Politica 89.8
Η. Παπαγεωργιάδης: «Το “Σπίτι μου” ήταν η καταστροφικότερη πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τη στεγαστική κρίση – Εκτίναξε τις τιμές στα “χρέπια”»
Σφοδρή κριτική στη μέχρι σήμερα κυβερνητική πολιτική για τη στεγαστική κρίση και ιδιαίτερα στα προγράμματα «Σπίτι μου» άσκησε ο επενδυτής και αναλυτής Ηλίας Παπαγεωργιάδης, μιλώντας στον Politica 89.8, στον Χρήστο Κώνστα και στην εκπομπή «Καθαρά Πολιτικά», υποστηρίζοντας ότι η παρέμβαση που σχεδιάστηκε για να διευκολύνει τους νέους να αποκτήσουν κατοικία κατέληξε, στην πράξη, να τροφοδοτεί την έκρηξη των τιμών ακριβώς στα παλαιότερα και χαμηλότερης ποιότητας ακίνητα.
Ο κ. Παπαγεωργιάδης ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός, χαρακτηρίζοντας το «Σπίτι μου» ως μία από τις πλέον καταστροφικές παρεμβάσεις στην αγορά κατοικίας, επειδή –όπως εξήγησε– διοχέτευσε μαζικά νέα ζήτηση σε μια αγορά με ελάχιστη προσφορά και ταυτόχρονα περιόρισε τους δικαιούχους σε συγκεκριμένες κατηγορίες παλαιών ακινήτων. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν να εκτοξευθούν οι τιμές των «χρεπιών» και στη συνέχεια, σαν χιονοστιβάδα, να συμπαρασύρουν προς τα πάνω ολόκληρη την αγορά αγοράς και ενοικίασης κατοικίας.
Παράλληλα, αμφισβήτησε ευθέως την αποτελεσματικότητα των οριζόντιων περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, επισημαίνοντας ωστόσο ότι σε περιοχές όπως το Ηράκλειο, τα Χανιά και η Κέρκυρα υπάρχουν πράγματι ενδείξεις ιδιαίτερα υψηλής συγκέντρωσης Airbnb που δικαιολογούν μια διαφορετική, τοπική προσέγγιση. Η κεντρική του θέση ήταν σαφής: η στεγαστική κρίση δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί κυνηγώντας ιδιοκτήτες ή Airbnb, αλλά ανοίγοντας τα εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα που παραμένουν σήμερα εκτός αγοράς.
«Το “Σπίτι μου” θα μείνει στην ιστορία ως το πιο καταστροφικό πρόγραμμα»
Το πιο σκληρό μέρος της κριτικής του κ. Παπαγεωργιάδη αφορούσε το πρόγραμμα «Σπίτι μου». Όπως τόνισε, η αρχική πρόθεση να στηριχθούν οι νέοι ήταν σωστή, αλλά ο σχεδιασμός του προγράμματος προκάλεσε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
«Η πρόθεση ήταν πολύ καλή, να βοηθήσουμε τους νέους. Το πιστεύω, το έχω δει να δουλεύει στη Ρουμανία. Βάλαμε όμως τόσους περιορισμούς και τόσο πολύ το ελέγξαμε, επιτρέψαμε μόνο σε συγκεκριμένα παλιά ακίνητα, αυτά που λέω εγώ “χρέπια”, να γίνεται η αγοραπωλησία», ανέφερε.
Και περιέγραψε με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τι, κατά την άποψή του, συνέβη στην αγορά:
«Πήραμε τα χρέπια και αυτά είχαν ενδιαφερόμενους, ας πούμε στο Ηράκλειο, 100 σπίτια και είχαν από 80-120 ενδιαφερόμενους. Και ξαφνικά εμφανίστηκαν 2.000 ενδιαφερόμενοι, γιατί μόνο αυτά μπορούσαν να πάρουν με δάνειο. Οπότε εκτοξεύσαμε τις τιμές για τα χρέπια. Και ένα σπίτι το οποίο ήταν σε κακή κατάσταση και είχε 60-80 χιλιάδες, έφτασε 120-140-150 χιλιάδες. Τεχνητά».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμη και το πλεονέκτημα του χαμηλότερου επιτοκίου εξανεμίστηκε για αρκετούς αγοραστές εξαιτίας της τεράστιας αύξησης της ίδιας της τιμής του ακινήτου.
