Politica 89.8
Χτες μες στην τρελή χαρά,τα λατρεμένα ανηψάκια μου,μου παρουσίασαν τις καινούργιες σχολικές τσάντες τους και τις κασετίνες τους.
Τα μολύβια και τις γόμες που έβγαζαν εκείνη την αξέχαστη μυρωδιά σε συνδιασμό με το φρεσκοτυπωμένο χαρτί των βιβλίων και τετραδίων των σχολικών μας χρόνων στο δημοτικό.
Δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα.
Το πρώτο κουδούνι έφτασε.
Στις 11/9 η μέρα σηματοδοτεί την επιστροφή στα θρανία.
Οι γονείς “θα βρουν την ησυχία τους όπως το αναφέρουν” τα παιδιά με χαρμολύπη θα τρέξουν στις τάξεις,γιατί αφήνουν πίσω ακόμα ένα καλοκαίρι,και συνάμα βρίσκουν τις παρέες και τις σχολικές τους συνήθειες ξανά.
Τα πρωτάκια θα έχουν την δική τους αμηχανία και οι γονείς, όπως θυμάμαι τον εαυτό μου, θα σταθούν στον αγιασμό και από εκεί σχεδόν καθημερινά στα κάγκελα της αυλής να παρακολουθούν διακριτικά αλλά με ενδιαφέρον.
Και από εκεί και πέρα όλα θα πάρουν τον δρόμο τους…
Τι έχει σειρά;
Ας το κάνουμε μια γρήγορη αναφορά.
Οι δάσκαλοι και καθηγητές θα αρχίσουν συνελεύσεις,συναντήσεις,
συνδικαλιστικές εκλογές,επιμορφωτικά σεμινάρια, περιπάτους, εκδρομές,ταξίδια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η Ελλάδα που βλέπει τους μαθητές της να μην διακρίνονται σε διεθνείς διαγωνισμούς,βρίσκεται επίσης αρκετά χαμηλά αναφορικά με τον συνολικό αριθμό διδακτικών ωρών αφού ο ΟΟΣΑ για το 2025 καταγράφει 718 υποχρεωτικές ώρες τον χρόνο στο Δημοτικό και 791 στο Γυμνάσιο, έναντι μέσων όρων ΟΟΣΑ 804 και 909 αντίστοιχα.
Μάλιστα, στο Γυμνάσιο η Ελλάδα είναι 36η μεταξύ 42 χωρών/οικονομιών του ΟΟΣΑ και συνεργαζόμενων χωρών.
Πάλι καλά δηλαδή που δεν είμαστε τελευταίοι.
Αλλά ας ρίξουμε και μια ματιά για τα αποτελέσματα και την κατάταξη με βάση την κλίμακα Pisa όπου εκεί φαίνεται και η “δουλειά” του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Το σύστημα PISA αξιολογεί κυρίως το τι μπορούν να κάνουν οι 15χρονοι μαθητές σε πραγματικές συνθήκες, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει επιπλέον εγκατάλειψη σχολείου, πανεπιστήμια, επαγγελματική εκπαίδευση, ψηφιακές δεξιότητες κ.ά.
Επειδή το 2025 οι Φυσικές Επιστήμες ήταν το κύριο αντικείμενο του PISA, εκεί μπορούμε να κάνουμε και μια αρκετά καθαρή ευρωπαϊκή σύγκριση: με βάση τον απλό μέσο βαθμό, η Ελλάδα είναι 24η μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ. Χαμηλότερα βρίσκονται μόνο η Ρουμανία (425), η Βουλγαρία (421) και η Κύπρος (411). Στην κορυφή της ΕΕ βρίσκεται η Εσθονία με 527 μονάδες, και ακολουθεί η Φινλανδία με 504.
Ακόμη πιο ανησυχητικό από την ίδια τη θέση είναι το ποσοστό των μαθητών που δεν φτάνει στο βασικό επίπεδο επάρκειας. Το 2025 περίπου 41% των Ελλήνων μαθητών ήταν κάτω από το βασικό επίπεδο στις Φυσικές Επιστήμες, περίπου 50% στα Μαθηματικά και περίπου 44% στην Κατανόηση Κειμένου. Αντίστοιχα, οι μαθητές πολύ υψηλών επιδόσεων είναι μόλις περίπου 1–2%, αρκετά κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
Αν θέλαμε να το συνοψίσουμε τα στοιχεία:
Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στις χαμηλές θέσεις της ΕΕ ως προς τα πραγματικά μαθησιακά αποτελέσματα των μαθητών, αλλά έχει σχετικά καλές επιδόσεις ως προς τη συμμετοχή των νέων στην εκπαίδευση και τη μείωση της σχολικής εγκατάλειψης.
Με απλά λόγια, το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν φαίνεται να είναι ότι τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο.
Είναι το πόσα μαθαίνουν όσο βρίσκονται σε αυτό. Αυτό ακριβώς επισημαίνουν τόσο ο ΟΟΣΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Το συμπέρασμα:
Χρειαζόμαστε ένα καλύτερο σύστημα εκπαίδευσης.
Υπάρχουν τεράστια περιθώρια βελτίωσης αρκεί πολιτική ηγεσία και συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί να οραματιστούν αυτά για τα οποία μάλλον βαριούνται μέχρι σήμερα και τους βολεύουν να παραμένουν οπισθοδρομικά.
Τόσο οπισθοδρομικά και σκοτεινά,όσο η ανακοίνωση που μου έστειλε φίλος…
