Politica 89.8
Οι (πολλές) δεξιές μάχες της ΝΔ – Πώς αντιμετωπίζει ο Μητσοτάκης, Καρυστιανού και Σαμαρά
Η προσοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν στρέφεται στη «στάθμη» της δεξιάς δεξαμενής για πρώτη φορά τώρα που ο ίδιος ζητάει συστράτευση των στελεχών του στη μάχη επανασυσπείρωσης των απογοητευμένων ακροατηρίων της ΝΔ και των αναποφάσιστων ψηφοφόρων της – ιδίως, της παραδοσιακής βάσης της παράταξης. Οσο κι αν πολλοί γαλάζιοι συνηθίζουν να λένε ότι ο χώρος της υπερδεξιάς υπήρχε πάντα σε συνολικό ποσοστό αρκετά κάτω από το 20%, ο Πρωθυπουργός παρακολουθεί στενά την κίνηση της δεξιότερης «στάθμης» εδώ και δύο χρόνια, από την προεκλογική περίοδο του 2024.
Τότε, αναλυτές και δημοσκόποι επεσήμαναν την αυξητική τάση στις νεοδημοκρατικές διαρροές δεξιότερα και η επιβεβαίωση των καταγραφών τους ήρθε γρήγορα με το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης: τρία κόμματα στα δεξιά της ΝΔ – η Ελληνική Λύση, η Νίκη και η Φωνή Λογικής – πέρασαν το όριο του 3% και, ανεβάζοντας τα ποσοστά τους, άθροισαν 16,67%. Αντίστοιχα, το 2023 τέσσερις σχηματισμοί συγκέντρωναν 13,52%.
Ανεξαρτήτως δυναμικών, μέχρι πρότινος το κυβερνών κόμμα ήξερε ακριβώς τον τρόπο που θα κινείται, αντιπαραβάλλοντας τον «ψευδοπατριωτισµό» της Ελληνικής Λύσης, της Νίκης και της Φωνής Λογικής με τον δικό του «πατριωτισµό της ευθύνης», πιστεύοντας ότι υπάρχουν μάχες που μπορεί να κερδηθούν (για παράδειγμα, να μαζεύει τις απώλειες δυσαρεστημένων της ΝΔ προς την Αφροδίτη Λατινόπουλου) κι άλλες που δεν αξίζει καν να σκεφτεί να τις δώσει (για παράδειγμα, να διεκδικήσει ψηφοφόρους που εμφανίζονται σταθερά στη μεριά του Κυριάκου Βελόπουλου).
Επίσης Μαξίμου και ΝΔ είχαν στα χέρια τους κυλιόμενες μετρήσεις αλλά και αναλύσεις από το exit poll της ευρωκάλπης για το πού έχουν μεγαλύτερη απήχηση οι αντίπαλοί τους: ήξεραν ότι η Ελληνική Λύση και η Νίκη πέτυχαν την μεγαλύτερη επιρροή τους στις ηλικίες 45-54 ετών και ότι η Φωνή Λογικής πέτυχε την υψηλότερη επιρροή της στους 35-44. Σημειωτέον, σήμερα για την κυβέρνηση, το πιο «δύσκολο» κοινό, όπως λένε ενημερωμένες πηγές, είναι ακριβώς εκεί, οι 30-50 ετών.
Αν κάτι έχει αλλάξει για την κυβέρνηση σε αυτή την οιονεί προεκλογική περίοδο, δεν είναι η δεξιά «φροντίδα» της με πρωτοβουλίες ή και με ανάδειξη προσώπων που θα μπορούν πιο εύκολα να συγκινήσουν το συντηρητικό ακροατήριο – βεβαίως, το Μέγαρο Μαξίμου απορρίπτει συνολικά τα περί «δεξιόστροφης» κατεύθυνσής της στην τελική ευθεία για την εθνική αναμέτρηση.
Στην πραγματικότητα αλλάζουν οι ίδιες οι μάχες, διότι πληθαίνουν οι αντίπαλοι και συνεπώς προκύπτουν περισσότεροι κίνδυνοι από τα δεξιά της Κεντροδεξιάς, οι οποίοι μάλιστα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Εν ολίγοις οι δεξιοί ψηφοφόροι, στους οποίους παραμένει κυρίαρχη η ΝΔ αλλά με μικρότερα ποσοστά απ’ ό,τι στους κεντροδεξιούς, αποκτούν και νέους διεκδικητές, χωρίς καν να εξαφανίζονται από τον χάρτη οι παλιοί: η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού επιδιώκει να βουτήξει σε αυτήν την εκλογική δεξαμενή και προς το παρόν οι κυλιόμενες μετρήσεις δείχνουν να καταφέρνει κάτι, ιδίως στη Μακεδονία και σε περιοχές της Πελοποννήσου (Κορινθία και Λακωνία, π.χ.), ενώ το κυοφορούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά στοχεύει, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού, στους «πραγματικούς Νεοδημοκράτες» οι οποίοι «σήμερα απέχουν ή ντρέπονται».
