Politica 89.8
Νέο γήπεδο ΟΦΗ: Η ακτινογραφία του σχεδίου με όλα τα στοιχεία, τα εκατομμύρια και τα μεγάλα “αγκάθια” – Ανάλυση
Το νέο γήπεδο του ΟΦΗ έπαψε πλέον να είναι απλώς μια ευχή, μια μακέτα ή μια συζήτηση για το απώτερο μέλλον. Για πρώτη φορά αρχίζουν να μπαίνουν πάνω στο τραπέζι αριθμοί, εκτάσεις, χρήματα, ιδιοκτησιακές απαιτήσεις, χρηματοδοτικά σενάρια και –το σημαντικότερο– συγκεκριμένα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν.
Με την αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησε στον Politica 89.8, και στην εκπομπή «Καθαρά Πολιτικά» (ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ) , ο Γενικός Γραμματέας του Ερασιτέχνη ΟΦΗ Δημήτρης Αποστολάκης, αποκάλυψε για πρώτη φορά κρίσιμες πτυχές του συνολικού σχεδίου. Και αυτές επιτρέπουν πλέον να επιχειρήσουμε σε κάτι περισσότερο από την καταγραφή ενός οράματος: Στην ακτινογραφία του project.
Γιατί πίσω από τη φράση «νέο γήπεδο του ΟΦΗ» κρύβεται ένα πολύ πιο σύνθετο εγχείρημα.
Δεν είναι μόνο ένα γήπεδο περίπου 15.000 θέσεων. Είναι γη που πρέπει να αποκτηθεί. Απαλλοτριώσεις που πρέπει να πληρωθούν. Νέες οδικές υποδομές. Χώροι στάθμευσης. Εμπορικές χρήσεις. Χρηματοδότηση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Η τύχη του «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης». Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της νέας εγκατάστασης. Η σχέση Ερασιτέχνη και ΠΑΕ. Και, τελικά, μία διπλή ανάπλαση που μπορεί να αλλάξει δύο διαφορετικές περιοχές του Ηρακλείου.
Η περιοχή Κορώνη Μαγαρά από τη μία. Τα Καμίνια από την άλλη.
Το όνειρο είναι μεγάλο. Αλλά πλέον μπορούμε να δούμε και πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος μέχρι να γίνει πραγματικότητα.
1ος σταθμός: Η γη-Τα 35 στρέμματα είναι μόνο η αρχή
Το πρώτο στοιχείο που αλλάζει την εικόνα αφορά την ίδια την έκταση. Για το βασικό αποτύπωμα του νέου γηπέδου υπολογίζεται ότι απαιτούνται περίπου 35 στρέμματα. Ωστόσο, εάν προστεθούν οι χώροι στάθμευσης, οι εμπορικές χρήσεις και κυρίως οι συνοδές υποδομές –ανισόπεδος κόμβος, νέες οδικές αρτηρίες, διανοίξεις, πεζοδρομήσεις και άλλες παρεμβάσεις-, η συνολική έκταση που θα χρειαστεί το project μπορεί να ξεπεράσει σημαντικά τα 35 στρέμματα και να κινηθεί ακόμη και πάνω από τα 50.
Υπάρχει μάλιστα δημόσια αναφορά για ευρύτερη έκταση περίπου 80 στρεμμάτων στην Κορώνη Μαγαρά, η οποία όμως δεν αποτελεί ένα ενιαίο, «καθαρό» δημοτικό οικόπεδο: τμήματα ανήκουν στον Δήμο, άλλα απαιτούν απαλλοτρίωση και άλλα έχουν πολεοδομικούς χαρακτηρισμούς πρασίνου.
Και εδώ βρίσκεται το πρώτο μεγάλο πρόβλημα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη συνέντευξη, ο Δήμος Ηρακλείου διαθέτει σήμερα περίπου 12 έως 15 στρέμματα από τα περίπου 35 που θεωρούνται αναγκαία για τον πυρήνα της εγκατάστασης.
