Politica 89.8
Στρίβουμε αργά αλλά σταθερά δεξιά στην Ευρώπη αφού απέτυχαν οι υπόλοιποι
Κάποτε, όχι και τόσο παλιά, η Ευρώπη αποστρεφόταν και περιφρονούσε τη γνήσια Δεξιά.
Η μεγάλη μερίδα των Ευρωπαίων πολιτών σχεδόν την απέκλειε.
Τώρα ξεσκονίζουν την καρέκλα της, στρώνουν το τραπέζι της, μιλούν τη γλώσσα της.
Συνηθίζουν να ζουν μαζί της. Και την ψηφίζουν. Υπολογίζεται ότι περίπου ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους στις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης —Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία— την προτιμά στην κάλπη.
Κι αυτή προελαύνει.
Οι καιροί αλλάζουν.
Αμήχανοι, οι άλλοτε πολιτικά κραταιοί Ευρωπαίοι μετριοπαθείς κεντροδεξιοί συντηρητικοί και οι ήπιοι μεταρρυθμιστές σοσιαλδημοκράτες «τρώνε», δημοσκοπικά και εκλογικά, τη σκόνη της Ακροδεξιάς. Όποια κι αν είναι αυτή και όπου κι αν εμφανίζεται, ανά χώρα της Γηραιάς Ηπείρου. Όπως κι αν εκφράζεται η ατζέντα της.
Οι μεταξύ τους εννοιολογικές κατατάξεις, διαφοροποιήσεις και παραλλαγές γίνονται ολοένα και πιο θολές. Εθνικολαϊκιστικές ή αντιδραστικές, αντισυστημικά ριζοσπαστικές ή οπισθοδρομικά εξτρεμολάγνες, έχουν παρόμοιο υπόβαθρο.
Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία είναι έτοιμες να ανοίξουν νέα πολιτικά κεφάλαια, μαζί με τις χώρες που ήδη διάκεινται θετικά προς τη γνήσια δεξιά πολιτική, η οποία έγινε ανάγκη εξαιτίας των αποτυχημένων πολιτικών της Αριστεράς, των σοσιαλιστών και των ντεμέκ δεξιών σε ζητήματα παράτυπης μετανάστευσης, woke ατζέντας και οικονομίας.
Σήμερα η Ευρώπη, αύριο η Ελλάδα;
