Politica 89.8
Από τις «υποβαθμισμένες» περιοχές στο εκπαιδευτικό αύριο: Το στοίχημα των Ωνάσειων
Το πιο ουσιαστικό μήνυμα της συζήτησης έδωσε ο Διευθυντής του Ωνασείου Γυμνασίου, Δημήτρης Σακελλάρης, μιλώντας στον Politica (δείτε εδώ), λέγοντας πως η χώρα υστερεί στο περιβάλλον μάθησης και ότι τα σχολεία μας «δεν είναι και τα καλύτερα». Πρόσθεσε όμως πως ίσως αυτό να αποτελεί μια αρχή, ώστε κάποτε όλα τα παιδιά να φοιτούν σε σχολεία αντάξια των αναγκών και των προσδοκιών τους.
Και η αλήθεια είναι πως με τα Ωνάσεια Σχολεία επιχειρείται ακριβώς αυτή η αρχή. Διότι αυτά τα σχολεία, έτσι όπως έχουν σχεδιαστεί, μπορούν να αποτελέσουν ένα υπόδειγμα για το πώς θα έπρεπε να είναι και να λειτουργούν τα σχολεία της Ελλάδας του 21ου αιώνα — της εποχής της ταχύτητας, της εξελιγμένης επιστήμης και της τεχνολογίας. Σχολεία που θα δίνουν το παράδειγμα όχι μόνο προς την κοινωνία, αλλά και προς το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας, δείχνοντας ποιο είναι το επίπεδο οργάνωσης και ποιότητας που θα έπρεπε να επιδιώκεται στη σύγχρονη εκπαίδευση.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι, εάν τα Ωνάσεια λειτουργήσουν πράγματι ως πρότυπο, ξεκινούν από τις λεγόμενες «υποβαθμισμένες» περιοχές της χώρας. Εκεί θα λειτουργούν τα 24 Ωνάσεια σχολεία, γυμνάσια και λύκεια. Από εκεί που δεν το περιμένει κανείς: από γειτονιές που συχνά δοκιμάζονται από χαμηλότερα εισοδήματα και εκπαιδευτικές ανισότητες, αλλά που τώρα αποκτούν τη δυνατότητα να γίνουν αφετηρία εκπαιδευτικής αναβάθμισης για ολόκληρη τη χώρα.
Παράλληλα, μπορεί να αποτελέσουν και ένα παράδειγμα για το πώς πρέπει να κατανέμεται πιο δίκαια ο εκπαιδευτικός «πλούτος» της χώρας, αξιοποιώντας —όπως συχνά συζητείται τελευταία— τα πλεονάσματα του εθνικού ισοζυγίου. Και όχι αδικαιολόγητα, αφού πράγματι υπάρχουν.
Ό,τι κι αν συμβαίνει στα Ωνάσεια σχολεία, αλλά και στα Πρότυπα, είναι θετικό εφόσον λειτουργεί προς την κατεύθυνση να αναδεικνύεται καθαρά η αξία κάθε παιδιού, σε βαθμό που να το βοηθά να βρει τον δρόμο του για το μέλλον. Δεν μπορούν να γίνουν όλοι επιστήμονες — αυτό το «εθνικό απωθημένο» πρέπει κάποτε να εγκαταλειφθεί. Χρειαζόμαστε και τεχνικούς, και τεχνίτες, και εργάτες· ίσως μάλιστα αυτούς περισσότερο από όλους. Όλοι όμως πρέπει να είναι άρτια καταρτισμένοι και να γνωρίζουν σε βάθος αυτό που κάνουν.
Ιδανικές σκέψεις, θα έλεγε κανείς. Όμως πώς μπορείς να φτάσεις στο καλύτερο αν δεν στοχεύσεις πρώτα στο ιδανικό;