Δηλαδή σχεδόν το 1/3 της βασικής έκτασης. Εάν δε συνυπολογιστεί ολόκληρο το πλέγμα των συνοδών έργων, η αναλογία της γης που βρίσκεται ήδη στην κυριότητα του Δήμου γίνεται ακόμη μικρότερη.Δύσκολα ξεπερνάει το 1/5 της απαιτούμενης έκτασης.
Αυτό σημαίνει κάτι πολύ απλό: Το γήπεδο μπορεί να έχει χωροθετηθεί πολιτικά. Η γη όμως δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί στο σύνολό της.Και αυτή είναι η πρώτη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην απόφαση και στην υλοποίηση.
2ος σταθμός: Οι απαλλοτριώσεις -Η πρώτη πραγματική δοκιμασία
Για να συμπληρωθούν μόνο τα περίπου 35 στρέμματα της βασικής έκτασης, πρέπει να αποκτηθούν πάνω από 20 επιπλέον στρέμματα.
Ο Δήμος εκτιμά ότι, υπό αισιόδοξες προϋποθέσεις, οι διαδικασίες κήρυξης των απαλλοτριώσεων για τη βασική έκταση μπορούν να έχουν ολοκληρωθεί μέσα στο 2027. Όμως αυτό δεν λύνει αυτομάτως το πρόβλημα.Γιατί άλλο πράγμα είναι η κήρυξη της απαλλοτρίωσης και άλλο η συντέλεσή της.
Η πρώτη είναι η διοικητική και νομική διαδικασία.Η δεύτερη απαιτεί χρήματα.Και εδώ αρχίζει ο πρώτος μεγάλος λογαριασμός.
Με βάση προηγούμενη δικαστική απόφαση, που προσδιόρισε τιμή μονάδας στα 320 ευρώ ανα τ.μ, η σημερινή εκτίμηση είναι ότι απαιτούνται 8 έως 10 εκατομμύρια ευρώ μόνο για τις εκτάσεις που λείπουν από τον βασικό πυρήνα του γηπέδου.Και το ποσό αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην το τέλος.
Είναι πιθανό να χρειαστούν επιπλέον απαλλοτριώσεις για τα συνοδά έργα. Και κανείς σήμερα δεν μπορεί να γνωρίζει ούτε ακριβώς πόσα αγροτεμάχια θα απαιτηθούν ούτε σε ποια τιμή θα αποζημιωθούν οι ιδιοκτήτες.
Εδώ υπάρχει μία ακόμη παράμετρος που δεν πρέπει να υποτιμηθεί.Η οριστική επιλογή του Κορώνη Μαγαρά για μία επένδυση τέτοιου μεγέθους αλλάζει αυτομάτως τις προσδοκίες για την αξία της γης στην περιοχή. Είναι συνεπώς εύλογο να αναμένεται ότι ιδιοκτήτες θα διεκδικήσουν υψηλότερες αποζημιώσεις.
Άρα τα 8–10 εκατ. ευρώ δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως συνολικό και κλειδωμένο κόστος γης.Είναι η πρώτη εκτίμηση για την πρώτη φάση.
3ος σταθμός: Ποιος θα πληρώσει τα πρώτα 10 εκατομμύρια;
Εδώ η συζήτηση παύει να είναι πολεοδομική ή σχεδιαστική και γίνεται πολιτική μέσα απο οικονομικά μεγέθη.Η κατεύθυνση που αποτυπώθηκε είναι σαφής: να υπάρξει κρατική χρηματοδότηση προς τον Δήμο Ηρακλείου για τις απαλλοτριώσεις.
Υποστηρίζεται ότι υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία. Το κρίσιμο όμως είναι η πολιτική βούληση.
Διότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να θεωρήσει κανείς ρεαλιστικό ότι ο Δήμος Ηρακλείου μπορεί να διαθέσει από ίδιους πόρους 8 εως 10 εκατ. ευρώ και πιθανότατα περισσότερα στη συνέχεια αποκλειστικά για την απόκτηση της απαιτούμενης γης.
