
Χτες αποχαιρετήσαμε μια νέα κοπέλα.
Ένα άνθρωπο που είχε όλη την ζωή μπροστά του.
Στην κηδεία της 45χρονης καλής συναδέλφου Μαρίας Αντωνογιαννάκη,άκουγες στο προαύλιο του Αη Γιάννη τα γνωστά που ακούς όταν φεύγει ξαφνικά ένας νέος άνθρωπος.
Μετά φεύγεις,τα έχεις για λίγο στο μυαλό σου και σε δύο μέρες τα έχεις ξεχάσει όλα, και είσαι πάλι στα ίδια και τα ίδια που σε γεμίζουν τοξικότητα εσένα και τους γύρω σου.
Πόσες φορές είστε διατεθειμένοι να το ζήσετε ακόμη;
Ο χρόνος κυλά αμείλικτα και η ζωή δεν γυρίζει πίσω.
Ζήστε το σήμερα και αφήστε τα υπόλοιπα.
Νομίζω είναι μια απλή φιλοσοφία ζωής για να είμαστε όλοι καλύτερα και μεταξύ μας περισσότερο ανθρώπινα!
Όποιος δεν θέλει να το καταλάβει,να ξέρει ότι η ζωή περνά και χάνεται…
Ζωή σε μας…