Politica 89.8
Σοκ με αξιωματούχο στη Γαλλία: Νάρκωσε 248 γυναίκες για να ουρούν πάνω τους και κατέγραφε τα «πειράματά» του
«Not all men», αλλά ένας ακόμη άνδρας που κατηγορείται για κακοποίηση κατάφερε να προκαλέσει σοκ με το πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη διαστροφή. Αυτή τη φορά, στη Γαλλία.
«Ήμουν πραγματικά πολύ αδύναμη. Δεν ένιωθα πια καλά τα πόδια μου. Φοβήθηκα. Δεν ήξερα τι συνέβαινε».
Η Αναΐς ντε Βος ήταν 27 ετών όταν, τον Ιούλιο του 2011, πέρασε την πόρτα του υπουργείου Πολιτισμού στη Γαλλία για μια συνέντευξη εργασίας. Απέναντί της βρισκόταν ο Κριστιάν Νεγκρ, υψηλόβαθμος δημόσιος υπάλληλος, ο οποίος της πρόσφερε έναν καφέ. Εκείνη δεν συνήθιζε να πίνει, αλλά δέχτηκε από ευγένεια.
Ο καφές, θυμάται σήμερα μιλώντας στο BBC Global Women, είχε περίεργη γεύση. Ήπιε περίπου τον μισό. Λίγο αργότερα, ο Νεγκρ πρότεινε να συνεχίσουν τη συζήτησή τους περπατώντας έξω. Στους δρόμους του Παρισιού, η Αναΐς άρχισε ξαφνικά να αισθάνεται μια ανεξήγητη και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει.
Όταν του είπε ότι έπρεπε επειγόντως να βρει τουαλέτα, εκείνος, σύμφωνα με την αφήγησή της, την οδήγησε σε μια αποθήκη κάτω από γέφυρα του Σηκουάνα και της πρότεινε να ουρήσει εκεί. Η Αναΐς φοβήθηκε και αρνήθηκε. Προσπάθησε να φτάσει μέχρι τις τουαλέτες του Λούβρου και τελικά βρήκε ένα καφέ, όμως μέχρι να πλησιάσει στην τουαλέτα είχε χάσει τον έλεγχο του σώματός της. Ήταν αδύναμη, ζαλισμένη και εξαντλημένη.
Για χρόνια δεν ήξερε τι ακριβώς είχε συμβεί εκείνη την ημέρα. Μέχρι που, το 2019, επικοινώνησε μαζί της η αστυνομία.
Σήμερα, η Αναΐς είναι μία από τις εκατοντάδες γυναίκες που οι γαλλικές Αρχές έχουν ταυτοποιήσει ως πιθανά θύματα του Νεγκρ, σε μια υπόθεση που έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της λεγόμενης «χημικής υποταγής» στη Γαλλία.
Τα «Experiments P»
Σύμφωνα με τους New York Times, η έρευνα άρχισε ουσιαστικά να ξετυλίγεται το 2018, όταν ο Νεγκρ καταγγέλθηκε επειδή φωτογράφιζε τα πόδια μιας γυναίκας κάτω από ένα τραπέζι. Μαρτυρίες συναδέλφων του που παρουσιάστηκαν σε δικαστική διαδικασία ανέφεραν ότι η συμπεριφορά του ήταν τόσο γνωστή στον εργασιακό του χώρο, ώστε κάποιοι τον αποκαλούσαν «ο φωτογράφος».
Όταν η αστυνομία εξέτασε τις ηλεκτρονικές συσκευές του, εντόπισε κάτι πολύ σοβαρότερο: ένα υπολογιστικό φύλλο με τον τίτλο «Experiments P», στο οποίο περιλαμβάνονταν 181 γυναίκες που φαινόταν ότι είχε συναντήσει στο πλαίσιο συνεντεύξεων και είχε ναρκώσει.
Σύμφωνα με όσα είπε η Αναΐς στο BBC, οι αστυνομικοί τής εξήγησαν ότι στο αρχείο καταγράφονταν λεπτομέρειες όπως η ώρα άφιξης των γυναικών, πότε τους είχε χορηγηθεί το διουρητικό, πόσος χρόνος μεσολάβησε μέχρι να ουρήσουν, ακόμη και τι εσώρουχα φορούσαν.
Οι ερευνητές έχουν πλέον ταυτοποιήσει 248 πιθανά θύματα, ενώ 180 γυναίκες έχουν επισήμως καταστεί διάδικοι στην υπόθεση, σύμφωνα με στοιχεία της εισαγγελίας που επικαλούνται οι New York Times.
