Politica 89.8
Γ.Κουτσομύτης: «Δεν πρόκειται για απλά ρουσφέτια αλλά για καταδολίευση εις βάρος της Ε.Ε και οικονομικά εγκλήματα – Σαφείς οι ευθύνες του πρωθυπουργού»
Μέσα σε ένα πολιτικό τοπίο που μοιάζει να μετακινείται κάτω από το βάρος αποκαλύψεων και δικογραφιών, η συζήτηση για τα όρια της πολιτικής ευθύνης και τη λειτουργία του κράτους επανέρχεται με ένταση.
Ο πολιτικός αναλυτής Γιάννης Κουτσομύτης, μιλώντας στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: αυτό που εξελίσσεται δεν είναι μια ακόμη ιστορία «ρουσφετιών», αλλά μια υπόθεση με σαφή χαρακτηριστικά οικονομικού εγκλήματος και ευρωπαϊκής διάστασης. Με αιχμηρό λόγο, αποδομεί τις κυβερνητικές εξηγήσεις και θέτει ευθέως ζήτημα πολιτικής και θεσμικής ευθύνης.
Από το «ρουσφέτι» στο ποινικό αδίκημα
Ο Γιάννης Κουτσομύτης επισημαίνει ότι η προσπάθεια να ενταχθεί η υπόθεση στη γνωστή ελληνική πρακτική του ρουσφετιού αποτελεί, ουσιαστικά, μια επικοινωνιακή υποβάθμιση της πραγματικότητας. Όπως τονίζει, δεν πρόκειται για εξυπηρετήσεις ή μεταθέσεις «με ένα τηλέφωνο», αλλά για συστηματική αλλοίωση στοιχείων και παράνομη εκταμίευση ευρωπαϊκών πόρων.
Κατά την εκτίμησή του, μιλάμε για «καταδολίευση ευρωπαϊκών θεσμών και διαδικασιών» και για πράξεις που συνιστούν καθαρά ποινικά αδικήματα. Η διάκριση αυτή δεν είναι απλώς νομική, αλλά βαθιά πολιτική: μετατρέπει μια παθογένεια δεκαετιών σε υπόθεση δικαιοσύνης και ενδεχόμενων ευθυνών με ευρωπαϊκές προεκτάσεις.
Η ευθύνη της κυβέρνησης και το ερώτημα της γνώσης
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται ως προς τον ρόλο της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού. Ο πολιτικός αναλυτής θέτει το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να υπήρχαν καταγγελίες, υπομνήματα και ενδείξεις για όσα συνέβαιναν και να μην υπήρξε έγκαιρη παρέμβαση.
Κατά τον ίδιο, η επίκληση του ότι «το ρουσφέτι δεν εφευρέθηκε το 2019» δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση, αλλά αντίθετα ενισχύει το ερώτημα: γιατί επί έξι και πλέον χρόνια δεν αντιμετωπίστηκε μια γνωστή παθογένεια; Η ύπαρξη γνώσης χωρίς δράση, αφήνει –όπως υποστηρίζει– σαφές αποτύπωμα πολιτικής ευθύνης.
Κυβερνητική σταθερότητα με πολιτική φθορά
Στο επίπεδο της πολιτικής αντοχής, ο Γιάννης Κουτσομύτης εκτιμά ότι η κυβέρνηση δύσκολα θα καταρρεύσει πριν τη λήξη της θητείας της, τοποθετώντας τις εκλογές χρονικά την άνοιξη του 2027. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι η σταθερότητα αυτή δεν σημαίνει απουσία κρίσης.
Αντίθετα, περιγράφει μια κυβέρνηση που λειτουργεί υπό «πολιτική τρικυμία», με σοβαρές ενδείξεις εις βάρος βουλευτών και με ένα βαρύ θεσμικό φορτίο. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν διαγραφές, παρά τις καταγγελίες, αποδίδεται –σύμφωνα με τον ίδιο– στον φόβο απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, γεγονός που εντείνει το πολιτικό πρόβλημα.
Βουλευτές υπό σκιά και κρίση νομιμοποίησης
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο ζήτημα της λειτουργίας της Βουλής υπό αυτές τις συνθήκες. Με περίπου 20 βουλευτές να βρίσκονται αντιμέτωποι με αιτήματα άρσης ασυλίας, τίθεται –όπως λέει– ένα σοβαρό ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης.
Ο ίδιος θέτει ευθέως το ερώτημα: πώς μπορεί να νομοθετεί μια κυβέρνηση όταν σημαντικό μέρος της κοινοβουλευτικής της ομάδας είναι πολιτικά αποδυναμωμένο; Οι βουλευτές αυτοί, σημειώνει, είναι ουσιαστικά «πολιτικά απονομιμοποιημένοι» στο να ασκούν ενεργό κοινοβουλευτικό έργο, γεγονός που δημιουργεί ένα ιδιότυπο θεσμικό έλλειμμα.
Αντιπολίτευση, εκλογές και ο παράγοντας των νέων κομμάτων
Στο πεδίο της αντιπολίτευσης, ο Γιάννης Κουτσομύτης αναγνωρίζει ότι υπάρχει αυξανόμενη πίεση για πρόωρες εκλογές, ωστόσο κρατά επιφυλάξεις για το κατά πόσο αυτό αποτελεί ουσιαστική στρατηγική ή επικοινωνιακή τακτική.
Στέκεται ιδιαίτερα στον παράγοντα των νέων πολιτικών σχηματισμών, επισημαίνοντας ότι ενδεχόμενες κινήσεις από τον Αλέξη Τσίπρα ή την Μαρία Καρυστιανού ενδέχεται να αναδιατάξουν τον χώρο, όχι απαραίτητα εις βάρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά σίγουρα περιορίζοντας τη δυναμική του.
Το πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα με την ανάλυσή του, είναι ένας περαιτέρω κατακερματισμός της αντιπολίτευσης, εξέλιξη που τελικά λειτουργεί υπέρ της κυβερνητικής παράταξης.
Ο κ.Κουτσομύτης αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιτάχυνσης εξελίξεων μόνο εφόσον προκύψουν νέα, επιβαρυντικά στοιχεία είτε για την υπόθεση είτε για άλλες, όπως εκείνη των υποκλοπών. Μέχρι τότε, το πολιτικό σύστημα φαίνεται να βαδίζει σε μια περίοδο παρατεταμένης έντασης, με την κυβέρνηση να διατηρεί τη συνοχή της, αλλά με εμφανή σημάδια φθοράς.