«Αυτός ο χριστιανός που πήρε αυτό το σπίτι, το πήρε με δάνειο με το καλύτερο επιτόκιο, αλλά το πλήρωσε 50%, 80% και 100% περισσότερο. Δεν κέρδισε πολλά», σημείωσε, για να καταλήξει σε έναν εξαιρετικά βαρύ χαρακτηρισμό:
«Άρα το πρόγραμμα “Σπίτι μου” τελικά όχι απλά δεν βοήθησε, δημιούργησε περισσότερα προβλήματα στην αγορά. Το πρόγραμμα “Σπίτι μου” θα μείνει στην ιστορία ως το πιο καταστροφικό πρόγραμμα που εφάρμοσε ποτέ η ελληνική κυβέρνηση, με τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που προσδοκούσε. Θέλαμε να πάμε μπροστά και πήγαμε πίσω».
«Λειτούργησε σαν χιονοστιβάδα και εκτόξευσε τα ενοίκια»
Ο Ηλίας Παπαγεωργιάδης συνέδεσε μάλιστα ευθέως την αύξηση των τιμών πώλησης που προκλήθηκε, κατά την εκτίμησή του, από το πρόγραμμα με τη γενικότερη άνοδο των ενοικίων.
«Αν το χρέπι που είχε 60-80 χιλιάδες και νοικιαζόταν, λέω εγώ, με 300 ευρώ τον μήνα, τώρα κάνει 150 χιλιάδες, αυτομάτως ο ιδιοκτήτης δεν το νοικιάζει άλλο με 300. Αν το χρέπι έχει πάει στα 600-700 ευρώ, τότε τα πιο καλά σπίτια πάνε κι αυτά παραπάνω. Οπότε αυτό λειτούργησε ως ένα είδος χιονοστιβάδας για όλη την αγορά».
Για τον ίδιο, αυτό αποτυπώνει και το θεμελιώδες λάθος της στεγαστικής πολιτικής των τελευταίων ετών: αντί η Πολιτεία να αυξάνει την προσφορά κατοικιών, ενισχύει διαρκώς τη ζήτηση σε μία αγορά στην οποία ήδη δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα ακίνητα.
«Εμείς πλέον τι κάνουμε από το 2018-2019 μέχρι και φέτος; Αντί να μεγαλώνουμε την προσφορά και να βάζουμε σπίτια στην αγορά, μεγαλώνουμε τη ζήτηση σε μια αγορά που δεν έχει ακίνητα. Είναι τρελό. Δεν έχει λογική αυτό το πράγμα που κάνουμε».
«Ναι στο “Σπίτι μου 3”, αλλά χωρίς να ξανακάνουμε τα ίδια λάθη»
Παρά τη σφοδρή κριτική του, ο κ. Παπαγεωργιάδης δεν απέρριψε την προοπτική ενός νέου «Σπίτι μου 3». Προειδοποίησε όμως ότι εάν επαναληφθούν οι ίδιοι περιορισμοί, «το αποτέλεσμα θα παραμείνει το ίδιο και χειρότερο».
Η δική του πρόταση είναι να ανοίξει δραστικά η περίμετρος του προγράμματος και να μπορούν να χρηματοδοτούνται τόσο παλαιά όσο και νεότερα ακίνητα.
«Να επιτραπεί λοιπόν να μπουν όλα τα σπίτια και όχι άλλο να λέμε ότι μόνο τα χρέπια. Γιατί όταν λες μόνο τα χρέπια, κάνεις τους ιδιοκτήτες των χρεπιών να ζητάνε μεγαλύτερη τιμή. Όταν χάσουν το πλεονέκτημα, θα εκλογικευτούν».
Προχώρησε μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, προτείνοντας να ενταχθούν στο πρόγραμμα ημιτελή ακίνητα, κατοικίες που απαιτούν ανακαίνιση αλλά ακόμη και η κατασκευή νέας κατοικίας σε ιδιόκτητο οικόπεδο.
«Να μπορούν να μπουν σπίτια που είναι μισοτελειωμένα, σπίτια τα οποία θέλουν ανακαίνιση για να λειτουργούν, για να ξαναχρησιμοποιηθούν. Να μπορεί ακόμα, αν ο κ. Κώνστας έχει ένα οικόπεδο, να πάρει ένα δάνειο με το πρόγραμμα αυτό, να το χτίσει και να μπει μέσα. Θέλουμε να μπουν στην αγορά σπίτια. Δεν γίνεται άλλο έτσι. Όσο περισσότερους περιορισμούς βάζουμε, τόσο το χειρότερο γίνεται και φωτογραφίζουμε συγκεκριμένα ακίνητα».
