Ένα καλύτερο λιμάνι έρχεται για τους χρήστες του

Όταν “έρχεται” μια αύξηση είναι λογικό να υπάρχει γκρίνια.
Ποιος θέλει να πληρώσει ακριβότερα;
Ερευνώ την περίπτωση του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου όπου τα πράγματα φαίνεται πως δεν είναι τόσο απλά και εύκολα για γκρίνια, αφού ο ΟΛΗ κατέχει ίσως μια πανευρωπαϊκή πρωτιά.
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι εδώ καi 18-19 χρόνια,το λιμάνι πουλά τις υπηρεσίες του χωρίς καμία επιβολή αύξησης,όταν όλοι οι χρήστες που απολαμβάνουν τις υπηρεσίες του έχουν όχι μία, αλλά πολλές φορές μετακυλήσει το κόστος στον τελικό καταναλωτή.
Ναι ή όχι ;
Καλύπτω αδιάκοπα το ρεπορτάζ στο λιμάνι του Ηρακλείου από το 1997 σε όλα τα μέσα με τα οποία συνεργάστηκα.
Για να λέμε λόγια σταράτα.
Η αναπροσαρμογή του τιμολογίου στην οποία προχωρά ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου (ΟΛΗ), για πρώτη φορά μετά το 2007, επιχειρώντας να ευθυγραμμίσει τις χρεώσεις με τα σημερινά δεδομένα της αγοράς και το πραγματικό κόστος λειτουργίας είναι γεγονός που δεν προσπάθησε να αποκρύψει η σημερινή του διοίκηση.
Για σχεδόν 18 χρόνια, το τιμολόγιο παρέμεινε «παγωμένο», την ώρα που οι ενεργειακές, μισθολογικές και τεχνικές δαπάνες αυξήθηκαν σημαντικά, ενώ παράλληλα προστέθηκαν νέες κανονιστικές, περιβαλλοντικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις.
Η προτεινόμενη αύξηση δεν αποτελεί μια διαδοχική επιβάρυνση, αλλά έναν εφάπαξ εξορθολογισμό, με στόχο τη δημιουργία ενός ρεαλιστικού και βιώσιμου πλαισίου λειτουργίας.
Η ανάγκη προσαρμογής ενισχύεται και από το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Από το 2024, ο ΟΛΗ ΑΕ λειτουργεί πλέον ως ιδιωτική επιχείρηση με συμμετοχή του Δημοσίου κατά 33%, χωρίς τη δυνατότητα στήριξης από κρατικές επιχορηγήσεις.
Άρα δεν επιβαρύνει τον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη.
Δεν επιβαρύνει επίσης κανένα που δεν έχει να κάνει με την λειτουργία του, όταν θα θυμόμαστε ότι, όλοι πληρώναμε αδρά κάποτε τις Αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας ακόμα κι αν δεν είχαμε πάει ποτέ στην πρωτεύουσα.
Η οικονομική αυτοτέλεια και η σταθερότητα των εσόδων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη λειτουργία, τη χρηματοδότηση και την πιστοληπτική αξιοπιστία του οργανισμού.
Παράλληλα, το λιμάνι Ηρακλείου διαθέτει υποδομές και εξοπλισμό παλαιάς ηλικίας, που απαιτούν αυξημένες δαπάνες συντήρησης και άμεσες παρεμβάσεις εκσυγχρονισμού, ώστε να διασφαλίζονται η ασφάλεια και η ποιότητα των υπηρεσιών.
Το νέο Master Plan του λιμένα προβλέπει σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές, κρουαζιέρα, περιβαλλοντικές παρεμβάσεις και ενεργειακές αναβαθμίσεις, οι οποίες προϋποθέτουν ισχυρή χρηματοδοτική βάση και επαρκή ίδια κεφάλαια.
Σύμφωνα με τον ΟΛΗ, οι νέες χρεώσεις κινούνται εντός των επιπέδων της αγοράς και συγκλίνουν με αντίστοιχα τιμολόγια άλλων ελληνικών και ευρωπαϊκών λιμένων, διορθώνοντας στρεβλώσεις δεκαετιών.
Η διοίκηση με ιδιαίτερα αυξημένο το αίσθημα ευθύνης και αποδεικνύοντας στην πράξη παρόλα τα παραπάνω που αναφέρθηκαν, τονίζει ότι εξετάζεται κάθε τεκμηριωμένη πρόταση, σε μια διαδικασία διαφάνειας και θεσμικού διαλόγου.
Εν κατακλείδι.
Ανάπτυξη και εκσυγχρονισμός δίχως χρήματα,δεν γίνεται ούτε στα παραμύθια.
Ένα σύγχρονο λιμάνι πρωτίστως για τους χρήστες του, επιβάλει επενδύσεις και χρήμα.
Έχετε την εντύπωση ότι το νέο αεροδρόμιο που θα παρέχει αναβαθμισμένες υπηρεσίες στο επιβατικό κοινό και στους αερομεταφορείς θα το κάνει τζάμπα;
Ο “τζάμπας” έχει πεθάνει προ πολλού.
Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν αυξάνεται το τιμολόγιο αλλά αν οι αυξήσεις έχουν ανταποδοτικό όφελος και τεκμηριώνουν την αναπροσαρμογή ενός τιμολογίου.
Για παράδειγμα τα τέλη που είναι έτοιμος να επιβάλει ο Δήμος Ηρακλείου σε μια σειρά από μικρές επιχειρήσεις,όχι μόνο δεν τεκμηριώνονται πουθενά και με κανένα τρόπο αλλά ούτε παρέχουν κανένα ανταποδοτικό όφελος.
Μακάρι να είχαμε κι άλλους φορείς που μετά από 18-19 χρόνια θα έβαζαν με σοβαρά επιχειρήματα ένα τέτοιο ζήτημα.
Το αναφέρω γιατί καμία αύξηση στην Ελλάδα δεν έχει τεκμηριωθεί και καμιά επιχείρηση δεν κράτησε σταθερό τιμολόγιο την τελευταία εικοσαετία.