Το ίδιο ισχύει και για την Περιφέρεια, εκτός εάν επιλεγούν άλλες χρηματοδοτικές λύσεις, ακόμη και δανεισμός, που αναπόφευκτα θα άνοιγε νέα πολιτική συζήτηση και κοινωνικές προεκτάσεις.
Άρα η πρώτη μεγάλη εξίσωση του project είναι ήδη μπροστά μας: Χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση των απαλλοτριώσεων, δεν εξασφαλίζεται η γη. Χωρίς τη γη, δεν υπάρχει οριστική μελέτη. Και χωρίς ώριμη μελέτη, δεν υπάρχει κατασκευή.
Αυτός είναι ίσως ο πραγματικός πρώτος κόμβος του έργου.
Όχι η μακέτα.Όχι η χωρητικότητα. Αλλά τα πρώτα 8–10 εκατομμύρια.
4ος σταθμός: 15.000 θέσεις -Αρκετές για τον ΟΦΗ του μέλλοντος;
Η κατεύθυνση σήμερα αφορά ένα γήπεδο περίπου 15.000 θέσεων.Είναι όμως αυτό το σωστό μέγεθος;Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή.
Το γήπεδο δεν σχεδιάζεται για τον ΟΦΗ του 2026. Σχεδιάζεται για τον ΟΦΗ των επόμενων δεκαετιών.
Κάθε επιπλέον χιλιάδα θέσεων αυξάνει το κόστος κατασκευής, επηρεάζει τις ανάγκες κυκλοφορίας και στάθμευσης και αλλάζει το οικονομικό μοντέλο λειτουργίας.
Από την άλλη πλευρά, ένα γήπεδο που θα χρειαστεί οκτώ ή δέκα χρόνια για να κατασκευαστεί και στη συνέχεια θα χρησιμοποιείται για δεκαετίες δεν μπορεί να σχεδιαστεί αποκλειστικά με βάση τις σημερινές ανάγκες.
Επομένως, η χωρητικότητα δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια.Είναι μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές αποφάσεις της προμελέτης.
5ος σταθμός: Από τα 40-50 εκατ. στα… 60 και βλέπουμε
Σήμερα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη προμελέτη. Άρα οποιοσδήποτε «τελικός προϋπολογισμός» θα ήταν παραπλανητικός.
Στη συνέντευξη τέθηκε, ως εξαιρετικά πρόχειρη τάξη μεγέθους, ένα ποσό 40 έως 50 εκατ. ευρώ για το ίδιο το γήπεδο, πέραν των απαλλοτριώσεων.
Αν προστεθούν μόνο τα 8 εως 10 εκατ. της πρώτης φάσης απαλλοτριώσεων, η συνολική επένδυση πλησιάζει ήδη ή υπερβαίνει τα 60 εκατ. ευρώ.
Και ακόμη δεν έχουμε προσθέσει με βεβαιότητα όλες τις πιθανές δεύτερες απαλλοτριώσεις, τις πλήρεις κυκλοφοριακές παρεμβάσεις και τυχόν άλλες υποδομές που θα απαιτήσει η τελική μελέτη.
Επομένως, το «40–50 εκατομμύρια» δεν πρέπει να διαβάζεται ως τελικό κόστος του συνολικού project.Είναι περισσότερο η αφετηρία της οικονομικής συζήτησης παρά το τέλος της.
6ος σταθμός: Το μοντέλο της ΑΕΚ και η λεπτομέρεια που αλλάζει τη συζήτηση
Στη συζήτηση τέθηκε ως παράδειγμα η κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ.
Και εδώ χρειάζεται προσοχή.