Μόλις 16 διαθέσιμα σπίτια στο Ηράκλειο με πάρκινγκ και ενοίκιο έως 500 ευρώ
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην εικόνα της αγοράς ενοικίων στο Ηράκλειο. Κατά τη διάρκεια μάλιστα της συνέντευξης στον Politica 89.8 έκανε αναζήτηση στη μεγαλύτερη, όπως είπε, πλατφόρμα ακινήτων της χώρας.
«Έβαλα το Ηράκλειο της Κρήτης. Και έβαλα ένα σπίτι που να είναι από πρώτο όροφο και πάνω, να έχει μία θέση στάθμευσης και να έχει ενοίκιο 500 ευρώ. Ξέρετε πόσες αγγελίες υπάρχουν; Είναι 16. Για ένα ολόκληρο Ηράκλειο».
Ακόμη και αφαιρώντας την προϋπόθεση της θέσης στάθμευσης, όπως είπε, τα διαθέσιμα ακίνητα ήταν μόλις 276.
«Δεν έχω βάλει καθόλου θέμα τετραγωνικών, ποιότητας κατασκευής, τίποτα. Έχουμε οδηγήσει έναν κόσμο σε μια κατάσταση τρέλας, που δεν βρίσκει σπίτια πουθενά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Έχουν μαύρα μεσάνυχτα όσοι αποφασίζουν για το στεγαστικό»
Ο κ. Παπαγεωργιάδης άσκησε σκληρή κριτική και σε όσους σχεδιάζουν τη στεγαστική πολιτική, λέγοντας ότι θα έπρεπε να υποχρεωθούν να βιώσουν προσωπικά τη διαδικασία αναζήτησης κατοικίας για να αντιληφθούν την πραγματική κατάσταση.
«Θα έπρεπε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, όλοι αυτοί που αποφασίζουν για το στεγαστικό, όλοι οι πολιτικοί και οι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, να έχουν μια υποχρέωση: μία εβδομάδα να βγουν και να ψάξουν να βρουν σπίτι, να δουν τα δεδομένα της αγοράς».
Και ήταν ακόμη πιο αιχμηρός:
«Έχουν μαύρα μεσάνυχτα. Αυτοί πάνε στα σπίτια τους, που είναι ήσυχοι και καλά, και νομοθετούν ή γενικά παίρνουν αποφάσεις για τους υπόλοιπους, σε μια αγορά όπου πραγματικά τα σπίτια είναι κλειστά και δεν υπάρχουν επιλογές».
«Χρειαζόμαστε τεράστια, όχι μεγάλη, τεράστια αύξηση της προσφοράς», υπογράμμισε.
«15.000 Airbnb και 520.000 κλειστά σπίτια στην Αττική και συζητάμε για τα Airbnb»
Ο αναλυτής επενδύσεων αμφισβήτησε παράλληλα την κεντρική θέση που έχει αποκτήσει το Airbnb στη δημόσια συζήτηση για τη στεγαστική κρίση.
«Σας λέω τα νούμερα που έχω ακριβώς για την Αττική. 15.000 Airbnb, 520.000 κλειστά σπίτια και συζητάμε εμείς για τα Airbnb. Το πρόβλημά μας δεν είναι τα Airbnb, τα οποία περισσότερο έχουν αναχθεί σε ένα είδος ταξικού πολέμου, ταξικού συμβόλου. Το χρησιμοποιούν πολλοί άνθρωποι για να εκνευρίσουν τον κόσμο που είναι θυμωμένος. Το πρόβλημά μας είναι ότι πρέπει να ανοίξουν σπίτια».
Επισήμανε, ωστόσο, ότι η εικόνα δεν είναι ίδια παντού. Στην Κρήτη και ειδικότερα στο Ηράκλειο και στα Χανιά αναγνώρισε ότι η αναλογία βραχυχρόνιων μισθώσεων προς το μέγεθος της αγοράς είναι σημαντική.
«Αν με ρωτάγατε εμένα πού θα είχε νόημα να συζητήσουμε για περιορισμούς στα Airbnb, θα σας έλεγα το Ηράκλειο, την Κέρκυρα και τρία-τέσσερα ακόμα σημεία στην Ελλάδα που πραγματικά υπάρχουν δυσανάλογα πάρα πολλά σπίτια σε αυτή την κατηγορία σε σχέση με αυτά που είναι προς μακροχρόνια μίσθωση».
