Χρήστος Κώνστας

Η συζήτηση για το νέο γήπεδο του ΟΦΗ έχει πλέον περάσει σε ένα πολύ πιο δύσκολο επίπεδο.Η περιοχή -αν και με ανορθόδοξο τρόπο-δείχνει να έχει επιλεγεί και η τοποθεσία Κορώνη Μαγαρά βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του σχεδιασμού.

Στα 250 ευρώ η ετήσια επιβάρυνση ενός νοικοκυριού στο Ηράκλειο, έναντι 167 ευρώ στην Αθήνα και 141 ευρώ στη Λάρισα ,σχεδόν πενταπλάσια χρέωση από το Αμάρι και τεράστιες αποκλίσεις ακόμη και..

Το νέο γήπεδο του ΟΦΗ έπαψε πλέον να είναι απλώς μια ευχή, μια μακέτα ή μια συζήτηση για το απώτερο μέλλον. Για πρώτη φορά αρχίζουν να μπαίνουν πάνω στο τραπέζι αριθμοί, εκτάσεις, χρήματα, ιδιοκτησιακές απαιτήσεις, χρηματοδοτικά σενάρια και –το σημαντικότερο– συγκεκριμένα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν.

Υπάρχουν στιγμές που μία φράση μπορεί να δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από όσα επιχειρεί να απαντήσει. Μία τέτοια φράση ακούστηκε από τον Αντιδήμαρχο Αθλητισμού του Δήμου Ηρακλείου και Πρόεδρο της Ανάπτυξης Αθλητισμού Ηρακλείου Γιάννη Τσαπάκη, όταν αναφερόμενος στα έργα που έχει πραγματοποιήσει η ΠΑΕ ΟΦΗ στο Παγκρήτιο Στάδιο δήλωσε:«Οι εργασίες συνεχίζονται, αλλά σίγουρα ο ΟΦΗ έχει δαπανήσει πάνω από 500 χιλιάδες ευρώ, ίσως να έφτασε και τις 700».

Η δημόσια αντιπαράθεση γύρω από το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ που παρουσίασε χθες ο Αλέξης Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη, έχει ήδη εγκλωβιστεί σε δύο εύκολες βεβαιότητες.

Υπάρχει ένα ερώτημα που στην Ελλάδα αποφεύγουμε συστηματικά να θέσουμε όταν η συζήτηση αφορά τις μεγάλες ποδοσφαιρικές ή μπασκετικές ομάδες: Γιατί ο Έλληνας φορολογούμενος πρέπει να χρηματοδοτεί εγκαταστάσεις και έργα από τα οποία τελικά ωφελούνται ιδιωτικές αθλητικές εταιρείες και ισχυροί επιχειρηματίες;

Υπάρχουν έργα που δεν χωρούν εύκολα στο δίπολο «ναι ή όχι». Και η σχεδιαζόμενη παρέμβαση στον κόλπο του Δερματά και δυτικά του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.

Η αποκλιμάκωση του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι αναμφίβολα μια καλή είδηση. Είναι, όμως, ολόκληρη η εικόνα αυτή που παρουσιάζει η κυβέρνηση; Ή πίσω από την εντυπωσιακή καμπύλη που δείχνει το..

Υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο η καθυστέρηση παύει να είναι καθυστέρηση. Γίνεται αποτυχία. Και στην περίπτωση του Σταδίου Ελευθερίας στο Ηράκλειο, αυτό το σημείο έχει προ πολλού ξεπεραστεί…

Η πρόσφατη πρωτοβουλία του Δήμου Ηρακλείου να περιφράξει το πρώην ξενοδοχείο «Μίνως» στην οδό 25ης Αυγούστου με μεγάλες εκτυπώσεις έργων από τη συλλογή της Δημοτικής Πινακοθήκης αποτελεί αναμφίβολα μια ευχάριστη εικόνα.

Στις 3 Μαρτίου 2026 η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ανακοίνωσε την απόκτηση ποσοστού 9,71% στην ΕΥΔΑΠ μέσω της εταιρείας Urban Services. Στις 19 Μαρτίου 2026 ακολούθησε και δεύτερο πακέτο αγοράς, επίσης μέσω της Urban Services, το οποίο ανέβασε το μερίδιο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στην ΕΥΔΑΠ στο 12,76%. Επισήμως μέχρι σήμερα αυτή είναι η συμμετοχή της εταιρείας.Ωστόσο, δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το ποσοστό αυτό αυξάνεται.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2026 το Στάδιο Ελευθερίας έκλεισε. Αθλητές και σωματεία κλήθηκαν να εγκαταλείψουν άρον-άρον τη φυσική τους έδρα, γιατί –όπως τους διαβεβαίωναν– ξεκινούσε ένα έργο που θα ολοκληρωνόταν γρήγορα..

Ίσως είναι ο μοναδικός ελληνικός όρος που μπορεί να ακουστεί αυτούσιος σε ξένες δημοσιογραφικές αναλύσεις, όταν περιγράφεται η ελληνική πολιτική πραγματικότητα , και να γίνεται πλήρως κατανοητός από όλους τους ξενόγλωσσους της υφηλίου.