Γιατί το παράδειγμα μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της διεκδίκησης δημόσιας στήριξης, αλλά ταυτόχρονα θέτει και ένα δύσκολο ερώτημα για την ιδιωτική συμμετοχή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Project, η κύρια κατασκευή του γηπέδου έφτασε τα 61,7 εκ ευρώ και χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από ιδιωτικά κεφάλαια(Δικέφαλος 1924 Α.Ε-Δημήτρης Μελισσανίδης και άλλοι ιδιώτες).
Ένα μέρος του κατασκευαστικού τμήματος του γηπέδου ,ο ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός καθώς και τα απαιτούμενα κυκλοφοριακά έργα και οι πεζοδρομήσεις ,υλοποιήθηκαν από την Περιφέρεια Αττικής με 35 εκ. ευρώ
Για την κατασκευή του μουσείου της ΑΕΚ επενδυθήκαν επιπλέον 6 εκ. ευρώ αποκλειστικά από ιδιωτικά κεφάλαια.
Έτσι το γήπεδο κόστισε 100-105 εκ ευρώ. Από τα οποία ιδιωτικά κεφάλαια ήταν σχεδόν 70 εκ. ευρώ και περίπου 35 εκ. ευρώ από πόρους της Περιφέρειας Αττικής. Έτσι τα 2/3 του κόστους της συνολικής επένδυσης στηρίχθηκαν σε ιδιωτικά κεφάλαια και το 1/3 στα δημόσια ταμεία.
Το Ελληνικό δημόσιο, δηλαδή το κράτος και οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν το έργο δεν έδωσαν άμεση επιχορήγηση για την κατασκευή αλλά παρείχαν το θεσμικό πλαίσιο, τις εγκρίσεις και τις δημόσιες υποδομές.
Τέλος ο Δημος Νεας Φιλαδελφειας δεν χρηματοδότησε τη κατασκευή του γηπέδου ωστόσο επικούρησε το πρότζεκτ με σημειακές παρεμβάσεις συνοδών δημοτικών έργων.
Άρα το μοντέλο που επικαλείται ο ΟΦΗ δεν ήταν «το Δημόσιο πληρώνει ολόκληρο το γήπεδο».Ήταν ένα μεικτό μοντέλο δημόσιων υποδομών και ισχυρής ιδιωτικής χρηματοδότησης.
Και εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα για του Κορώνη Μαγαρά.
7ος σταθμός: Πόσα θα βάλει η ΠΑΕ και ο Μιχάλης Μπούσης;
Η απάντηση σήμερα είναι απλή: Δεν γνωρίζουμε.
Το ζήτημα της οικονομικής συμμετοχής της ΠΑΕ ή του Μιχάλη Μπούση δεν έχει συζητηθεί ακόμη τουλάχιστον. Δεν υπάρχει επομένως σήμερα συγκεκριμένο ποσό, ποσοστό ή μοντέλο ιδιωτικής χρηματοδότησης που να έχει συμφωνηθεί.
Αντίθετα, από την πλευρά του Ερασιτέχνη διατυπώνεται η επιθυμία να αναζητηθεί ακόμη και πλήρης δημόσια ή αυτοδιοικητική χρηματοδότηση.
Εδώ όμως το project φτάνει σε ένα κομβικό σταυροδρόμι. Εάν ο συνολικός λογαριασμός υπερβεί τα 60 εκατ. ευρώ, ποιο κομμάτι μπορεί πραγματικά να αναλάβει η Πολιτεία;
Ποιο η Περιφέρεια; Ποιο ο Δήμος; Και ποιο η ιδιωτική πλευρά;
Αυτή τη στιγμή αυτή η εξίσωση δεν έχει λυθεί. Και μέχρι να λυθεί, δεν υπάρχει ολοκληρωμένο χρηματοδοτικό μοντέλο.
8ος σταθμός: Το μεγαλύτερο ίσως «αγκάθι» -Σε ποιον θα ανήκει το γήπεδο;
Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες αποκαλύψεις της συνέντευξης.
