Politica 89.8
Και ερχόμαστε πάλι στα ίδια και στα ίδια.
Στα χιλιο ειπωμένα.
Θρήνος και θυμός…μαζί !
Μια ακόμη στυγερή δολοφονία στα ιερά Κρητικά χώματα των γενναίων,της λεβεντιάς,της προκοπής,της ιστορίας και του πολιτισμού.
Μια ακόμα περίπτωση ντροπής για τον τόπο μας και την κοινωνία.
Τι κατάρα είναι αυτή για την λεβεντογένα μας;
Ποιοι τελικά ζουν ανάμεσα μας;
Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν να αφαιρούν ζωές;
Και ποιοι είναι οι δικηγόροι τους που αγωνίζονται για ελαφρυντικά των φωνιάδων…
Και ποιοι οι δικαστές που λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις;
Ατιμωρησία που βασιλεύει, σωφρονιστικό σύστημα που έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι είναι αναποτελεσματικό,
χαροκαμένες οικογένειες και κύκλος αίματος που απλά επαναλαμβάνεται σαν εφιάλτης.
Αποτύχαμε ως πολιτεία,ως κοινωνία ως δικαιοσύνη.
Να κρατήσουμε το τελευταίο.
Όχι δεν φταίνε οι δικαστές.
Φταίνε οι νομοθέτες που όπως με τον νόμο Παρασκευόπουλου έτσι και με άλλους νόμους είτε αποφυλάκισαν κατακάθια είτε δεν επέβαλαν νόμους που υπαγορεύουν να σαπίζουν στην φυλακή ακόμα και τα οστά των εγκληματιών.
Κι αφού τα σχολεία απέτυχαν,κι αφού η κοινωνία αποβλακωμένη κοιτάζει και κουτσομπολεύει…θέλουμε Δρακόντειους νόμους.
Είναι η μόνη μας ελπίδα πλέον κι ας κάνουμε χαλάστρα στα δικηγορικά γραφεία που πλουτίζουν από τα λάφυρα των φονιάδων…
Θερμά συλλυπητήρια και στην οικογένεια του θύματος και των θυτών…
Όταν αφαιρείς μια ζωή πρέπει να ανοίγεις μόνος σου τον τάφο σου και να μπαίνεις μέσα.
Κρίμα…για όλους μας.
Καληνύχτα σας.
