Στο εδώλιο 33 κατηγορούμενοι για την κλινική γονιμότητας στα Χανια – “Δουλειές εκατομμυρίων” φαίνεται να προκύπτουν απ’την υπόθεση

Σοβαρές αποκαλύψεις για παράνομη διακίνηση γενετικού υλικού, εκμετάλλευση γυναικών και εξαπάτηση ζευγαριών περιλαμβάνει το παραπεμπτικό βούλευμα για την πολύκροτη υπόθεση της κλινικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα Χανιά.
Στο ακροατήριο οδηγείται μία από τις πιο σύνθετες υποθέσεις που έχουν απασχολήσει τον χώρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στην Ελλάδα.
Η δίκη 33 προσώπων, που συνδέονται κατά το κατηγορητήριο με ιδιωτική κλινική στα Χανιά,στις 14 Οκτωβρίου, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Κρήτης.
Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, εμπορία ανθρώπων, απάτη, παράνομη διακίνηση γενετικού υλικού και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 2023, όταν μεγάλη αστυνομική επιχείρηση οδήγησε στην κατάσχεση ιατρικών αρχείων, χειρόγραφων σημειώσεων και ηλεκτρονικών δεδομένων.
Το παραπεμπτικό βούλευμα, περιγράφει έναν φερόμενο μηχανισμό που εκτεινόταν από τη στρατολόγηση γυναικών έως την εξαπάτηση υποψήφιων γονέων.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα στοιχεία για τις δωρεές ωαρίων.
Σύμφωνα με την έρευνα, εντοπίστηκαν αρχεία 173 δοτριών, 333 ωοληψιών και διανομής ωαρίων σε τουλάχιστον 1.226 λήπτες. Μόλις 63 από τις δότριες εμφανίζονταν καταχωρισμένες στο Εθνικό Μητρώο Δοτών.
Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση, γυναίκα φέρεται να υποβλήθηκε σε δώδεκα ωοληψίες μέσα σε έξι χρόνια, με γενετικό υλικό που κατέληξε σε 63 διαφορετικούς λήπτες.
Τα στοιχεία εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την ιχνηλασιμότητα του γενετικού υλικού και την καταγραφή των γεννήσεων.
Παράλληλα, το βούλευμα περιγράφει τη φερόμενη εκμετάλλευση γυναικών από οικονομικά ευάλωτα περιβάλλοντα, που μεταφέρονταν στην Κρήτη ως παρένθετες μητέρες ή δότριες. Δεκατέσσερις κατοικίες φέρονται να χρησιμοποιούνταν για τη διαμονή τους, ενώ αναφέρονται ακόμη περιορισμοί μετακίνησης και παρακράτηση ταξιδιωτικών εγγράφων.
Στην οικονομική διάσταση της υπόθεσης, τα ποσά προκαλούν εντύπωση.
Προγράμματα παρένθετης μητρότητας φέρονται να κοστολογούνταν από 70.000 έως 100.000 ευρώ, με ορισμένες περιπτώσεις να αγγίζουν τις 120.000 ευρώ. Αντίθετα, η προβλεπόμενη εφάπαξ αποζημίωση για την παρένθετη μητέρα ανερχόταν σε 10.000 ευρώ για μονή κύηση ή 18.000 ευρώ για πολύδυμη.
Για την εξεύρεση εικονικής συζύγου ή συντρόφου αναφέρονται αμοιβές από 8.000 έως 20.000 ευρώ, στο πλαίσιο φερόμενων διαδικασιών παράκαμψης νομικών περιορισμών.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν οι καταγγελίες ασθενών για ιατρικές πράξεις που ενδέχεται να μην πραγματοποιήθηκαν ποτέ: εμβρυομεταφορές, κρυοσυντήρηση εμβρύων και θεραπείες που παρουσιάζονταν ως αναγκαίες.
Σε μεταγενέστερη δικογραφία καταγράφονται 274 γυναίκες οι οποίες φέρονται να εξαπατήθηκαν σε 529 περιπτώσεις. Επιπλέον, εξετάζονται καταγγελίες για χρήση ωαρίων ή σπέρματος χωρίς τη συγκατάθεση των ανθρώπων από τους οποίους προήλθαν. Η έως τώρα προσδιορισμένη οικονομική επιβάρυνση των παθόντων ξεπερνά, σύμφωνα με το βούλευμα, τα 1,18 εκατομμύρια ευρώ.
Η υπόθεση απέκτησε και διεθνείς διαστάσεις, καθώς περίπου 150 ζευγάρια από την Αυστραλία φέρονταν να συνεργάζονται με την κλινική όταν έγιναν οι συλλήψεις. Η διακοπή της λειτουργίας της προκάλεσε σοβαρές εκκρεμότητες σχετικά με έμβρυα, γενετικό υλικό και παιδιά που είχαν γεννηθεί μέσω παρένθετης μητρότητας.
Η δίκη θα διεξαχθεί σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων.
Το δικαστήριο καλείται να εξετάσει τις κατηγορίες και τις θέσεις των κατηγορουμένων, οι οποίοι διατηρούν το τεκμήριο αθωότητας.
Πέρα από την απόδοση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών, η υπόθεση αναδεικνύει την ανάγκη ουσιαστικής εποπτείας των μονάδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και αποτελεσματικής προστασίας των ασθενών και των γυναικών που συμμετέχουν στις σχετικές διαδικασίες.