Λίγο Μουντιάλ… που δεν έχουμε ως τώρα φιλοξενήσει στην στήλη

Αρχίζω από την ευχάριστη έκπληξη ως τώρα που είναι η Νορβηγία.
Αξιοσημείωτο ποδοσφαιρικό DNA εν δράσει!
Το 1994, οι Έρικ Θόρστβεντ, Άλφ-Ίνγκε Χάαλαντ και Γκόραν Σόρλοθ εκπροσώπησαν τη Νορβηγία στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Τώρα οι γιοι τους – Κρίστιαν Θόρστβεντ, Έρλινγκ Χάαλαντ και Αλεξάντερ Σόρλοθ – κάνουν το ίδιο το 2026.
Η επόμενη γενιά τους ξεπέρασε και πάει ίσως για ψηλά.
Το δεύτερο που θέλω να επισημάνω έχει να κάνει με τους έγχρωμους της Ελβετίας.
Αν άραγε έμπαιναν παράνομα ως λαθρομετανάστες αυτά τα παιδιά θα τα δεχόταν;
Στα θετικά θα βάλω τους Άγγλους που μου άρεσαν πολύ στο ματς με το μαχητικό Μεξικό που στάθηκε άτυχο και οι οποίοι μου έβαλαν ιδέες…
Όταν έμειναν με δέκα,έδωσαν ρεσιτάλ στα αμυντικά καθήκοντα και στην αμυντική τακτική.
Και βέβαια το τέλος του Ρονάλντο μετά την νίκη των γειτόνων χτες βράδυ αφού σχεδόν αδύνατον να τον δούμε στο επόμενο.
Θα θυμόμαστε ότι βασικά τον γνωρίσαμε με ήττες από την Εθνική μας ομάδα το 2004 στην Πορτογαλία και με ήττα στο τέλος στο Μουντιάλ του 2026.
Στα συν μιας από τις καλύτερες διοργανώσεις είναι τα εντυπωσιακά και γεμάτα γήπεδα.
Σε γενικές γραμμές,αγωνιστικά, το τουρνουά έχει ξεπεράσει τις αρχικές προσδοκίες.
Θα θυμάμαι το πράσινο Ακρωτήρι που ήταν εκπληκτικό,καθώς και την μεγάλη ανατροπή στο Βέλγιο Σενεγάλη.
Ο ρυθμός είναι υψηλός, οι τακτικές ιδέες πολλές και το χάσμα Ευρώπης–υπόλοιπου κόσμου δείχνει μικρότερο απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, παρότι οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι παραμένουν συνολικά το σημείο αναφοράς.
Ας ελπίσουμε στο επόμενο να δούμε και την Εθνική μας ομάδα.
Ποδοσφαιρικός Politicantis