Το χθεσινό νέο «χτύπημα» του Αντώνη Σαμαρά, πάντως, με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου που αποτελεί, όπως είπε, μια «ιστορική δικαίωση» για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, δείχνει ότι ο πρώην Πρωθυπουργός θα στοχεύσει και σε ευρύτερα ακροατήρια. Ο ίδιος τόνισε ότι η κυβέρνηση «έχει αυστηρή υποχρέωση να διασφαλίσει την άμεση, ενιαία και καθολική εφαρμογή της απόφασης».
«Ανοίγματα» στην γκρίζα ζώνη
Σύμφωνα με το τελευταίο γκάλοπ της Metron Analysis (Mega), στην εκτίμηση ψήφου η Ελληνική Λύση, η Νίκη, η Φωνή Λογικής και η Ελπίδα (που πάντως αντλεί δυνάμεις από παντού, χωρίς στεγανά) μετριούνται αθροιστικά στο 20,9% στην εκτίμηση ψήφου και στην πρόθεση στο 16,7%, όσο δηλαδή είχαν συγκεντρώσει μαζί τα τρία πρώτα κόμματα στις ευρωεκλογές. Στη ΝΔ ελπίζουν να λειτουργήσει ο κατακερματισμός που συνοδεύει τον χώρο στα δεξιά τους, που σημαίνει να καταγραφούν περιπτώσεις αλληλοεξουδετέρωσης κομμάτων, ιδίως στις εκλογικές περιφέρειες του Βορρά, όπου Ελληνική Λύση, Νίκη και Ελπίδα βουτούν σε κοινές δεξαμενές. Στην κατεύθυνση συμπίεσης των μικρότερων κομμάτων στα δεξιά, τα κυβερνητικά και τα κομματικά στελέχη προτάσσουν επίσης την ταραγμένη διεθνή συγκυρία, θεωρώντας ότι μπροστά στα «μείζονα» απομειώνεται η επιρροή τους.
Προσωπικά ο Μητσοτάκης απορρίπτει δημοσίως και κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία της ΝΔ με τα δεξιότερα και επιχειρεί μέχρι στιγμής προσεκτικούς ελιγμούς – χωρίς να λείπουν οι σκληρές αιχμές – απέναντι στην Καρυστιανού και στον Σαμαρά, υπό τον φόβο μιας λάθος κίνησης που θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ. Παραδεχόμενος ότι υπάρχει απόθεμα συμπάθειας της Καρυστιανού, είπε (ΑΝΤ1) ότι «δεν ξέρω σε ποιο χώρο κινείται, γιατί δεν είμαι σίγουρος ότι έχει δώσει κάποιο σαφές στίγμα», ενώ για τον Σαμαρά ευχήθηκε ότι «θα πρυτανεύσει η λογική και θα αντιληφθεί ότι θα είναι πολύ κακό και για τη δική του υστεροφημία να επιχειρήσει να κάνει ζημιά στην παράταξη». Ενώπιον νεοδημοκρατικού ακροατηρίου το είπε ευθέως, επιχειρώντας ανοίγματα σε αναποφάσιστους και δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ΝΔ: «Θα πρέπει να ξαναβρεθούμε με όσους φίλους απογοητεύθηκαν». Αλλωστε με το βλέμμα σταθερά στην γκρίζα ζώνη μέχρι τη στιγμή της εκλογικής αναμέτρησης, ο Μητσοτάκης θύμισε ακόμα και το μέτωπο του «Ναι» του 2015 (το λεγόμενο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο) ενώ στην προσπάθεια να μπλοκάρει μια τιμωρητική ψήφο – μήνυμα από γαλάζιους, τόνισε ότι ακούει τις ενστάσεις των πολιτών, ιδίως αν είναι «παλαιοί νεοδημοκράτες», προτάσσοντάς τους ωστόσο την κρισιμότητα της συγκυρίας.
tanea.gr