Ο Ερασιτέχνης ΟΦΗ διατυπώνει ξεκάθαρη θέση: Θέλει το νέο γήπεδο να ανήκει στον Ερασιτέχνη.
Όχι στην ΠΑΕ. Όχι στον Δήμο. Όχι σε κάποια νέα εμπορική εταιρεία. Αλλά στον Ερασιτέχνη ΟΦΗ.
Πρέπει όμως να υπογραμμιστεί κάτι κρίσιμο: αυτή είναι σήμερα θέση και διεκδίκηση του Ερασιτέχνη και όχι συμφωνημένη απόφαση με την ΠΑΕ.Και αυτή η διαφορά είναι τεράστια.
Γιατί το ιδιοκτησιακό καθεστώς μπορεί να επηρεάσει τη δυνατότητα δημόσιας χρηματοδότησης, το μοντέλο εκμετάλλευσης, τις συμβάσεις μεταξύ των εμπλεκομένων και τελικά ολόκληρη τη δομή της επένδυσης.
Άρα αυτό που σήμερα μπορεί να φαίνεται ως μία «εσωτερική υπόθεση» της οικογένειας του ΟΦΗ μπορεί αύριο να αποτελέσει είτε το κλειδί που θα ξεκλειδώσει το project είτε το μεγαλύτερο εμπόδιό του.
Ένα υβριδικό μοντέλο: Άλλος ιδιοκτήτης, άλλος εμπορικός φορέας
Η πρόταση του Ερασιτέχνη έχει ακόμη μία ενδιαφέρουσα διάσταση.
Το γήπεδο να ανήκει στον Ερασιτέχνη, αλλά η εμπορική εκμετάλλευση να μπορεί να περάσει σε ξεχωριστή εταιρεία, στην οποία ενδεχομένως να συμμετέχει η ΠΑΕ ή ο επενδυτής.
Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα υβριδικό σχήμα:Η αθλητική εγκατάσταση στον Ερασιτέχνη. Η ποδοσφαιρική χρήση στην ΠΑΕ. Οι εμπορικές δραστηριότητες σε ξεχωριστό επιχειρηματικό φορέα.
Θεωρητικά μπορεί να λειτουργήσει.Στην πράξη, όμως, απαιτεί εξαιρετικά σαφείς συμβάσεις για το ποιος επενδύει, ποιος εισπράττει, ποιος συντηρεί, ποιος αναλαμβάνει τον επιχειρηματικό κίνδυνο και για πόσα χρόνια.
Αυτές οι λεπτομέρειες σήμερα δεν υπάρχουν.Και πρέπει να αποτελέσουν ένα από τα πρώτα θέματα που θα αποσαφηνιστούν.
Ανταλλαγή γήπεδο με γήπεδο αλλά… όχι ολόκληρο το «Γεντί Κουλέ»
Υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο στο ιδιοκτησιακό.
Το «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης» ανήκει στον Ερασιτέχνη ΟΦΗ. Το σχέδιο της διπλής ανάπλασης προϋποθέτει ουσιαστικά την αξιοποίηση της σημερινής έκτασης στα Καμίνια και τη μεταφορά του ποδοσφαιρικού κέντρου βάρους στου Κορώνη Μαγαρά.
Ο Δήμαρχος Ηρακλείου έχει επίσης παρουσιάσει δημόσια το μοντέλο ως διπλή ανάπλαση: πράσινο και αναψυχή στα πυκνοδομημένα Καμίνια και νέος πόλος αθλητικής δραστηριότητας στου Κορώνη Μαγαρά.
Η λογική του Ερασιτέχνη είναι σαφής: Παραχωρούμε ένα ιδιόκτητο γήπεδο-πρέπει να αποκτήσουμε ένα άλλο.Υπάρχει όμως και μία πρόσθετη απαίτηση.
Ο Ερασιτέχνης θέλει να διατηρήσει τμήμα του σημερινού «Γεντί Κουλέ», στην περιοχή των Θυρών 4–5, προκειμένου να δημιουργηθούν Μουσείο του ΟΦΗ και γραφεία.
