
Αν λοιπόν στη δύσκολη Κρήτη προχωρά με αυτόν τον τρόπο, φαντάζομαι ότι στις υπόλοιπες περιοχές θα κινηθεί ακόμη πιο άνετα στην κατάρτιση και οργάνωση του κόμματός του.
Η δεύτερη επισήμανση που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας είναι ότι πολλοί ΠΑΣΟΚοι που βρέθηκαν χθες εκεί, ακούγοντας τον πρώην πρωθυπουργό, μου σχολίασαν με νόημα:
«Τι κρίμα που δεν μπορούμε να τον κάνουμε μεταγραφή στο ΠΑΣΟΚ, με αυτόν τον μεστό αντιμητσοτακικό λόγο, που δεν διαθέτει ούτε ο πρόεδρος Νίκος ούτε κανείς άλλος σήμερα στο πράσινο στρατόπεδο».
Και εδώ που τα λέμε, δεν είχαν άδικο.
Ο Σαμαράς χθες, στις βολές του κατά του Μητσοτάκη, ήταν απόλυτος.
Χτύπησε εκεί ακριβώς όπου ο γνήσιος, παραδοσιακός δεξιός ψηφοφόρος, όσο κι αν υποστηρίζει τον σημερινό πρόεδρο και πρωθυπουργό, δυσανασχετεί: στα εθνικά θέματα, στη woke ατζέντα, στη μεταναστευτική πολιτική, στην άδικη φορολογική πολιτική που εξουθενώνει τους μικρομεσαίους για να μοιράζει τελικά επιδόματα, αλλά και στην ανεξέλεγκτη ακρίβεια που προκαλούν τα καρτέλ στην ελληνική αγορά.
Στέκομαι ιδιαίτερα σε κάτι που ανέφερε:
«Επί πρωθυπουργίας μου το πετρέλαιο ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα με σήμερα. Η τιμή στην αντλία των πρατηρίων ήταν 35% έως 40% χαμηλότερη από τις σημερινές τιμές. Το ίδιο και στα σούπερ μάρκετ, όπου οι τιμές έχουν φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς καμία δικαιολογία».
Και εδώ που τα λέμε, για να είμαστε δίκαιοι, έτσι εξηγείται και γιατί ο κόσμος σήμερα διαμαρτύρεται όταν τα χρήματα τελειώνουν πριν βγει ο μήνας.
Ως γνωστόν, το πορτοφόλι αδειάζει από τον πληθωρισμό και την ακρίβεια.
Δύο μέτωπα στα οποία η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να επιβάλει αποτελεσματικό έλεγχο.
Συμπερασματικά:
Ο Σαμαράς έχει το ακροατήριό του και πολλούς που θα θελήσουν να πάνε κόντρα στη σημερινή Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, είτε μέσα από τα ψηφοδέλτια είτε ως απλοί στρατιώτες της παράταξης.
Άλλοι ως καθαρόαιμοι σαμαρικοί υποστηρικτές του Μεσσήνιου πρώην πρωθυπουργού και πολλοί καραμανλικοί, θυμωμένοι από τις επιλογές του σημερινού πρωθυπουργού. Ακόμη κι αν ο θυμός ορισμένων στηρίζεται στο γεγονός ότι βρίσκονται εκτός εξουσίας ή εκτός πολιτικών παιχνιδιών, όπως αρκετοί από τους «πρώην» που πρόσφατα υπέγραψαν εκείνη τη σκληρή επιστολή που διαβάσαμε, μεταξύ των οποίων και ο πρώην περιφερειάρχης Σεραφείμ Τσόκας, ο οποίος εθεάθη χθες στις πρώτες σειρές.
Και κάτι ακόμη.
Αν τελικά αθροίσουμε το δεξιό και κεντροδεξιό ακροατήριο στην Ελλάδα σήμερα, θα διαπιστώσουμε ότι όλοι μαζί ξεπερνούν — ίσως για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση — το 50%..
Όποιος έχει αντιρρήσεις, μπορούμε να το εξηγήσουμε σε επόμενη αναφορά μας.
Αυτό το τελευταίο, ως τροφή για σκέψη.