Καφές, διουρητικά και πολύωροι περίπατοι
Οι μαρτυρίες που έχουν συγκεντρωθεί περιγράφουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Σύμφωνα με τους New York Times, ο Νεγκρ φέρεται να πρόσφερε στις γυναίκες τσάι ή καφέ μέσα στον οποίο είχαν προστεθεί διουρητικά και στη συνέχεια να πρότεινε να συνεχίσουν τη συνέντευξη έξω. Ακολουθούσαν πολύωροι περίπατοι, μακριά από εύκολα προσβάσιμες τουαλέτες.
Τα διουρητικά χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και προκαλούν αυξημένη παραγωγή ούρων. Ο καθηγητής Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, τοξικολόγος που συμμετέχει σε γαλλικό πρόγραμμα για τη χημική υποταγή, δήλωσε στο BBC ότι η χρήση τους με αυτόν τον τρόπο είναι «πολύ ασυνήθιστη» και ότι δεν είχε συναντήσει ανάλογη περίπτωση στα 26 χρόνια της καριέρας του.
Δεν ήταν όλες οι γυναίκες υποψήφιες για υπαρκτές θέσεις εργασίας. Οι New York Times αναφέρουν ότι ορισμένες ήταν ήδη συνάδελφοι του Νεγκρ, ενώ άλλες είχαν υποβάλει αίτηση για δουλειά. Υπήρχαν όμως και γυναίκες που, σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, προσεγγίστηκαν απροειδοποίητα, ακόμη και μέσω LinkedIn, για συνεντεύξεις που σε ορισμένες περιπτώσεις αφορούσαν θέσεις που δεν υπήρχαν.
«Δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου»
Ανάμεσα στις γυναίκες βρίσκεται και η Μαρί-Ελέν Μπρις, η οποία συνάντησε τον Νεγκρ το 2016 στο Στρασβούργο για μια συνέντευξη εργασίας.
Όπως περιγράφει στο BBC, εκείνος της πρότεινε να περπατήσουν έξω για να ηρεμήσει από το άγχος της συνέντευξης. Στη διάρκεια της βόλτας άρχισε να αισθάνεται μια ακατανίκητη ανάγκη να ουρήσει, συνοδευόμενη από αφόρητο πόνο. Ο Νεγκρ τής είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα, αλλά όταν έφτασαν στο σημείο δεν υπήρχε καμία.
Η Μαρί-Ελέν αναγκάστηκε τελικά να ουρήσει σε δημόσιο χώρο. Ο Νεγκρ προσφέρθηκε να την καλύψει με το σακάκι του.
«Ένιωθα τρομερή ντροπή», θυμάται. «Δεν πήρε τα μάτια του από πάνω μου».
Η ίδια υποστηρίζει ότι έκτοτε αντιμετωπίζει προβλήματα με το ουροποιητικό της σύστημα. «Δέχτηκα επίθεση, με νάρκωσαν, με δηλητηρίασαν, αλλά για μένα πρόκειται ξεκάθαρα για σεξουαλική επίθεση», λέει.
Άλλες γυναίκες που μίλησαν στους New York Times περιέγραψαν επίσης μακροχρόνιες συνέπειες. Κάποιες δήλωσαν ότι αισθάνονταν άρρωστες για ώρες ή ημέρες, ενώ άλλες ανέφεραν μόνιμα προβλήματα στην ούρηση. Η ψυχολογική επίδραση ήταν εξίσου σοβαρή: μία γυναίκα εγκατέλειψε την επαγγελματική πορεία που ονειρευόταν, ενώ άλλη περιέγραψε ότι λιποθύμησε στον σιδηροδρομικό σταθμό μετά τη συνέντευξή της.
Η παραδοχή του Νεγκρ
Ο ίδιος ο Νεγκρ έχει κάνει στο παρελθόν μια μερική παραδοχή.
Το 2019, μιλώντας στη γαλλική εφημερίδα Libération, αναγνώρισε ότι είχε χορηγήσει ουσίες σε «10 ή 20» γυναίκες και ότι είχε τραβήξει φωτογραφίες.
«Μακάρι κάποιος να με είχε σταματήσει νωρίτερα», είχε δηλώσει. Χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του καταναγκαστική, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι δεν είχε πρόθεση να δηλητηριάσει τις γυναίκες. Έκτοτε δεν έχει μιλήσει δημόσια για την υπόθεση και, όταν οι New York Times ζήτησαν σχόλιο για το δημοσίευμά τους, η δικηγόρος του αρνήθηκε επικαλούμενη τη συνεχιζόμενη αστυνομική έρευνα.
