Politica 89.8
“Διπλό έγκλημα” στις εκβολές του Αποσελέμη – “Καταφύγιο άγριας ζωής” μόνο στα χαρτιά
Μπροστά σε ένα αποκαρδιωτικό και βαθιά ανησυχητικό θέαμα βρέθηκαν οι εκβολές του ποταμού Αποσελέμη, σε έναν χώρο που –τουλάχιστον θεσμικά– προστατεύεται ως καταφύγιο άγριας ζωής. (Δείτε εδώ)
Αναγνώστρια του Politica.gr και ακροάτρια του Politica 89.8 κατέγραψε σε βίντεο εικόνες που σοκάρουν: Nεκρά ψάρια και πουλιά, σε ένα σκηνικό που παραπέμπει ασφαλώς σε περιβαλλοντική καταστροφή. Όπως μας περιέγραψε, η δυσοσμία στην περιοχή ήταν έντονη και παρέπεμπε σε ελαιοπυρήνα, γεγονός που ενισχύει τις υποψίες για απόρριψη τοξικών αποβλήτων, όπως κατσίγαρου ή άλλων υπολειμμάτων ελαιουργείου.
Η εικόνα του νερού –σκούρο καφέ έως μαύρο– μαρτυρά ξεκάθαρα την παρουσία ξένων ουσιών, οι οποίες φαίνεται να έχουν προκαλέσει ασφυξία και θάνατο στους οργανισμούς του υδροβιότοπου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, βασικός αρμόδιος φορέας για τη διατήρηση της περιοχής ως καταφύγιο άγριας ζωής – όπως επισήμως έχει χαρακτηριστεί – είναι η Δασική Υπηρεσία. Συναρμόδιοι θεωρούνται επίσης το Τμήμα Περιβάλλοντος του Δήμου Χερσονήσου, το Τμήμα Περιβάλλοντος της Περιφέρειας, η Δημοτική Αστυνομία, η Ελληνική Αστυνομία, αλλά και η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, καθώς πρόκειται για περιοχή αιγιαλού.
Ωστόσο, η πραγματικότητα διαψεύδει τον τίτλο της «προστατευόμενης περιοχής», καθώς –όπως φαίνεται– κανένας από τους εμπλεκόμενους φορείς δεν έχει μεριμνήσει ουσιαστικά για τη διαφύλαξη του υδροβιότοπου.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικός είναι ο γνωστός Βιολόγος και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Σπηλαιολογικών Ερευνών Ελλάδας, με πολυετή εμπειρία στους υγροτόπους στο Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), Καλούστ Παραγκαμιάν. Όπως μας δήλωσε, στην περιοχή έχει συντελεστεί «διπλό έγκλημα».
Αφενός, η μόλυνση των υδάτων από τοξικά απόβλητα. Αφετέρου, η παρουσία νεκρών ψαριών και πουλιών που –όπως τόνισε– δεν ανήκουν στα είδη που φυσιολογικά διαβιούν στον συγκεκριμένο υδροβιότοπο.
«Είναι ξενικά είδη», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η εισαγωγή ξένων οργανισμών σε έναν υγροβιότοπο απαγορεύεται ρητά και διαταράσσει την οικολογική ισορροπία. Τοποθετούνται όμως ως “ατραξιόν” καθώς η περιοχή, όπως είναι γνωστό, είναι εξόχως επισκέψιμη τόσο από συμπολίτες μας όσο και από τουρίστες.
Ο ίδιος επισημαίνει ένα βαθύτερο και διαχρονικό πρόβλημα: «Οι υγρότοποι και γενικά τα καταφύγια άγριας ζωής δεν διαφυλάσσονται, διότι οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες. Όλα οφείλονται στην ανοχή και την ανημπόρια», σημείωσε, προσθέτοντας με νόημα: «Αυτές οι υπηρεσίες είναι καταδικασμένες στον μικρόκοσμό τους. Οι τόποι αυτοί είναι καταφύγια άγριας ζωής μόνο στα χαρτιά».
Σε μια προσπάθεια να δοθούν απαντήσεις, επιχειρήσαμε να επικοινωνήσουμε με τη Δασική Υπηρεσία Ηρακλείου. Ωστόσο, η επικοινωνία δεν κατέστη δυνατή, καθώς το τηλέφωνο ήταν συνεχώς κατειλημμένο.
Η εικόνα εγκατάλειψης και ατιμωρησίας που προκύπτει είναι εξοργιστική. Ένας ευαίσθητος και θεσμικά προστατευόμενος υδροβιότοπος φαίνεται να έχει μετατραπεί σε χώρο ανεξέλεγκτης ρύπανσης, χωρίς ουσιαστική επιτήρηση και χωρίς απόδοση ευθυνών.
Και μέσα σε όλα αυτά, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Πόσες ακόμη τέτοιες καταστροφές θα χρειαστούν για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι;
Ύστερα από όλα τα παραπάνω, ας αναφωνήσουμε για άλλη μια φορά: Ελλάς το μεγαλείο σου!