Για το Ηράκλειο και τα Χανιά σημείωσε ειδικότερα ότι «είναι πολύ κοντά στο να θεωρήσουμε ότι όντως είναι πολλά», επιμένοντας όμως ότι ακόμη και η κατάργηση των Airbnb δεν συνεπάγεται αυτομάτως πτώση των ενοικίων.
«Αν σταματήσουμε τα Airbnb ακόμα και στο Ηράκλειο, δεν σημαίνει ότι θα πέσουν τα ενοίκια, αλλά θα ανέβουν οι τιμές των ξενοδοχείων. Αυτό είναι στην πράξη. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευχές».
Τι θα γίνει αν απαγορευτούν τα Airbnb
Ο κ. Παπαγεωργιάδης αμφισβήτησε και την παραδοχή ότι ένας δραστικός περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης θα οδηγήσει αυτομάτως χιλιάδες κατοικίες στη μακροχρόνια αγορά.
Όπως εξήγησε, ένα μέρος των ακινήτων που μετατράπηκαν σε Airbnb ήταν προηγουμένως γραφεία, αποθήκες ή χώροι που δεν προσφέρονταν για μόνιμη κατοικία. Σε άλλες περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες επένδυσαν σημαντικά ποσά για την ανακαίνισή τους.
«Ας πούμε ότι αύριο του το απαγορεύουμε. Εσείς πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιος που θα το βγάλει αυτό στην αγορά με χαμηλό ενοίκιο; Εγώ σας λέω θα το βγάλει στο άνω άκρο της αγοράς», ανέφερε.
«Airbnb που λειτουργούν σαν ξενοδοχεία πρέπει να έχουν αντίστοιχες υποχρεώσεις»
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ίδιος τάχθηκε υπέρ μιας εντελώς ανεξέλεγκτης αγοράς βραχυχρόνιων μισθώσεων. Αντιθέτως, έθεσε ζήτημα διαφορετικής αντιμετώπισης των οργανωμένων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που λειτουργούν στην πράξη σαν τουριστικά καταλύματα.
«Αν κάποιος κάνει Airbnb, μήπως πλέον πρέπει να αρχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν ένα είδος ενοικιαζόμενων δωματίων και να τους ζητήσουμε τις υποχρεώσεις των ενοικιαζόμενων;», διερωτήθηκε.
Αναφερόμενος μάλιστα σε ολόκληρες πολυκατοικίες που έχουν μετατραπεί σε βραχυχρόνια καταλύματα, σημείωσε χαρακτηριστικά:
«Υπάρχουν ολόκληρα οικοδομικά συγκροτήματα που δεν υπάρχει ούτε γραφείο, ούτε σπίτι, ούτε διαμέρισμα στην πολυκατοικία. Είναι παντού Airbnb. Το μόνο που λείπει είναι η reception και το εστιατόριο. Όλο το υπόλοιπο είναι ξενοδοχείο».
Η θέση του είναι ότι αυτές οι δραστηριότητες θα πρέπει να υπαχθούν σε συγκεκριμένους κανόνες και υποχρεώσεις, αντίστοιχες τουλάχιστον με εκείνες που ισχύουν για τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Επιφυλάξεις για το 51% στις πολυκατοικίες
Για την πρόταση που εξετάζεται σχετικά με την απαίτηση συναίνεσης του 51% των συνιδιοκτητών μιας πολυκατοικίας προκειμένου να λειτουργήσει ένα ακίνητο ως βραχυχρόνια μίσθωση, ο κ. Παπαγεωργιάδης κράτησε επιφυλάξεις, διευκρινίζοντας ότι θα περιμένει το τελικό νομοθετικό κείμενο.
«Αν υπάρχει ένα πρόβλημα για τη βραχυχρόνια μίσθωση, αυτό θα πρέπει να είναι κάτι το οποίο θα το κοιτάμε κατά περίπτωση. Εννοείται ότι σε μια πολυκατοικία η οποία δεν θέλει κανένας, να το συζητήσουμε, υπάρχει πρόβλημα».
Ωστόσο, διαχώρισε σαφώς όσους θα θελήσουν στο μέλλον να δημιουργήσουν Airbnb από εκείνους που έχουν ήδη επενδύσει χρήματα νόμιμα.