Συμπληρώνεται ένας μήνας από την εφαρμογή του νέου μικτού μοντέλου καθαριότητας στον Δήμο Ηρακλείου, μιας επιλογής που αποτέλεσε ίσως τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση της δημοτικής αρχής στον συγκεκριμένο τομέα. Για πρώτη..

Στις 8 Ιουνίου, αρκετές ημέρες πριν την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου του κ.Σάλλα, είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο,βάσει των αποσπασμάτων που είχαν προδημοσιευθεί για τις ανάγκες διαφήμισης του. Ο τίτλος του..

“il tartan si sta sfilacciando” θα αναφωνούσαν οι Ιταλοί αν ότι συνέβη στο Παγκρήτιο Στάδιο συνέβαινε στο Stadio Olimpico της Ρώμης.

Τώρα που τελείωσε το ντοκιμαντέρ “στο χιλιοστό” έσβησαν τα φώτα του στούντιο και ολοκληρώθηκαν οι δραματοποιημένες σκηνές με τους «κακούς Ευρωπαίους», τους «εκβιασμούς» και τις «ηρωικές διαπραγματεύσεις», ας αφήσουμε για λίγο τη μυθολογία και ας επιστρέψουμε στα έγγραφα.

Υπάρχουν στιγμές που η δημόσια συζήτηση αγγίζει τα όρια της ιστορικής αμνησίας. Μία από αυτές είναι όταν πρωταγωνιστές μιας ολόκληρης εποχής εμφανίζονται ως ουδέτεροι παρατηρητές των γεγονότων που οι ίδιοι συνέβαλαν να διαμορφωθούν.

Απο την πεζοδρόμηση της 25ης Αυγούστου μέχρι σήμερα έχουν περάσει απο τη Λότζια τρεις Δήμαρχοι με πέντε συνολικά δημοτικές αρχές( οι δύο τελευταίες Κουράκη, οι δύο Λαμπρινού και η τρέχουσα Καλοκαιρινού)

Το νομικό μας σύστημα προβλέπει οτι ακόμη και οι καταδικασμένοι σε ισόβια ,πρακτικά εκτίουν ποινή εως 25 έτη.Στο πολιτικό μας σύστημα όμως, η ¨ισοβιότητα¨ είναι έννοια που καθορίζεται απο πολιτικές..

Υπάρχουν έργα που καθυστερούν. Και υπάρχουν έργα που μοιάζουν καταδικασμένα να σκοντάφτουν διαρκώς πάνω στις ίδιες παθογένειες.Το Στάδιο Ελευθερίας στο Ηράκλειο φαίνεται πως ανήκει πλέον στη δεύτερη κατηγορία.

Το κυριότερο- και ίσως χειρότερο- είναι ότι οι Ηρακλειώτες έχουν σταδιακά εξαναγκαστεί να χαμηλώσουν τον πήχη των απαιτήσεών τους. Να θεωρούν επιτυχία τα αυτονόητα. Να πανηγυρίζουν όχι για μια σύγχρονη πόλη, αλλά επειδή απλώς λειτουργούν τα βασικά. Επειδή μαζεύτηκαν τα σκουπίδια. Επειδή έκλεισε μια λακκούβα. Επειδή φωτίστηκε ένας δρόμος. Επειδή αποφεύχθηκε μια ακόμη κατάρρευση.

Η πολιτική σκηνή βρίσκεται σε τροχιά αποσταθεροποίησης. Οι νέες -και όχι νέα- δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ένα ακόμα επεισόδιο. Είναι ο καταλύτης που ενεργοποιεί μια αλυσίδα εξελίξεων με απρόβλεπτες συνέπειες.

Κατά καιρούς,η αλήθεια είναι όχι συχνά, ίσως μετρημένες οι φορές στα δάχτυλα τους ενός χεριού, ο Δήμος Ηρακλείου επικοινωνεί προσπάθειες απομάκρυνσης αντικειμένων από τους δρόμους. Τις γνωστές και ως “καβάτζες” που αποτελούν το “εργαλείο” παράνομης εξασφάλισης μόνιμης θέσης στάθμευσης σε δημόσια-δημοτική οδό. 

Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια ζωή που η κριτική δεν είναι απλώς δικαίωμα. Eίναι υποχρέωση. Και υπάρχουν και εκείνες οι στιγμές που η πραγματικότητα δικαιώνει την επιμονή σε αυτή την κριτική. Μία τέτοια περίπτωση είναι και η υπόθεση των οπτικών ινών στο Ηράκλειο.

Υπάρχουν έργα που απογυμνώνονται από την κακή τύχη. Και υπάρχουν και έργα που απογυμνώνονται από επιλογές. Το φράγμα Αποσελέμη δεν ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Εκεί όπου η υποβάθμιση δεν είναι ατύχημα, αλλά αποτέλεσμα συστηματικών αποφάσεων, διοικητικής αδράνειας και μιας κουλτούρας συγκάλυψης στον Οργανισμό Ανάπτυξης Κρήτης.

