Μ.Μπριτζολάκης: «Όσοι έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και το πόνεσαν με δηλώσεις τους δεν έχουν θέση ανάμεσα μας»

Μέσα από τη συχνότητα του Politica 89.8 και την εκπομπή «Καθαρά Πολιτικά» με τον Χρήστο Κώνστα, το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στο Ηράκλειο, Μανώλης Μπριτζολάκης , επιχειρεί να επαναφέρει τη συζήτηση στην ουσία: την ταυτότητα του κόμματος, τη σχέση του με την κοινωνία και τα όρια της διεύρυνσης. Με φόντο τις εσωκομματικές εξελίξεις και τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια, η παρέμβασή του αποτυπώνει έναν εσωτερικό προβληματισμό που ξεπερνά τα στενά κομματικά όρια και αγγίζει τον πυρήνα της πολιτικής αξιοπιστίας.

Η ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ και η «πολιτική σχολή»

Ο Μανώλης Μπριτζολάκης περιγράφει το ΠΑΣΟΚ ως «τη μεγάλη σχολή της πολιτικής», υπογραμμίζοντας ότι διαχρονικά παράγει στελέχη που τροφοδοτούν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι η μετακίνηση πρώην στελεχών σε άλλα κόμματα –και ιδιαίτερα στη Νέα Δημοκρατία– δεν σημαίνει ότι η σημερινή κυβερνητική πολιτική έχει σχέση με την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, κάνει λόγο για καθαρά νεοφιλελεύθερες επιλογές που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τη σοσιαλιστική κατεύθυνση του κόμματος.

Η διαγραφή και το λάθος timing

Αναφερόμενος στη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ο κ. Μπριτζολάκης αποφεύγει να αμφισβητήσει ευθέως την απόφαση, αφήνοντας ωστόσο σαφείς αιχμές για το timing. Τονίζει ότι μια τέτοια κίνηση δεν γίνεται χωρίς σοβαρούς λόγους, εκτιμώντας πως υπάρχουν παράγοντες που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Παράλληλα, επισημαίνει ότι σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση πιέζεται από την ακρίβεια και τις υποκλοπές, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εγκλωβίζεται σε εσωτερικές συγκρούσεις.

Η κοινωνία δεν μετακινείται αυτόματα

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο γεγονός ότι η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δεν μεταφράζεται αυτόματα σε πολιτική στήριξη προς το ΠΑΣΟΚ. Όπως σημειώνει, ο πολίτης που διαμαρτύρεται δεν σημαίνει ότι έχει ήδη επιλέξει εναλλακτική. Το κόμμα οφείλει να του δείξει τον δρόμο, να τον πείσει και να του δώσει λόγο να εμπιστευτεί ξανά την πολιτική.

Το στοίχημα της ενότητας και της μαζικής συμμετοχής

Ο κ. Μπριτζολάκης στέκεται ιδιαίτερα στη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών στις εσωκομματικές διαδικασίες, τη χαρακτηρίζει ως ισχυρό μήνυμα και τονίζει ότι το ΠΑΣΟΚ «όταν είναι ενωμένο, μπορεί». Παράλληλα, θέτει ως βασικό στοίχημα για την ηγεσία τη διατήρηση αυτής της δυναμικής και τη μετατροπή της σε πολιτική επιρροή στην κοινωνία.

Διεύρυνση με όρους και «κόκκινες γραμμές»

Στο πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασής του, ο Μπριτζολάκης θέτει ξεκάθαρα όρια στη διεύρυνση του κόμματος. Διαχωρίζει όσους αποχώρησαν την περίοδο της κρίσης χωρίς να στραφούν κατά του ΠΑΣΟΚ –οι οποίοι μπορούν να επιστρέψουν– από εκείνους που «πόνεσαν το ΠΑΣΟΚ» με δηλώσεις και συμπεριφορές. Για αυτούς, η θέση του είναι κατηγορηματική: δεν έχουν θέση στο κόμμα. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ διατηρήθηκε ζωντανό χάρη σε όσους έμειναν στα δύσκολα και ότι αυτό οφείλει να αναγνωριστεί πολιτικά.

Συνέδριο, υποψήφιοι και επαφή με την κοινωνία

Ασκεί επίσης κριτική στον τρόπο διεξαγωγής των συνεδρίων, τα οποία θεωρεί περισσότερο εκλογικές διαδικασίες παρά ουσιαστικά πολιτικά γεγονότα. Αντίθετα, προτείνει ένα μοντέλο με μεγαλύτερη συμμετοχή της κοινωνίας και των φορέων. Παράλληλα, επιμένει ότι τα ψηφοδέλτια πρέπει να καταρτίζονται έγκαιρα, ώστε οι υποψήφιοι να έχουν χρόνο να βγουν στην κοινωνία και να επικοινωνήσουν το πρόγραμμα του κόμματος.

Το μεγάλο πρόβλημα: «Δεν μας ακούει η κοινωνία»

Στην πιο ουσιαστική του αποτίμηση, ο Μπριτζολάκης εντοπίζει το βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ: την αδυναμία να ακουστεί. Υποστηρίζει ότι τα παραδοσιακά κομματικά όργανα δεν έχουν πλέον την επιρροή του παρελθόντος και ότι τον ρόλο της επαφής με την κοινωνία πρέπει να αναλάβουν οι ίδιοι οι υποψήφιοι. Η πολιτική, όπως λέει, δεν μπορεί πλέον να λειτουργεί με όρους παρελθόντος, αλλά απαιτεί νέους τρόπους επικοινωνίας και άμεση παρουσία στον πολίτη.

Πολιτική πρόταση και όχι διαχείριση του παρελθόντος

Κλείνοντας, τονίζει ότι οι πολίτες δεν ψηφίζουν με βάση το παρελθόν, αλλά με βάση το μέλλον. Το ΠΑΣΟΚ, όπως υπογραμμίζει, οφείλει να παρουσιάσει ένα πειστικό σχέδιο διακυβέρνησης, να δώσει ελπίδα και να απαντήσει στα σημερινά προβλήματα με σύγχρονους όρους. Μόνο έτσι μπορεί να επανασυνδεθεί με την κοινωνία και να διεκδικήσει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό καταλήγει.