«Το 51% στο θέμα της βραχυχρόνιας μου φαίνεται ότι είναι κάτι το οποίο μπορεί να είναι λίγο προβληματικό, ειδικά για αυτούς που έχουν ήδη κάνει. Για τους καινούργιους το καταλαβαίνω».
Και πρόσθεσε: «Για αυτούς που έχουν ήδη επενδύσει σήμερα και έχουν βάλει τα λεφτά τους, δεν μπορείς να τους πεις “χάσε τα λεφτά σου γιατί έτσι μου αρέσει”. Αν ένα κράτος μου επιτρέπει να κάνω κάτι σήμερα και αυτό είναι νόμιμο, δεν μπορεί αύριο, ενώ εγώ έχω επενδύσει, να μου πει “τώρα χάσε τα λεφτά σου”».
Golden Visa: «Βάλαμε τον Έλληνα να ανταγωνίζεται τον Κινέζο και τον Τούρκο για να πάρει σπίτι»
Στη συζήτηση μπήκε και η Golden Visa, με τον κ. Παπαγεωργιάδη να υποστηρίζει ότι αποτέλεσε χρήσιμο εργαλείο όσο η ελληνική κτηματαγορά βρισκόταν σε βαθιά κρίση, αλλά μετά το 2018-2019 θα έπρεπε να έχει αλλάξει δραστικά.
Παρομοίασε μάλιστα το πρόγραμμα με «ηλεκτροσόκ» σε έναν ασθενή:
«Η Golden Visa στην αρχή είχε ένα νόημα γιατί ήταν μια αγορά νεκρή, η οποία δεν είχε καθόλου ζήτηση, και λειτούργησε σαν ένα πολύ ισχυρό φάρμακο, σαν να κάνουν ηλεκτροσόκ στον ασθενή για να επανέλθει. Όμως μετά το ’18-’19 ο ασθενής είχε επανέλθει. Και συνεχίσαμε να του κάνουμε ηλεκτροσόκ».
Το αποτέλεσμα, όπως υποστήριξε, ήταν ότι «βάλαμε τους Έλληνες να ανταγωνίζονται τον Κινέζο και τον Τούρκο και τα λοιπά, για να πάρουν ένα σπίτι που χρειάζονται».
Η πρόταση για τα ακίνητα της Golden Visa: «Ή ανοίγουν ή να βγαίνουν σε πλειστηριασμό»
Ακόμη πιο ριζοσπαστική ήταν η πρότασή του για τα ακίνητα που έχουν αγοραστεί στο πλαίσιο της Golden Visa και παραμένουν κλειστά.
«Όλοι οι ξένοι που έχουν πάρει ακίνητο για σκοπούς Golden Visa, η δική μου πρόταση είναι ότι εντός τριετίας θα πρέπει να μας αποδείξουν ότι αυτό το ακίνητο είναι ανοιχτό και είναι νοικιασμένο και υπάρχουν άνθρωποι που μένουν. Γιατί διαφορετικά η πρότασή μου είναι να βγαίνει το ακίνητο σε πλειστηριασμό, να πάρουν τα λεφτά τους και να φύγουν. Δεν θέλουμε κλειστά σπίτια απλά και μόνο για να σου δώσουμε ένα χαρτί».
Εναλλακτικά, πρότεινε η Golden Visa να συνδεθεί με την αγορά μακροχρόνιων ελληνικών κρατικών ομολόγων πολύ χαμηλού επιτοκίου, ώστε, όπως είπε, η χώρα να αντλεί πραγματικό οικονομικό όφελος χωρίς να αφαιρεί κατοικίες από την εγχώρια αγορά.
«Πρέπει να ξεμπλοκάρουμε την Ελλάδα-Χιλιάδες σπίτια δεν πρόκειται να ανοίξουν ποτέ»
Κεντρικός άξονας όλων των προτάσεων του Ηλία Παπαγεωργιάδη ήταν η ανάγκη μαζικής επιστροφής κλειστών ακινήτων στην αγορά.
Υποστήριξε ότι η πολυϊδιοκτησία, οι αποποιήσεις κληρονομιών, τα ακίνητα στα οποία συμμετέχει το Δημόσιο, οι καθυστερήσεις σε τίτλους και δικαιολογητικά και οι συγκρούσεις μεταξύ συνιδιοκτητών έχουν εγκλωβίσει τεράστιο αριθμό κατοικιών.