Για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι, ο Δήμος Ηρακλείου φαίνεται να αφήνει την πλατεία 18 Άγγλων να λειτουργεί σε καθεστώς πλήρους αναρχίας. Όχι επειδή το πρόβλημα είναι άγνωστο. Όχι επειδή δεν υπάρχουν..

Οι δημοσιογράφοι οφείλουμε να ασκούμε κριτική στην εξουσία. Να επισημαίνουμε κενά, παραλείψεις, αστοχίες, ακόμη και λαθροχειρίες.

Στο Ηράκλειο συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Μια ολόκληρη πόλη έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο χωρίς κανόνες, χωρίς ευθύνη, χωρίς τιμωρία. Οι δρόμοι σκάβονται, χαράσσονται και εγκαταλείπονται σαν να μην κατοικεί κανείς εδώ,..

Έγιναν αλλαγές στο δημοτικό σχήμα του Ηρακλείου. Βαρύς ανασχηματισμός, βαριά χαρτοφυλάκια που άλλαξαν χέρια, δύο αποχωρήσεις, μία νέα είσοδος. Στα χαρτιά, μια εικόνα επιτελικής ανασύνταξης. Στην ουσία, όμως, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: τι πραγματικά αλλάζει;

Σήμερα, 9 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς, στην Ελλάδα θα έπρεπε να μοιάζει περισσότερο με εθνική επέτειο ντροπής.

Η πρόσφατη απόφαση του ESM και του EFSF να δώσουν στην Ελλάδα «παραίτηση» από την υποχρέωση αναλογικής πρόωρης αποπληρωμής προς τους δύο ευρωπαϊκούς μηχανισμούς παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως μια μεγάλη επιτυχία που ανοίγει τον δρόμο για μια νέα, τρίτη πρόωρη αποπληρωμή δανείων του πρώτου μνημονίου (GLF) ύψους 5,29 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η πρόσφατη απόφαση της Δημοτικής Αρχής να αυξήσει τα δημοτικά τέλη από το 1,05 ευρώ στο 1,50 ευρώ ανα τ.μ – μια θεαματική αύξηση σχεδόν 43% – προκάλεσε την αναμενόμενη πολιτική αντιπαράθεση. Και δικαίως. Κάθε αύξηση που αγγίζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ελαφρά τη καρδία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που τα νοικοκυριά στενάζουν.

Το μακελειό στα Βορίζια δεν ξύπνησε μόνο μνήμες αίματος,ανέσυρε και μια πραγματικότητα που παραμένει σταθερά θαμμένη κάτω από τον μύθο του «οπλισμένου άντρα – τιμωρού»: τον ρόλο της γυναίκας στη βεντέτα.

  Το Ηράκλειο είναι –παραδόξως– η μεγαλύτερη πόλη της χώρας με τις λιγότερες δημόσιες και δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις. Αυτό δεν είναι υπερβολή· είναι γεγονός. Κι εκείνες που υπάρχουν, είτε υπολειτουργούν..

  Υπάρχουν φορές που μια σωστή απόφαση μπορεί αν σε γεμίσει με πικρία. Γιατί δεν θα έπρεπε να είχε χρειαστεί ποτέ. Η απόφαση του Δήμου Ηρακλείου να τοποθετήσει οκτώ φύλακες..

Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τη σιωπή του Μνημείου ,κινδυνεύει όταν η εξουσία αποφασίζει ποια φωνή χωράει μπροστά του.

Iδρύθηκε για να υπηρετήσει τον αθλητισμό, να στηρίξει τις δημοτικές εγκαταστάσεις, να δώσει ζωή σε Παγκρήτιο Στάδιο και στα κλειστά Γυμναστήρια Ν.Αλικαρνασού και Πατελών.Σήμερα, η Ανάπτυξη Αθλητισμού Ηρακλείου Α.Ε. ΟΤΑ μοιάζει να..

Τρία χρόνια τώρα, το Στάδιο Ελευθερίας έμοιαζε με ανοιχτή πληγή. Ο νέος τάπητας που στρώθηκε τότε με τυμπανοκρουσίες κράτησε… όσο ένας μισός αγωνιστικός κύκλος: σε λιγότερο από έξι μήνες από την παράδοση άρχισαν να εμφανίζονται εκτεταμένες αστοχίες , αποκολλήσεις, «φούσκες», ανωμαλίες που έκαναν την προπόνηση επικίνδυνη και τους αγώνες αδύνατους.

Για δέκα ολόκληρες ημέρες, το Παγκρήτιο Στάδιο είχε μετατραπεί σε ¨ναρκοπέδιο¨ για αθλητές και παιδιά. Καλώδια απλωμένα στο ταρτάν, σιδηροκατασκευές να «τρώνε» τον πρώτο διάδρομο και προπονήσεις να συνεχίζονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα.