Politica 89.8
Διπλάσιος κίνδυνος θανάτου για τους αδύνατους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργείο
Οι λιποβαρείς ασθενείς αντιμετωπίζουν σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν έπειτα από επείγουσα γενική χειρουργική επέμβαση, σε σύγκριση με ασθενείς φυσιολογικού ή αυξημένου σωματικού βάρους, διαπιστώνει αμερικανική μελέτη. Αυξημένο κίνδυνο αντιμετωπίζουν επίσης οι ασθενείς με υψηλό δείκτη ευπάθειας, ο οποίος μετρά τη γενική κατάσταση υγείας των ηλικιωμένων.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο εύρημα ήταν ότι οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να αντέξουν την επέμβαση και να επιστρέψουν στο σπίτι αντί να εισαχθούν σε κέντρο αποκατάστασης. Αυτό ισχύει για άτομα με δείκτη μάζας σώματος μέχρι 40. Πέρα από αυτό το επίπεδο, η προστατευτική δράση εξαφανιζόταν.
Επιπλέον, η θετική επίδραση της παχυσαρκίας χανόταν σε ασθενείς που ήταν παχύσαρκοι και ταυτόχρονα είχαν υψηλό δείκτη ευπάθειας, ο οποίος μετρά μεταξύ άλλων την ταχύτητα βάδισης και τα χρόνια νοσήματα.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι οι ασθενείς που ταυτόχρονα λιποβαρείς και ευπαθείς έχουν τις χειρότερες εκβάσεις» δήλωσε η Έλεν Κον του Πανεπιστημίου του Σικάγο, επικεφαλής της μελέτης που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Χειρουργών.
«Διαπιστώσαμε επίσης ότι η ευπάθεια μειώνει τη θετική επίδραση του “παράδοξου της παχυσαρκίας” — την παρατήρηση ότι οι ασθενείς που είναι υπέρβαροι, αλλά όχι σε ακραίο βαθμό παχύσαρκοι, τείνουν να έχουν καλύτερες εκβάσεις. Αυτή η προστατευτική επίδραση χάνεται όταν ένας ασθενής είναι ευπαθής» ανέφερε η ερευνήτρια.
Δείγμα 330.000 ασθενών
Χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων ACS NSQIP, η οποία δημιουργήθηκε για τη βελτίωση της χειρουργικής φροντίδας στα αμερικανικά νοσοκομεία, οι ερευνητές εξέτασαν όλα τα άτομα 18 ετών και άνω που υποβλήθηκαν σε επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις μεταξύ 2019 και 2024.
Η ανάλυση επέτρεψε στους ερευνητές να αξιολογήσουν τη σχέση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος και του βαθμού ευπάθειας για εκβάσεις όπως ο θάνατος, η διάρκεια νοσηλείας και τα ποσοστά επανεισαγωγής στο νοσοκομείο 30 ημέρες μετά την αρχική εισαγωγή.
Η ευπάθεια αξιολογήθηκε σε κλίμακα από ένα έως πέντε, όπου το ένα αντιστοιχούσε σε ασθενείς που είχαν μία συννοσηρότητα, όπως ο διαβήτης ή η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, και το πέντε σε ασθενείς που είχαν πέντε νοσήματα και παρουσίαζαν σοβαρή ευπάθεια.
Από τους περίπου 334.000 συμμετέχοντες, λίγο περισσότεροι από ένας στους τρεις (37,6%) ήταν υπερβολικά αδύνατοι.
Οι ασθενείς αυτοί αντιμετώπιζαν κίνδυνο θανάτου αυξημένο κατά 92% σε συγκριτικά με τα μη ευπαθή άτομα κανονικού βάρους.
Άντίθετα, οι παχύσαρκοι ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος μέχρι 40 ήταν 27 έως 40 τοις εκατό λιγότερο πιθανό να χάσουν τη ζωή τους.
Ο δε υψηλός δείκτης ευπάθειας διαπιστώθηκε ότι συνδέεται με αύξηση του κινδύνου θανάτου κατά 59%.
«Παρόλο που η μελέτη μας επικεντρώθηκε στους λιποβαρείς και ευπαθείς ασθενείς, εκπλαγήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς είχαν καλύτερες εκβάσεις», δήλωσε ο Τζάστιν Σ. Χατσιμοντζί του Πανεπιστημίου του Σικάγο.
Η δρ Κον τόνισε από την πλευρά της ότι οι παράγοντες κινδύνου που αναγνωρίστηκαν είναι αντιμετωπίσιμοι.
«Όσον αφορά τους ηλικιωμένους ασθενείς, είναι σημαντικό να επικεντρωνόμαστε σε όσα μπορούμε να επηρεάσουμε: τη διατροφή, την κάλυψη των αναγκών σε πρωτεΐνη, την υγεία των οστών και τις βιταμίνες», είπε.
«Η διατήρηση της καλής υγείας μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στις εκβάσεις από ό,τι οι άλλες συννοσηρότητες που συνθέτουν τη βαθμολογία ευπάθειας. Γνωρίζουμε ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το χαμηλό σωματικό βάρος και, ως αποτέλεσμα, να πετύχουμε καλύτερη έκβαση».
Μια αδυναμία της μελέτης, αναγνωρίζουν οι ερευνητές, είναι ότι μπορεί να αποκαλύψει μόνο στατιστικές συνδέσεις, όχι όμως και αιτιώδεις σχέσεις –κάτι που σημαίνει ό,τι, θεωρητικά, οι διαφορές που παρατηρήθηκαν μεταξύ επιμέρους ομάδων μπορεί να οφείλονται σε άλλους, προς το παρόν άγνωστους παράγοντες.
in.gr
