Politica 89.8
Τι λόγια να πεις για να περιγράψεις την χαρά μιας οικογένειας που βλέπει τον γιο της να ορκίζεται γιατρός.
Ο Γιώργος και η Πόπη αξιώθηκαν να δουν τον πρωτότοκο γιο τους να παίρνει το πτυχίο της ιατρικής επιστήμης στην Κύπρο.
Ο αντιδήμαρχος και επιχειρηματίας Γιώργος Αγριμανάκης δεν μπορούσε να κρύψει όπως ήταν λογικό την συγκίνηση του.
Κάτι που μοιράστηκε από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook:
“Από χτες μέχρι σήμερα, δυσκολεύομαι να βρω τις λέξεις.
Γιατί χτες το βράδυ, σε μια καταπληκτική τελετή ορκωμοσίας στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο της Κύπρου, είδα τον πρωτότοκο γιο μου, τον Γιάννη, να ορκίζεται Γιατρός.
Και ξαφνικά πέρασαν από μπροστά μου σαν ταινία όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν. Από τα πρώτα του βήματα και τις πρώτες μέρες στο σχολείο, μέχρι τις ατέλειωτες ώρες διαβάσματος, τις αγωνίες, τις δυσκολίες και τα όνειρα που συνόδευσαν αυτή τη μεγάλη διαδρομή.
Και κάπου εκεί, μέσα σε αυτή τη συγκίνηση, συνειδητοποίησα ότι το παιδί που κάποτε κρατούσα στην αγκαλιά μου είναι σήμερα ένας νέος Γιατρός, ένας νέος Επιστήμονας, έτοιμος να προσφέρει στον άνθρωπο.
Δεν ξέρω αν είμαι πιο περήφανος για το πτυχίο που πήρε ή για τον άνθρωπο που έγινε.
Όσο όμως περνούν οι ώρες, νομίζω πως ξέρω την απάντηση.
Ναι, είμαι περήφανος για το πτυχίο που κατέκτησε με κόπο, επιμονή και αφοσίωση.
Όμως είμαι ακόμη πιο περήφανος για τον άνθρωπο που έγινε.
Όταν αγκαλιαστήκαμε αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ένιωσα να αγκαλιάζω μαζί του ολόκληρη τη διαδρομή.
Όλα τα χρόνια που πέρασαν. Τις θυσίες, τις αγωνίες, τις ελπίδες, τις απογοητεύσεις, τις ενθαρρύνσεις, τις μικρές και τις μεγάλες νίκες.
Αλλά και τις προσευχές δύο γονιών προς τον Θεό — στον οποίο είμαι βαθιά ευγνώμων — που προσπαθούσαν πάντα να δώσουν στα παιδιά τους περισσότερα απ’ όσα οι ίδιοι είχαν.
Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία για έναν γονιό από το να βλέπει το παιδί του να γίνεται καλύτερος άνθρωπος από τον ίδιο.
Και γιατί η μεγαλύτερη ανταμοιβή ενός γονιού δεν είναι η δική του επιτυχία, αλλά να βλέπει τα παιδιά του να ανοίγουν τα δικά τους φτερά.
Γιάννη μου, παιδί μου, χτες μου χάρισες μία από τις μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου.
Να σου χαρίζει ο Θεός πάντα την ευλογία και την αγάπη Του και να σε έχει υγιή.
Να είσαι πάντα καλός άνθρωπος. Να υπηρετείς τον συνάνθρωπο με γνώση, σεβασμό, αγάπη και ενσυναίσθηση.
Να μην ξεχνάς ποτέ ότι πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει ανάγκη όχι μόνο τον γιατρό, αλλά και τον άνθρωπο.
Η μάνα σου κι εγώ θα είμαστε πάντα δίπλα σου.
Όχι γιατί μας χρειάζεσαι πια…
Αλλά γιατί δεν θα πάψουμε ποτέ να καμαρώνουμε κάθε σου βήμα.
Και κατέληξε,
Σ’ αγαπάμε περισσότερο απ’ όσο μπορούν να χωρέσουν οι λέξεις.”
Από την στήλη θερμά συγχαρητήρια και καλή σταδιοδρομία.
Politicantis
