Politica 89.8
Λεοντόψαρο, μπλε καβούρι και λοχίες: Τα ξενικά είδη που μπορούν να μπουν στο κρητικό τραπέζι – H Αλίκη Καρούσου μιλάει για τα “ξένα” ψάρια και θαλασσινά που μπορούμε άφοβα να φάμεάσσινά
Η αυξανόμενη παρουσία ξενικών, εισβολικών ειδών στις θάλασσες της Κρήτης, οι επιπτώσεις τους στους ντόπιους πληθυσμούς ψαριών, αλλά και οι δυνατότητες αξιοποίησής τους στη γαστρονομία βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης του Νίκου Αγγελάκη με την Προϊσταμένη του Τμήματος Αλιείας της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης της Παριφέρειας Κρήτης Αλίκης Καρούσου, με αφορμή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛΜΕΠΑ), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου SEA4FUTURE.
Όπως εξήγησε, οι θάλασσες της Κρήτης, λόγω της γεωγραφικής τους θέσης και της αύξησης της θερμοκρασίας, έχουν δεχθεί πολλά νέα είδη που εισέρχονται στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Πρόκειται για οργανισμούς που, ελλείψει φυσικών θηρευτών, αναπτύσσουν μεγάλους πληθυσμούς και σε αρκετές περιπτώσεις εκτοπίζουν τα γηγενή είδη.
Ωστόσο, όπως διευκρίνισε, «δεν είναι όλα τα εισβολικά είδη καταστροφικά». Ξεχώρισε τον λαγοκέφαλο, ο οποίος είναι τοξικός και επικίνδυνος, από άλλα είδη που μπορούν να αξιοποιηθούν ως τρόφιμα, με την απαραίτητη επιστημονική τεκμηρίωση και καθοδήγηση του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ).
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο λεοντόψαρο, το μπλε καβούρι της Ελούντας, τα εισβολικά μπαρμπούνια, γνωστά ως «λοχίες», τον γερμανό και τη φιστουλάρια. Πρόκειται για είδη που δοκιμάστηκαν σε πρωτότυπες συνταγές από σεφ, αναδεικνύοντας τις γαστρονομικές τους δυνατότητες.
Το ζητούμενο, όπως τόνισε, είναι να δημιουργηθεί μια οργανωμένη αλυσίδα αξίας, με τη συμμετοχή των επαγγελματιών αλιέων, της εστίασης, των ξενοδοχείων και των σχολών τουριστικής εκπαίδευσης. Οι ποσότητες υπάρχουν, αλλά απαιτείται σταθερός εφοδιασμός και συνέχεια στην προσπάθεια.
Το όφελος, σύμφωνα με την ίδια, είναι διπλό: Αφενός δημιουργούνται νέες οικονομικές δυνατότητες για τους αλιείς, αφετέρου, αφαιρώντας τα εισβολικά είδη από τη θάλασσα, περιορίζεται η πίεση στα γηγενή είδη, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ανακάμψουν.
«Ουσιαστικά ο θηρευτής που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή για αυτά τα καινούργια είδη γίνεται ο άνθρωπος», σημείωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια διαφορετική προσέγγιση στη διαχείριση του προβλήματος.
Το μήνυμα της συζήτησης είναι σαφές: Με επιστημονική γνώση, συνεργασία και σωστή αξιοποίηση, μια περιβαλλοντική απειλή μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία για τη θάλασσα και την τοπική οικονομία.
Ακούστε παρακάτω τα όσα ενδιαφέροντα είπε:
