Politica 89.8
Τι πρέπει να αλλάξει στα Τμήματα Επειγόντων των δημόσιων νοσοκομείων
Η επείγουσα φροντίδα υγείας αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες ενός συστήματος υγείας. Στους τερατώδεις καιρούς των πολέμων και των οξυμένων ανταγωνισμών για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, το ζήτημα της επείγουσας φροντίδας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία -χωρίς αυτό να είναι το βασικό αντικείμενο του παρόντος κειμένου. «Μένοντας» στο θέμα αλλά χωρίς να απομονώσουμε την επείγουσα φροντίδα από το συνολικό σύστημα υγείας θα αναφερθώ σε ορισμένες πλευρές:
1. Τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), που θα έπρεπε να αποτελούν εξειδικευμένες δομές για την άμεση αντιμετώπιση απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων, έχουν μετατραπεί στην κύρια πύλη εισόδου των ασθενών στο σύστημα υγείας. Αυτό είναι άμεσο αποτέλεσμα της διάλυσης του συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ). Δεν υπάρχει σύστημα ΠΦΥ αλλά ένα σκορποχώρι σημείων. Κέντρα Υγείας, ΤΟΜΥ, πρώην ΙΚΑ, ιδιώτες, Περιφερειακά Ιατρεία. Τι πρέπει να αλλάξει; Να υπάρξει ενίσχυση και πανελλαδική ανάπτυξη Κέντρων Υγείας και των αποκεντρωμένων ιατρείων τους – διασυνδεδεμένα με τα νοσοκομεία και το ανεπτυγμένο δημόσιο και δωρεάν σύστημα επείγουσας ιατρικής. Βασικό κριτήριο είναι να εξασφαλίζεται η παροχή όλων των υπηρεσιών, όλο το 24ωρο, γρήγορα, έγκαιρα, με ασφάλεια.
2. Το εφημεριακό σύστημα στα νοσοκομεία του λεκανοπεδίου λειτουργεί στα όρια. Η κατάσταση στα νοσοκομεία της Αττικής έχει επιδεινωθεί σημαντικά μετά την απόφαση του Υπουργείου Υγείας για καθιέρωση καθημερινής πρωινής εφημέρευσης στη συντριπτική πλειοψηφία των νοσοκομείων. Η συγκεκριμένη επιλογή εντείνει την ήδη αυξημένη πίεση στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, επιβαρύνει τη λειτουργία των Τμημάτων, ξεκινάνε εφημερίες με ελάχιστα κενά κρεβάτια. Τι πρέπει να αλλάξει; Να υλοποιηθεί η πρόταση της ΕΙΝΑΠ για το εφημεριακό σύστημα της 1ης και 2ης Υ.Πε. (όπως κατατέθηκε στις 23/06/2025), και προβλέπει- εκτός των άλλων- την κατάργηση των καθημερινών πρωινών εφημεριών και την εφημερία όλων των νοσοκομείων του λεκανοπεδίου μία φορά ανά τέσσερις ημέρες.
3. Στον πυρήνα αυτής της κατάστασης βρίσκεται η δραματική υποστελέχωση. Γιατροί και νοσηλευτές εργάζονται σε συνθήκες εξάντλησης, με συνεχείς εφημερίες, χωρίς επαρκή ανάπαυση. Τα ΤΕΠ λειτουργούν με συνεχείς μετακινήσεις νοσηλευτικού προσωπικού αλλά και γιατρών που εφημερεύουν για ειδικότητες άσχετες με το αντικείμενο τους. Οι επιστημονικές κατευθύνσεις για ασφαλή στελέχωση, όπως η αναλογία 1 προς 3 μεταξύ ιατρών και νοσηλευτών στα ΤΕΠ, παραβιάζονται συστηματικά, με άμεσες συνέπειες για την ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων. Τι πρέπει να αλλάξει; Να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό, ειδικά νοσηλευτικό, στα ΤΕΠ με προτεραιότητα σε συναδέλφους με εξειδίκευση ή ειδικότητα της Επείγουσας Ιατρικής.