«Στην Ελλάδα έχουμε 600.000 ακίνητα που ανήκουν σε ένα εκατομμύριο ιδιοκτήτες», ανέφερε, προτείνοντας μεταξύ άλλων να δίνεται η δυνατότητα στον αγοραστή να αναλαμβάνει ο ίδιος τη διαδικασία τακτοποίησης των εγγράφων ενός ακινήτου.
«Να μπορούμε να ξεμπλοκάρουμε χιλιάδες επί χιλιάδων ακινήτων που δεν θα ξεμπλοκάρουν ποτέ», είπε, ενώ πρότεινε και υποχρεωτική πώληση του ποσοστού που κατέχει το Δημόσιο όταν αυτό λειτουργεί ως εμπόδιο για την αξιοποίηση ενός ακινήτου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα ακίνητα που πέρασαν στο Δημόσιο μετά τις μαζικές αποποιήσεις κληρονομιών της προηγούμενης δεκαετίας, προτείνοντας να εξεταστεί η δυνατότητα επιστροφής τους στους προηγούμενους δικαιούχους υπό όρους, ώστε να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις και το ακίνητο να επιστρέψει στην οικονομική δραστηριότητα.
«Αυτή τη στιγμή, αν δεν γίνει αυτό το πράγμα, το ακίνητο είναι στο Δημόσιο, ρημάζει, δεν πατάει κανένας. Δεν πληρώνει κανείς κοινόχρηστα, οι πολυκατοικίες είναι θυμωμένες, το σπίτι είναι κλειστό, μια οικογένεια δεν μένει μέσα σε αυτό. Τι κερδίζουμε από όλα αυτά; Πρέπει να ξεμπλοκάρουμε την Ελλάδα».
«Να τελειώσει ο πόλεμος ιδιοκτητών και ενοικιαστών»
Κλείνοντας τη συζήτηση, ο κ. Παπαγεωργιάδης υποστήριξε ότι το στεγαστικό δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σύγκρουση μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών.
«Υπάρχει μια στρεβλή εικόνα που λέει ότι επειδή χρειαζόμαστε πρώτα απ’ όλα σπίτια για τους πολίτες που κατοικούν εδώ, αυτό πρέπει να φέρει σε αντιπαράθεση αυτούς που ψάχνουν σπίτι με αυτούς που έχουν. Το πρόβλημά μας δεν είναι αυτοί που ψάχνουν και αυτοί που έχουν. Το πρόβλημά μας είναι ότι έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά σπίτια, που αν ένα μικρό μέρος τους μπει στην αγορά, η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί».
«Δεν θα ανοίξει κανένα σπίτι αν κυνηγήσουμε τους ιδιοκτήτες», πρόσθεσε, ζητώντας η πολιτική συζήτηση να μετατοπιστεί από τις απαγορεύσεις και την τιμωρητική λογική στην αύξηση της προσφοράς.
Και προειδοποίησε ότι το στεγαστικό μετατρέπεται πλέον σε ζήτημα με τεράστιο πολιτικό βάρος. Όπως είπε, στις έρευνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του βαρόμετρου της αγοράς ακινήτων, το ποσοστό όσων θεωρούν το στεγαστικό μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα έχει φτάσει, σύμφωνα με τον ίδιο, στο «88%-90%».
«Όσο δεν ανοίγουμε σπίτια και συνεχίζεται το στεγαστικό, και σε αυτές τις εκλογές θα είναι σημαντικό. Αλλά αν δεν ληφθούν μέτρα, οι επόμενες εκλογές θα αφορούν μόνο το στεγαστικό στην Ελλάδα», προειδοποίησε.
Το μήνυμα που άφησε από τη συχνότητα του Politica 89.8 ήταν ξεκάθαρο: η στεγαστική κρίση, κατά τον Ηλία Παπαγεωργιάδη, δεν είναι πρωτίστως κρίση Airbnb ούτε πρόβλημα που μπορεί να λυθεί με νέες επιδοτήσεις ζήτησης. Είναι κρίση προσφοράς κατοικίας. Και όσο η Πολιτεία επιχειρεί να μοιράσει περισσότερα χρήματα σε πολίτες που διεκδικούν τα ίδια λιγοστά διαθέσιμα σπίτια, αντί να βάλει περισσότερα σπίτια στην αγορά, τόσο κινδυνεύει να τροφοδοτεί το ίδιο πρόβλημα που υποτίθεται ότι επιχειρεί να λύσει.
Aκούστε εδώ:
