Politica 89.8
Του Κώστα Κιλτίδη
Ιατρού π. Βουλευτή, π. Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης
Η έννοια του κράτους, από την γέννηση των θεσμών και αρετών στον ανθρώπινο βίο , έρχεται στην ελληνική μυθολογία και φιλοσοφία ως δημιούργημα θεϊκό. Ο Κράτος δένει και τον Προμηθέα Δεσμώτη στην τραγωδία του Αισχύλου. Αδέρφια του , ο Ζήλος, η Βία και η Νίκη. Στην Αριστοτελική αρετολογία και στα Ηθικά Νικομάχεια διαπραγματεύεται ο Αριστοτέλης την επιείκεια ως αρετή , υπερτέρας και της δικαιοσύνης.
Γίνεται δηλαδή η αντιστάθμιση της επιβολής του κράτους και πέραν της δικαιοσύνης. Δεν μπορούσαν όμως οι πρόγονοί μας να διανοηθούν, ότι το νεοελληνικό κράτος θα χάσει την επιβολή του ως θεσμός και την ηθική του υπόσταση.
Σήμερα ο έλληνας πολίτης βιώνει την ανασφάλεια σε ύψιστα ζητήματα ζωής και την τραγική ανηθικότητα σε στοιχειώδη ζητήματα ισονομίας και συμπεριφοράς. Ούτε προστατεύεται , ούτε υπηρετείται από την θεσμική υπόσταση του κράτους. Απαραίτητες ρυθμίσεις προστασίας και λειτουργίες του κράτους απουσιάζουν και ακούγονται ψευδεπίγραφες «μεταρρυθμίσεις».
Οι δε πράξεις της πολιτείας χωρίς ευθύνη. Έχουμε καταστεί κράτος φιλανθρώπων και χορηγών, στην πλέον μακρά ειρηνική περίοδο του ελληνισμού. Λιγοστεύουμε οι έλληνες, ερημοποιείται η ύπαιθρος και φεύγουν οι νέοι διαρκώς. Η ακρίβεια κατατρώει εισόδημα και αντοχές οικογενειών, που δεν δημιουργούνται πλέον. Ατιμάζουμε θυσίες (Μακεδονία) και ακυρώνουμε την φύση του ελληνισμού(woke ατζέντα).
Μετά τα μνημόνια εξακολουθεί να επιβάλλεται το χαράτσι της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, όταν μάλιστα οι συντάξεις έχουν περικοπεί βάναυσα, θυμίζοντας τον απάνθρωπο νόμο (Λασσάλ 1863). Το ανεύθυνο όμως και ανήθικο έχει να κάνει με εφαρμογές μείωσης του χρέους από αυτό το ταμείο (22 δις ),με μεθόδους Σημιτικής οικονομικής διαχείρησης.
Αποδίδονται κατά την θεμελιώδη έννοια του δικαίου οι συντάξεις χηρείας , που σημειωτέον δεν μειώθηκαν σε όλους και αρνούνται την ισονομία της απόδοσης των χρεοστουμένων σε όσους είχαν μειωθεί.
Αποφασίζουν να μετακυλίσουν τα χρεωστούμενα από πολίτες για απλήρωτο ηλεκτρικό ρεύμα, στους συνεπείς πολίτες κατά τον πλέον παρόλογο, ανεύθυνο και ανήθικο τρόπο. Ενώ «φωνάζει» η ρύθμιση , για μεταβίβαση στις εφορίες των χρεών των ασυνεπών. Η επιείκεια θα έχει θέση προφανώς για τους ανήμπορους.
Η χώρα βρίσκεται εκτός μνημονίων και τα Funds αρνούνται να εφαρμόσουν νόμο του Αρείου Πάγου περί των τόκων στα δάνεια των πολιτών. Μιλάνε δε για καθαρογραφή της αποφάσεως , απαιτώντας αλλαγές. Η ντροπή και ο ευτελισμός χωρίς όρια.
Σε μια χώρα του ΝΑΤΟ , εγκαθίστανται συστήματα ψηφιακά τρίτης χώρας στις ένοπλες δυνάμεις. Ο παραλογισμός κορυφώνεται, όταν ανώτατα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων , με την αποχώρησή τους αναλαμβάνουν καίριες θέσεις σε ιδιωτικές εταιρείες , που προμηθεύουν αυτές . Ενώ υπάρχει απαγορευτικός νόμος για κάποια χρόνια. Ύστερα μεμψιμοιρούμε ότι μας φταίνε οι ξένοι. Παρακολουθείται ο ηγέτης των ενόπλων δυνάμεων και δεν εντέλεται το κράτος να τους δέσει όλους.
Διαστρέφεται η έννοια του κράτους , ξεπουλώντας τις υποδομές, που είναι ουσία το κράτος και εμείς διακηρύττουμε ότι κάνουμε ιδιωτικοποιήσεις, πουλώντας τις υποδομές σε κρατικές εταιρείες άλλων χωρών ή σε κολοσσούς με έντονα κρατικά χαρακτηριστικά .
Μιλάμε διαρκώς για ανάπτυξη και ξεχνάμε, ότι για να υπάρχει ανάπτυξη χρειάζεται παραγωγή. Η συμμετοχή των εταιρειών τεχνολογικής ανάπτυξης στο ΑΕΠ δεν ξεπερνά το 2% και του πρωτογενούς γεωργικού τομέα είναι σήμερα στο 3,5-4% .
Μετά την είσοδο στην τότε ΕΟΚ , από το 1981 , η χώρα αποβιομηχανίζεται και αρνούμαστε να δούμε την αλήθεια. Δεν μας φταίει προφανώς η είσοδος σην ΕΟΚ, αλλά έξοδός μας από το δημιουργικό πνεύμα του ελληνισμού. Δικαιώσαμε την πνευματική ψώρα του κομμουνισμού (Καζαντζάκης) μετά την Κούβα στην χώρα μας.
Υπήρξε το Ταμείο Ανάκαμψης, που σημειωτέον τα μισά χρήματα είναι δανεικά και τα έργα δασοπροστασίας δεν δόθηκαν στις Δασικές Υπηρεσίες , αλλά στο ΤΑΙΠΕΔ. Χάθηκε δε σε κομβικό σημείο η ευκαιρία για την εφαρμογή με καθολικό τρόπο της ευφυούς σύγχρονης ολοκληρωμένης Γεωργίας, για την πραγματική της ανασυγκρότηση .
Οι απαίδευτοι σήμερα πολιτικοί κομπορημονούν για εφαρμογές ψηφιακές, λες και ήταν αυτοί οι εφευρέτες . Τότε, όσοι πολιτικοί εγκατέστησαν τις τηλεφωνικές επικοινωνίας και τις ηλεκτρικές υπηρεσίες , τι πρέπει να κάνουν από τους τάφους τους.
Υπήρξα πρωτοπόρος στη διακήρυξη του κράτους των Υπηρεσιών, τής Εποπτείας και του Ελέγχου. Της αξιοποίησης των δημιουργικών ικανοτήτων των Ελλήνων, με ενίσχυση των ιδιωτικών παραγωγικών και εμπορικών δυνατοτήτων τους.
Δεν πρέπει να κυριαρχήσουν αυτά, που σταχιολογώντας και αποσπασματικά ανέφερα για να καταδείξω την έλλειψη ρυθμίσεων και ευθύνης. Δεν μας ταιριάζει του Παλαμά ο στοίχος: « των ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι». Ο ελληνισμός θεμελίωσε Κράτος, Δημοκρατία και Πολιτισμούς.
