Politica 89.8
Του Νίκου Τσιλιπουνιδακη
Η Αφροδίτη Νέστορα συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγο καιρό μετά την εμπρηστική τρομοκρατική επίθεση στο σπίτι της στη Θεσσαλονίκη, από την οποία τραυματίστηκε σοβαρά η ίδια και έχασε τη ζωή της η μητέρα της, Βάγια Νέστορα.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις που έγιναν μετά τη συνάντηση, στο επίκεντρο βρέθηκε η ανάγκη να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά η τρομοκρατία και να σταθεί ο πολιτικός κόσμος απέναντί της «λόγω και έργω».
Η συνάντηση αυτή δεν ήταν ούτε πρόκληση ούτε «πολιτική εκμετάλλευση». Ήταν μια θεσμική και ανθρώπινη πράξη στήριξης προς μια γυναίκα που βρέθηκε αντιμέτωπη με τον τρόμο, τον τραυματισμό και την απώλεια της μητέρας της. Ήταν, ταυτόχρονα, ένα μήνυμα ότι η τρομοκρατία δεν μπορεί να υπαγορεύει ποιος θα μιλά, ποιος θα συμμετέχει στην πολιτική και ποιος θα αποσύρεται από τη δημόσια ζωή.
Τα τρολ του διαδικτύου και η πολιτική του μίσους ακάθεκτοι στοχοποιούν ένα θύμα τρομοκρατίας και γράφουν λίβελους για εκμεταλευση.
Την ώρα που η Αφροδίτη Νέστορα προσπαθεί να σταθεί όρθια μετά από μια ανείπωτη τραγωδία, αισχρά διαδικτυακά τρολ σπεύδουν να την καταδικάσουν επειδή συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό. Με αναρτήσεις γεμάτες χαιρεκακία, προσβολές και πολιτικό φανατισμό, επιχειρούν να παρουσιάσουν τη θεσμική στήριξη ως ενοχή και το δικαίωμα μιας πολίτη να μιλά ως «πρόκληση».
Ακόμη πιο επικίνδυνη είναι η προσπάθεια ορισμένων να μετατρέψουν την τρομοκρατική βία σε αντικείμενο δήθεν «πολιτικής ανάλυσης», να εξωραΐσουν τους δράστες ή να εύχονται περισσότερο θάνατο. Όποιος δικαιολογεί τη βία εναντίον ανθρώπων επειδή έχουν διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις δεν υπερασπίζεται τη δημοκρατία. Υπονομεύει την ίδια τη βάση της: το δικαίωμα στη ζωή, στην ελευθερία της έκφρασης και στην πολιτική συμμετοχή.
Βεβαίως, κάθε κατηγορία πρέπει να αποδεικνύεται και κάθε υπόθεση να κρίνεται από τη Δικαιοσύνη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η κοινωνία οφείλει να ανέχεται τη δημόσια αποθέωση της τρομοκρατίας ή τις απειλές εναντίον θυμάτων και οικογενειών. Η ελευθερία του λόγου δεν αποτελεί ασπίδα για απειλές, προτροπές σε βία ή πανηγυρισμούς για τον θάνατο.
Η υποψηφιότητα ως δημοκρατική απάντηση
Γι’ αυτό ακριβώς η Αφροδίτη Νέστορα πρέπει να έχει τη δυνατότητα —αν το επιλέξει η ίδια— να κατέβει στις εκλογές. Όχι για να εκμεταλλευτεί την τραγωδία της, αλλά για να αποδείξει ότι οι τρομοκράτες δεν κατάφεραν να επιβάλουν τη σιωπή τους.
Η πολιτική επιστροφή της θα μπορούσε να αποτελέσει μια συμβολική αλλά και ουσιαστική ήττα της τρομοκρατίας: μια γυναίκα που δέχθηκε επίθεση επειδή συμμετείχε στη δημόσια ζωή να επιλέγει να συνεχίσει να συμμετέχει, να μιλά και να διεκδικεί την ψήφο των πολιτών. Η απόφαση, φυσικά, ανήκει στην ίδια. Η κοινωνία, όμως, οφείλει να της εξασφαλίσει το δικαίωμα να την πάρει χωρίς εκφοβισμό.
Μια ψήφος υπέρ της Αφροδίτης Νέστορα δεν θα είναι ψήφος υπέρ του μίσους ή της εκδίκησης. Θα είναι ψήφος υπέρ της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δημοκρατικής ομαλότητας. Θα είναι επιλογή απέναντι σε όσους θέλουν να επιβάλουν τις απόψεις τους με φωτιά, απειλές και αίμα.
Η απάντηση είναι η δημοκρατία
Η μνήμη της Βάγιας Νέστορα απαιτεί αλήθεια και Δικαιοσύνη. Η Αφροδίτη Νέστορα αξίζει σεβασμό, στήριξη και πλήρη ελευθερία να αποφασίσει η ίδια για το πολιτικό της μέλλον. Και η πολιτεία οφείλει να προστατεύσει κάθε πολίτη από την τρομοκρατία, ανεξάρτητα από την πολιτική του τοποθέτηση.
Δεν είμαστε με εκείνους που καίνε, απειλούν και σκορπούν τον φόβο. Είμαστε με την Αφροδίτη Νέστορα, με την οικογένειά της και με κάθε άνθρωπο που refuses να υποκύψει στη βία. Είμαστε με τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και το δικαίωμα να διαφωνούμε χωρίς να κινδυνεύει η ζωή μας.
Αν η Αφροδίτη Νέστορα επιλέξει να είναι υποψήφια, η συμμετοχή της θα στείλει ένα καθαρό μήνυμα:Η τρομοκρατία δεν θα αποφασίσει ποιοι θα πολιτεύονται. Τα διαδικτυακά τρολ δεν θα φιμώσουν τα θύματα. Και η δημοκρατία δεν θα παραδώσει την τύχη της σε εκείνους που λατρεύουν τον φόβο και το αίμα.