Και εδώ χρειάζεται μία πολύ καθαρή συμφωνία. Ποια ακριβώς έκταση παραχωρείται;
Ποια παραμένει στον Ερασιτέχνη; Ποια είναι η αξία του ακινήτου που παραχωρείται; Ποια η αξία του νέου ακινήτου που θα αποκτηθεί; Ποιος χρηματοδοτεί το νέο γήπεδο; Και πώς ακριβώς αποτυπώνεται νομικά η «ανταλλαγή»;
Αυτά δεν είναι δευτερεύουσες λεπτομέρειες. Είναι ο πυρήνας της διπλής ανάπλασης.
Δύο αναπλάσεις-Μία τεράστια αναπτυξιακή ευκαιρία για το Ηράκλειο
Αν το εγχείρημα πετύχει, το πραγματικό του αποτύπωμα θα ξεπερνά κατά πολύ τον ΟΦΗ.
Στου Κορώνη Μαγαρά μπορεί να δημιουργηθεί ένας νέος αθλητικός/ποδοσφαιρικός και εμπορικός πόλος, με νέες οδικές υποδομές, χώρους στάθμευσης και δραστηριότητες που θα λειτουργούν όχι μόνο τις ημέρες των αγώνων αλλά σε καθημερινή βάση.
Στα Καμίνια, από την άλλη, η απομάκρυνση της σημερινής αθλητικής εγκατάστασης μπορεί να απελευθερώσει πολύτιμο χώρο μέσα σε μία εξαιρετικά πυκνοδομημένη περιοχή και να δημιουργήσει πράσινο, αναψυχή και νέες κοινόχρηστες λειτουργίες.
Αυτή είναι η πραγματική έννοια της διπλής ανάπλασης.
Δεν μετακινείται απλώς ένα γήπεδο. Ανασχεδιάζονται δύο κομμάτια της πόλης.
Και ακριβώς γι’ αυτό το project δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά ως «γηπεδικό ζήτημα του ΟΦΗ».
Είναι και ένα από τα μεγαλύτερα δυνητικά πολεοδομικά και αναπτυξιακά projects του Ηρακλείου, μετά από αυτό του αεροδρομίου ¨Ν.Καζαντζάκης¨ μετά τη μεταφορά του στο Καστέλι.
Η προμελέτη είναι το πραγματικό σημείο μηδέν
Το αμέσως επόμενο βήμα είναι ίσως και το σημαντικότερο μέχρι σήμερα. Η προμελέτη.
Αυτή θα πρέπει να απαντήσει στα ερωτήματα που σήμερα παραμένουν σε επίπεδο εκτιμήσεων:
Πόση γη απαιτείται πραγματικά; Πόσες θέσεις πρέπει να έχει το γήπεδο; Ποιες εμπορικές χρήσεις είναι βιώσιμες;Ποιες οδικές παρεμβάσεις απαιτούνται; Πόσο θα κοστίσουν; Και τελικά ποιος είναι ο πραγματικός συνολικός προϋπολογισμός;
Στη συνέχεια ο σχεδιασμός θα παρουσιαστεί στα αρμόδια υπουργεία και θα ξεκινήσει η ουσιαστική διεκδίκηση χρηματοδότησης.
Παράλληλα προβλέπεται μόνιμη επιτροπή με τη συμμετοχή Ερασιτέχνη ΟΦΗ, ΠΑΕ, Δήμου Ηρακλείου και Περιφέρειας Κρήτης, ώστε τα προβλήματα να αντιμετωπίζονται συντονισμένα.
Αυτό είναι θετικό. Αλλά η επιτροπή θα κριθεί από ένα πράγμα: αν θα παράγει αποφάσεις, χρονοδιαγράμματα και δεσμεύσεις ή απλώς νέες συσκέψεις.
