Πώς μας κλέβουν χωρίς καμία ντροπή και ενδοιασμό κάνοντας πλάτη στα συμφέροντα

   Το Brent υποχώρησε σχεδόν κατά 19% σε ετήσια βάση, καταγράφοντας την τρίτη διαδοχική χρονιά απωλειών.

   Ουσιαστικά μιλάμε για το μακρύτερο σερί στην ιστορία του.

   Αντίστοιχα, το αμερικανικό WTI (Αργό πετρέλαιο Δυτικού Τέξας) κατέγραψε πτώση σχεδόν 20%.

   Την τελευταία συνεδρίαση του έτους, το Brent έκλεισε στα 60,85 δολ./βαρέλι και το WTI στα 57,42 δολ./βαρέλι.

   Αυτή η εικόνα όμως δεν αφορά τους καταναλωτές που δεν βλέπουν κανένα απολύτως όφελος,αλλά μόνο όλους όσοι συνεχίζουν να αισχροκερδούν χωρίς καμία απολύτως ντροπή.

   Είναι γνωστό ότι όταν ανακοινωθεί μια αύξηση αμέσως τα πρατήρια τσιμπούν τις τιμές προς τα πάνω πριν καλά καλά προλάβουμε να ολοκληρώσουμε την ανάγνωση της είδησης.

   Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα τιμολόγια υπηρεσιών. Αεροπλάνα,πλοία, λογαριασμούς ρεύματος,ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης στο ράφι που τιμολογούνται ακριβότερα λόγω του κόστους παραγωγής και φυσικά λόγω της μεταφοράς.

   Ρωτώ απλά και ξεκάθαρα την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης να μας δώσει την λίστα των μειώσεων που έχουν συντελεστεί με βάση τις μειώσεις στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου και αν αυτό δεν έχει συντελεστεί να μας δώσει εξηγήσεις ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός κύριος Τάκης Θεοδωρικάκος.

   Γιατί δηλαδή οι καταναλωτές,τα αιώνια θύματα της λαίλαπας των αυξήσεων μένουν απροστάτευτοι σε αυτήν την σημαντική μεταβολή όπου κάποιοι καρπώνονται κατ’ αποκλειστικότητα το όφελος της πτώσης των τιμών.

   Επίσης οφείλουν να μας εξηγήσουν γιατί ανέχονται και το “τρικ” που οι εταιρείες προκαλούν έντεχνα.

   Δηλαδή όταν η τιμή ήταν στα 70 δολάρια το βαρέλι το -Χ- προϊόν ή υπηρεσία είχε ένα συγκεκριμένο κόστος. Σήμερα παραμένει στο ίδιο σημείο όταν η τιμή είναι δέκα δολλάρια κάτω (στα 60).

   Αν αύριο από τα 60 δολάρια το βαρέλι αρχίσει την παραμικρή ανοδική τάση αυτόματα η τιμή του δεύτερου εξαρτώμενου προϊόντος ή υπηρεσίας θα αρχίσει να αυξάνεται χωρίς να περιμένει,ανοίγοντας ακόμα περισσότερο την ψαλίδα στην διαφορά (spread).

   Αυτό ουσιαστικά θα έχει ως συνέπεια όταν η τιμή ξανά θα πιάσει την τιμή των 70$ το αντίστοιχο προϊόν θα έχει ανατιμηθεί κατά 15-20%

   Είναι αυτό κλοπή ή όχι;

   Παίζουν τον ρόλο τους οι εποπτικές αρχές του κράτους ώστε να προστατεύουν τον καταναλωτή ή παίζουν το παιχνίδι των εταιρειών;

   Κι αν αυτό δεν είναι και δεν λέγεται κλοπή, πως μας συστήνουν να την αποκαλούμε την συγκεκριμένη τάση οι κυβερνώντες;