4. Οι υποδομές είναι απαραίτητες. Οι ενεργειακές αναβαθμίσεις και κτιριακές παρεμβάσεις σε ΤΕΠ της χώρας δεν είναι αρκετές αφού όταν μιλάμε για ΤΕΠ χρειάζεται να λάβουμε υπόψιν αν υπάρχουν παντού πλήρως οργανωμένες αίθουσες αναζωογόνησης, ποιοι κάνουν ιατρεία διαλογής, αν υπάρχουν ιατρεία ταχείας διακίνησης ασθενών και επάρκεια σε εξοπλισμό και υλικά; Τι πρέπει να αλλάξει; Να υπάρχει σε όλα τα ΤΕΠ συντονισμός, διαλογή, αναζωογόνηση, αδιαφοροποίητες κλίνες διαχείρισης επειγόντων περιστατικών – Ιατρείο ταχείας διακίνησης ασθενών.
5. Αν και η επιστημονική συζήτηση είναι υπαρκτή, κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία της άμεσης παρέμβασης στον τόπο του συμβάντος. Ξεχωρίζει λοιπόν ο ρόλος του ΕΚΑΒ. Ξέχασε κανείς πως από το 2023 η κυβέρνηση έχει θεσπίσει νόμο όπου στρατιωτικό προσωπικό τοποθετείται ως οδηγός ασθενοφόρου; Τι πρέπει να αλλάξει; Να στελεχωθεί πλήρως το ΕΚΑΒ, να κατοχυρωθούν τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων του ΙΕΚ του ΕΚΑΒ, να εξασφαλιστούν σύγχρονα ασθενοφόρα και θαλάσσια και εναέρια μέσα
6. Αυτή η πολιτική έχει άμεσο αντίκτυπο στους ασθενείς. Πολύωρες αναμονές για να καταλήξουν στις ντροπιαστικές εικόνες της νοσηλείας σε ράντζα και φορεία σε διαδρόμους. Άλλοι για να περιμένουν πολλές μέρες νοσηλευόμενοι για να χειρουργηθούν (π.χ κατάγματα). Πολλές φορές οι ασθενείς νοσηλεύονται και μετά την εισαγωγή τους στα ΤΕΠ (!!!). Τι πρέπει να αλλάξει; Να ανοίξουν τα νοσοκομεία που έκλεισαν, να αυξηθούν οι κλίνες στα ήδη υπάρχοντα, να φτιαχτεί νοσοκομείο στην Ανατολική Αττική, να ανοίξουν όλες οι χειρουργικές αίθουσες.
Για τα προπαγανδιστικά σόου του Υπουργείου Υγείας με το βραχιολάκι στα ΤΕΠ δεν έχει νόημα κάποιος να ασχοληθεί σοβαρά. Όποιος έχει στοιχειώδη επαφή με νοσοκομείο, γνωρίζει πως το βραχιολάκι δεν μειώνει το χρόνο αναμονής αλλά απλώς τον μετράει (αν το κάνει και αυτό). Ο χρόνος αναμονής μειώνεται μόνο από γιατρούς, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, διασώστες, αξονικούς τομογράφους, σύστημα ΠΦΥ.
Η κατάσταση στην επείγουσα φροντίδα υγείας δεν αποτελεί απλώς ένα λειτουργικό πρόβλημα, αλλά αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις συνέπειες της πολιτικής που αντιμετωπίζει την «όλη» υγεία (με απλοϊκούς όρους πρόληψη- διάγνωση- περίθαλψη- θεραπεία- αποκατάσταση) ως «κόστος» για τον κρατικό προϋπολογισμό και τις διαχρονικές προτεραιότητες όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων.
Πηγή: Γράφει ο Γιώργος Σιδέρης στο ygeiamou.gr