Ο τελευταίος αριθμός είναι ίσως ο σημαντικότερος: 8 εως 10 χρόνια
Μέσα στον ενθουσιασμό για το νέο γήπεδο, ο Δημήτρης Αποστολάκης έδωσε ίσως την πιο χρήσιμη απάντηση.
Ορίζοντας οκταετίας έως δεκαετίας.
Και αυτή είναι ίσως η πιο έντιμη βάση πάνω στην οποία πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα η δημόσια συζήτηση.
Διότι μεσολαβούν απαλλοτριώσεις, αποζημιώσεις, πολεοδομικές διαδικασίες, μελέτες, χρηματοδότηση, συμφωνίες για το ιδιοκτησιακό, εγκρίσεις, δημοπρατήσεις και τελικά η ίδια η κατασκευή.
Το νέο γήπεδο του ΟΦΗ δεν είναι έργο δύο ή τριών ετών. Είναι ένα project που, ακόμη και αν όλα κινηθούν χωρίς μεγάλες εμπλοκές, θα περάσει από περισσότερες της μιας δημοτικές, περιφερειακές και κυβερνητικές περιόδους.
Και αυτό δημιουργεί έναν ακόμη κίνδυνο: τη συνέχεια του κράτους και των δεσμεύσεων.
Άλλοι μπορεί να ξεκινήσουν το έργο, άλλοι να κληθούν να το χρηματοδοτήσουν και άλλοι να το ολοκληρώσουν.
Γι’ αυτό οι σημερινές πολιτικές διαβεβαιώσεις δεν αρκούν. Χρειάζονται θεσμικές δεσμεύσεις.
Από το όνειρο στο σχέδιο και από το σχέδιο στην απόδειξη
Το σημαντικότερο που συνέβη τις τελευταίες ημέρες είναι ότι το νέο γήπεδο του ΟΦΗ απέκτησε επιτέλους κάτι περισσότερο από μία γεωγραφική τοποθεσία.
Απέκτησε πρώτους αριθμούς.
35 στρέμματα για τον βασικό πυρήνα.
Πάνω από 20 στρέμματα που πρέπει ακόμη να αποκτηθούν.
8 εως 10 εκατ. ευρώ ως πρώτη εκτίμηση για τις απαλλοτριώσεις.
Περίπου 15.000 θέσεις.
40 με 50 εκατ. ευρώ ως πολύ πρώτη τάξη μεγέθους για την κατασκευή.
Πιθανό συνολικό λογαριασμό που ήδη κινείται πάνω από τα 60 εκατ. ευρώ.
Και ορίζοντα 8 εως 10 ετών.
Απέκτησε όμως και μεγάλα ερωτηματικά.
Ποιος πληρώνει;
Πόσο πληρώνει;
Ποιος θα είναι ιδιοκτήτης;
Ποιος θα εκμεταλλεύεται εμπορικά το νέο συγκρότημα;
Τι ακριβώς ανταλλάσσεται με το «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης»;
Και πώς εξασφαλίζεται ότι ένα σχέδιο δεκαετίας δεν θα χαθεί στη διαδρομή;
Αυτά είναι πλέον τα πραγματικά ερωτήματα.
Γιατί ο ΟΦΗ δικαιούται ένα σύγχρονο γήπεδο.
Και το Ηράκλειο έχει μπροστά του μια σπάνια ευκαιρία να αναπλάσει ταυτόχρονα δύο κρίσιμες περιοχές του.
Όμως από εδώ και πέρα το όνειρο δεν χρειάζεται άλλες γενικές υποσχέσεις. Χρειάζεται στρέμματα, συμβόλαια, μελέτες, εκατομμύρια και υπογραφές.
Και εκεί ακριβώς θα κριθεί αν η Κορώνη Μαγαρά θα γίνει πραγματικά το νέο σπίτι του ΟΦΗ ή αν θα προστεθεί κάποτε στη μεγάλη ελληνική συλλογή των project που έμειναν στη μακέτα.