Ο Νεγκρ απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού το 2018 και λίγους μήνες αργότερα οι εισαγγελείς τού απήγγειλαν επισήμως κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για χορήγηση επιβλαβών ουσιών, βία από δημόσιο λειτουργό, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση, για πράξεις που φέρεται να τελέστηκαν από το 2009 έως το 2018.
Οι αγωγές κατά του γαλλικού κράτους
Η υπόθεση δεν αφορά πλέον μόνο τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του Νεγκρ. Τουλάχιστον δέκα γυναίκες έχουν στραφεί δικαστικά και κατά του γαλλικού κράτους, υποστηρίζοντας ότι απέτυχε επί χρόνια να εντοπίσει μια συστηματική κατάχρηση εξουσίας από υψηλόβαθμο αξιωματούχο.
Σε επτά περιπτώσεις, διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι οι γυναίκες δικαιούνται οικονομική αποζημίωση, χωρίς ωστόσο να θεωρήσει το υπουργείο Πολιτισμού υπεύθυνο επειδή απέτυχε να τις προστατεύσει.
Η αγανάκτηση των γυναικών έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν αποκαλύφθηκε ότι, παρά την ποινική έρευνα, ο Νεγκρ είχε συνεχίσει να εργάζεται με διαφορετική ταυτότητα, διδάσκοντας ανθρώπινο δυναμικό σε πανεπιστήμια και εργαζόμενος ως σύμβουλος σε άλλη περιοχή στη Γαλλία, σύμφωνα με τους New York Times.
Επτά χρόνια αναμονής
Παρά το μέγεθος της υπόθεσης, η ποινική διαδικασία δεν έχει ακόμη φτάσει σε δίκη. Σύμφωνα με τους New York Times, η εισαγγελική έρευνα δεν έχει ολοκληρωθεί και δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφασίσει εάν ο Νεγκρ θα παραπεμφθεί σε δίκη. Η εισαγγελία έχει αναφέρει ότι συνεργάζεται με πολλές υπηρεσίες επιβολής του νόμου προκειμένου να ολοκληρωθεί η έρευνα.
Για τις γυναίκες, όμως, τα χρόνια που περνούν έχουν εξελιχθεί σε ένα δεύτερο τραύμα.
Η Αναΐς λέει στο BBC ότι μίλησε για πρώτη φορά στην αστυνομία το 2019 και στη συνέχεια, παρά τα επανειλημμένα email της, δεν είχε νέα για την υπόθεση μέχρι το 2023.
«Για τέσσερα χρόνια ήμουν μόνη με τη γνώση ότι ήμουν θύμα. Δεν ήξερα τι να κάνω. Είμαι πολύ θυμωμένη με το σύστημα Δικαιοσύνης».
Η Μαρί-Ελέν έχει έναν συγκεκριμένο όρο για αυτή την πολυετή αναμονή: «δευτερογενής θυματοποίηση».
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στη Γαλλία μετά τη δίκη της Ζιζέλ Πελικό, η οποία έφερε τη «χημική υποταγή» στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Η βουλευτής Σαντρίν Ζοσό, η οποία έχει επίσης υπάρξει θύμα νάρκωσης, έχει αναδειχθεί σε μία από τις βασικές φωνές για την αντιμετώπιση του φαινομένου και υποστηρίζει ότι η χώρα εξακολουθεί να μην κάνει αρκετά για τα θύματα.
Τον Οκτώβριο, περίπου 40 γυναίκες που συνδέονται με την υπόθεση προσκλήθηκαν από τη Ζοσό να αφηγηθούν όσα έζησαν στο γαλλικό Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με την ίδια, ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκαν σε θεσμικό επίπεδο. Αρκετές από τις γυναίκες είπαν στους New York Times ότι η υπόθεση Πελικό τις βοήθησε να μιλήσουν ανοιχτά και να αποτινάξουν το αίσθημα ντροπής.
«Δεν χρειάζεται να κρύβομαι — είμαι θύμα», λέει πλέον η Μαρί-Ελέν στο BBC.
«Το να μιλάμε ανοιχτά είναι απαραίτητο στον κόσμο στον οποίο ζούμε. Είναι σημαντικό να μιλάμε για την έμφυλη και τη σεξουαλική βία».
in.gr
